تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷

کامنت دوم گام 7

روز 28 از 40

إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ

سلام به استاد ابراهیم نشانم و به یار شایسته ی استاد

سلام به همه دوستان هم مسیر و هم فرکانسی

تمرین این گام

من الان دو سه تا هدف اصلی دارم

رابطه: به حداقل و همینی که هست راضی نشم، رابطه ی پرفکتی که میدونم لایقشم رو هدف قرار دادم و دارم رو خودم کار میکنم که برم تو فرکانسش و برام رقم بخوره

از وقتی این رو واقعا خواستم، و نوشتم و از خدا هم خواستم، اتفاقای عجیب و مختلفی دارن میفتن، که بهشون میگم پلن خدا

از همون کامنتی که تو جلسه 22 دوره هم جهت نوشتم، اتفاق‌ها دارن میفتن، بد و خوب، البته به ظاهر بد و خوب، در واقع همش خوب و خیره،

الخیر فی ما وقع

و من به شکل محسوس و عجیبی یه حس تسلیم دارم، قشنگ سپردم به خدا، و خدا خیلی قشنگ داره خدایی میکنه

یه جایی فکر کردم خب ظاهرا این رابطه ی فعلی داره تموم میشه، ولی آروم بودم، یه آرامش و اطمینان قوی و خدایی

عجول نشدم، صبر کردم و تو مسیر موندم

انگار خدا هی تو گوشم میگفت، من دارم کارمو میکنم، پروسه در جریانه، صبر کن و ایمان داشته باش و من صبر کردم و ایمانم رو حفظ کردم

بعد بهم گفت چی میخوای، چه رابطه ای میخوای، اونا رو بنویس، برای اون خوبی‌ها و نکات مثبتی که تو رابطه ی فعلیت داشتی/داری بنویس و اپرشییت کن

و من شروع کردم نوشتن، هرروز دو سه نکته که خود به خود به ذهنم میومد مینوشتم، که خب البته اصلا سخت نبود، رابطه ی خیلی قشنگی داشتیم تا اینجا با یه عالمه چیزایی که دوست داشتم داشته باشم و تجربه کنم

از ته دل با احساس خوب مینوشتم، با احساس اینکه خدایا شکرت که من اینا رو تجربه کردم…

سه روز نوشتم، روز چهارم یه پیام قشنگ و عجیبی گرفتم… اصن یه حس عجیبی داشت… مثل این بازیهای شعبده بازی که یادمیگیری و وقتی انجام میدی کلی ذوق میکنی، من مونده بودم این سپاسگزاری چجوری جادویی جواب میده

ولی بهرحال من تصمیم گرفتم که لیاقت همون رابطه ی جدی و پرفکتی که تو ذهنم هست رو دارم، و به کمتر راضی نمیشم

و همچنان تو مسیر موندم

ولی همین نشانه ها، همین نتایجِ شاید کوچیک رو کلی بابتشون شکرگزاری میکنم

فعلا در حال سپری کردن یه سری بالا و پایین هام

همین امشب هم خدا قشنگ باهام حرف زد، از طریق نوتیفیکیشنِ Siri suggestion ِ آیفون… که نوتِ مربوط به «توجه آگاهانه به زیبایی های رابطه م» رو بهم ریمایند کرد

ینی قشنگ خدا بهم گفت برو سپاسگزاری هایی که نوشتی بخون

و من رفتم مشغول خوندن شدم و هنوز چند خط بیشتر نخونده بودم که باز یه پیام گرفتم و بعد یه تماس، و چه حرفای قشنگ و عجیبی

اصلا یه جورایی رو ابرام، از این حس همراهی خدا، از این حس خالق زندگی بودن

هنوز نمیدونم چی میشه و چجوری میشه

اما میدونم و مطمئنم که رابطه ی پرفکت و جدی و دلخواهم رو جذب میکنم و تجربه میکنم

و عجیب حس خوبی دارم

حس روی دوش خدا بودن

هدف دیگری که دارم، کار بهتر هست

خیلی وقته که نشانه ها اومدن که محل کار فعلی رو دیگه باید ترک کنم، کم و بیش تلاش کردم دنبال کار دیگه ای باشم ولی نه خیلی جدی و مصمم

حالا دوباره دارم تلاش میکنم

با توجه آگاهانه به باورهای کمک کننده

باور اینکه کار خیلی زیاده

کارِ خوب، محیط کار حرفه ای و خوب خیلی زیاده

درآمد بیشتر کاملا ممکنه، کمااینکه چندتا از دوستام رو دیدم که درآمد خیلی بیشتر از من دارن

من صددرصد لیاقت کار بهتر، محیط کار حرفه ای تر، و درآمد بالاتر رو دارم

وقتی اپلای میکنم خدا رو شکر میکنم

یه تماس گرفتم برای یه مصاحبه ی تلفنی که کلی بابتش خدا رو شکر کردم

و میدونم با صبر و استمرار، خیلی زود نتیجه میگیرم و یه کار خیلی خوب پیدا میکنم

یکی دوتا ورودی مالی داشتم که درواقع باید خورد خورد میگرفتم، اما یه مدت نگرفتم و سخت هم گذشت، اما بعد یه جا گرفتم، و کلی خدا رو شکر کردم و گفتم این نشونه ی ورودی های مالی بالاتره

ظرفم داره بزرگ‌تر میشه و کار بهتر با درآمد بالاتر داره به من نزدیک تر میشه

دو سه تا از شرکتای بزرگی که قبلا آگهی کار داده بودن و منم اپلای کرده بودم و جوابی نگرفته بودم، دوباره آگهی دادن

و من این رو نشونه ی خدا گرفتم که حالا من ظرفم یه کم بزرگ‌تر شده و‌مدارم یه کم بالاتر رفته

و الان وقتشه که دوباره، با حس بهتر و احساس لیاقت اپلای کنم

خدایا عاشقتم که انقدر قشنگ هدایت میکنی

به امید تو و روی دوش تو، به سوی بی نهایت و فراتر از آن