تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷
موضوع گفتگو: راز رسیدن به نتایج بزرگ: قانون «صبر» و «ادامه دادن» مسیر
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- قدرت “سپاسگزاری به خاطر نتایج کوچک”؛
- “تغییر”، یک روند است و “صبر”، شریان حیاتی این روند است؛
- صبر به معنای طی کردن تکامل است؛
- خداوند بیشترین پاداش ها را به صابرین اختصاص داده است؛
- صبر یعنی: ادامه دادن به “ارسال فرکانس هماهنگ با خواسته”؛
- هر خواسته ای امکان پذیر می شود اگر در مسیر هماهنگ با آن خواسته قرار بگیری و با “صبر”، آن مسیر را ادامه دهی؛
در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷16MB17 دقیقه
بسمالله الرّحمن الرّحیم،
سلام به استادعزیزم وخانم شایسته نازنین، وسلام به همه دوستان گرامی خانواده صمیمی عباس منش،
خوش بحال ما خوش بخت هستیم ما که در فرکانس بودن در این مکان امن وحریم حرمت دوست هستیم خدا برای سایت وتک تک دوستان شکر گذارت هستم، وهمگی رادوست دارم،
نمونه از صبر کردن در زندگی خودم ،بردوری فرزندم ومهاجرت او صبر کردم ،دیگر گریه نکردم،وخدا برایش خونه گرفت،شغل برایش فراهم شد ،
چند روز گذشته وقتی امد دید دوباره خدا به من خونه زندگی داده خیلی تحسین ام کرد،وچندین بار گفت مبارک باشه مامان،
وخدا رابسیار شاکر هستم ،واز لطف آموزه های استاد توحیدی ام هست ،وگرنه من زمانی برای مرگ پدرم وخواهرم بحدی جزع وگریه زاری کردم،
که افسردگی گرفتم وخدا خودش منو شفا داد،
واکنون خوشحالم که زنده ام واین موقعیت راتجربه میکنم،
یکی از اهدافم که امروز شروع کردم،
پیاده روی صبحگاهی بود،
چون ،من صبح را خیلی دوست دارم وطلوع خورشید، آسمان زیبا، هواپیماهای که از روی شهر می گذشتن،برایم بسیار جالب بود،
خدارا چند بار شکر کردم،
مدتی هست ،شکر گذاری هایم لذت بخش شده ،
با جزئیات شکر میکنم،
مثلآ برای وجود دکتر سونوگرافی، خیلی خوبی بادقت بالا وصبر وبدون عجله کار انجام میدهد، که در شهرمان داریم از ته دلم شکر کردم،
وایشان هنگام سونوگرافی تیروئید، بسیار دقت کردن،وتوصیه ها وراهنمایی های کردن خدا را برای وجودش شکر میکنم،
استاد عباس منش گلم ،شما به ما در دورهٔ هم جهت باجریان خدواند یاد دادی چگونه شکر کنیم،
چگونه صبرداشتن ،وصبار بودن را تجربه کنیم، استاد جان خدارااااااااخیلی شکرخیلی مقام بلندی پیش خداداری،وابراهیمش در زمان مان هستی،انشالله ما دانشجویان شما هم بتوانیم در ست عمل کنیم،
همه ما در پناه خدواند شاد،سلامت وثروتمند باشیم، امین یارب العالمین،