تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷
موضوع گفتگو: راز رسیدن به نتایج بزرگ: قانون «صبر» و «ادامه دادن» مسیر
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- قدرت “سپاسگزاری به خاطر نتایج کوچک”؛
- “تغییر”، یک روند است و “صبر”، شریان حیاتی این روند است؛
- صبر به معنای طی کردن تکامل است؛
- خداوند بیشترین پاداش ها را به صابرین اختصاص داده است؛
- صبر یعنی: ادامه دادن به “ارسال فرکانس هماهنگ با خواسته”؛
- هر خواسته ای امکان پذیر می شود اگر در مسیر هماهنگ با آن خواسته قرار بگیری و با “صبر”، آن مسیر را ادامه دهی؛
در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷16MB17 دقیقه
به نام مهربان پروردگارِ سخاوتمندم که هدایتم کرد به این مسیر توحیدی تا با پیروی از قوانین خالق تمام عیار خواسته هام باشم
تمرین این جلسه:
چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
من بخوام بگم که چگونه اینکارو میکنم ، وقتی میام توسایت و شروع میکنم به نوشتن کامنت و انجام تمرین هام ، دونه دونه موفقیت هام و مسیری که طی کردم یادم میاد و باعث میشه هم سپاسگزارتر باشم هم موفقیت های کوچیکم یادم بیاد هم انگیزه بگیرم برای ادامه ی راه ، گاهی اوقاتم با خوندن دیدگاه های قبلیم یادم میاد که کجا بودم
چقدر این جمله رو دوست داشتم و به دلم نشست که تغییر”، یک روند است و “صبر”، شریان حیاتی این روند است، بااینکه نتیجه زیاد گرفتم اما ذهن چموشم میخواد که ناامیدم کنه ، میخواد که یادش بره میخواد که منو بکشونه پایین و من به وسیله ی همین آگاهی ها این شریان حیاتی رو حفظ میکنم تا بتونم ادامه بدم ، باید قانون کاشت داشت برداشت رو به خودم یادآوری کنم باید باید مراقب باشم که درتله ی ناسپاسی نتایج کوچک نیوفتم
قبلا هم تو کامنت های قبلیم گفتم ، که تا قبل از تماشای سریال زندگی در بهشت بلد نبودم انقدر سپاس گزار زیبایی های کوچک باشم یا براش ذوق کنم ولی اینکارو میکردم حس حماقت بهم دست میداد چون قبلا قدرت این تحسین هارو درک نکرده بودم ، تو فرهنگی که من بزرگ شدم فقط حق شادی برای مسائل خیلی بزرگ رو داشتم اونم خیلی کوتاه اگر بیشتر از استاندارد اونا شادیم ادامه دار میشد میگفتن چقد ندید بدید و من که یاد گرفته بودم نظر دیگران برام اولویت باشه گاهی شادی های بزرگ هم پنهان میکردم تا نکنه تأیید اطرافیان رو ازدست ندم
بزرگ شدن در همچین فرهنگی ،یه دنیا باور محدود کننده و مقاومت های بزرگ برام ایجاد میکرد تا نتونم برای زیبایی های کوچیک ذوق کنم ، یادمه همیشه هوای آفتابی تو فصل پاییز نظرمو جلب میکرد ، همیشه از تماشای ابرها لذت میبردم ، اما ابراز نمیکردم چون میترسم مورد تمسخر قرار بگیرم
غافل از اینکه تحسین کردن و سپاسگزاری برای زیبایی ها و نتایج کوچک قدرتی داره که تا انجامش ندی نخواهی فهمیدکه خداوند چه نعمت بزرگی برای رسیدن به خواسته هات دراختیارت گذاشته ، خدایا کمکم کن تا دائما در حال توجه کردن به تو و نعمت هات و زیبایی های زندگیم باشم، خدایا کمکم کن تا قدر دان نعمت هایی که بهم دادی باشم چون سپاسگزاری مرا می افزاید ، ظرف وجود مرا رشد میدهد
خدایا شکرت، استاد عباس منش عزیزم سپاسگزارم که این آگاهی ها رو دراختیارمون قرارمیدین تا خوب زندگی کنیم و کمک کنیم جهان جای بهتری برای زیستن باشه
دوستتون دارم و عشق برای خانواده بزرگم در سرزمین توحیدی عباس منش
به نام مهربان پروردگارباسخاوتم
گفتگو بااستاد جلسه ۱۰
تامن تغییرنکنم دنیام تغییر نمیکنه
خواسته ها شکل میگیرن ومن با تغییر باورهام و بااستمرار داشتن و درمسیربودن وتکامل رو طی کردن ولذت بردن از مسیر وکسب مهارت در راستای خواستم،وبهبود دائمی ،میتونم درمسیر درست قراربگیرم و به همون نسبت نتایجم بزرگ وبزرگترمیشه و به خواستم میرسم
یادم باشه دراین مسیر به الهاماتم عمل کنم و نتایج کوچیک رو تحسین کنم وسپاسگزارباشم
ناامید نشم واستمرار داشته باشم واین روند درست رو ادامه بدم ونشانه ها رو جدی بگیرم وادامه بدم
مثالی که دراین باره دارم مثال کسب وکارمه،به تازگی شروع کردم به تماس گرفتن با مدیرعامل های شرکتها که حدود ۲۰۰۰نفرن
کمی دیرشروع کردم به تماس گرفتن چون گویا مشکل عدم احساس لیاقت داشتم یعنی قبلش نمیدونستما،وقتی دیدم دارم این تماسارو پشت گوش میندازم فهمیدم،
بعداومدم این ترمز ذهنی رو برطرف کردم با گفتگوهای درست باخودم ،چندروز اول هیچ کدوم هیچ علاقمندی نشون ندادن،امامن استمراربه خرج دادم و هرروز رو باورهای فراوانیم کارکردم ،حالا چند روزه که میگن بله طرحتون رو بفرستید واین برام نشانه ی خوبیه ،ومن قلبا میدونم که این مسیر درستیه چون احساس آرامش دارم وقلبم بازتره
مطمئنم که به زودی میام وازنتایج این تلاشم براتون مینویسم چون من صبردارم ودارم باپشتکار تومسیری که مطمئنم نتیجه میده ،حرکت میکنم
سپاسگزارم از مهربان استاد باسخاوتم که این آگاهی های ناب رو دراختیار ما قرارمیدین 🌺🙏
دوستتون دارم عشق برای همتون❤❤💚💚🥰🥰