در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
به نام خدا💕
سلام خدمت همه دوستان عزیز
دیشب من بعد از حدود سه ماه که با سایت آشنا شدم و سعی در تغییر خودم داشت حرکت اشتباهی کردم و باعث ناراحتی خودم و خانواده ام شدم،من سه ماه تلاش میکردم که یکی از حالت های بد اخلاقی ام یعنی عصبانی شدن رو ترک کنم اما دیشب با یک حرکت اشتباه پسرم از کوره در رفتم و اونو تنبیه کردم و احساس خودم و خانواده ام رو بد کردم و از دیشب دنبال یه نشانه و حرف بودم که به خودم کمک کنم تا امروز باشنیدن این فایل کمی آروم شدم و اون نشانه رو تو این فایل دیدم اونجایی که استاد گفت که خدا با صابرین هست،چون از دیشب نجواهایی تو گوشم میگفت دیدی علی آقا تو عوض بشو نیستی فقط یکم حرف خوب میشنیدی و بهش عمل نمیکردی ولش کن تو همینی هستی که هستی.
اما باشنیدن این فایل فهمیدم باید ایمانم رو قوی کنم و باز دوباره تو مسیر تغییر باشم و صبر کنم تا دوره تکاملم طی بشه و در مورد تضاد دیشب هم کلی فکر کردم و کلی درس گرفتم و بزرگترین درسش این بود که فرزندم رو به حال خودش رها کنم و دست از کنترلش بردارم تا خودش راه خودش رو پیدا کنه و من فقط در کنارش باشم و هروقت خودش از من کمک خواست کمکش کنم.
خدایا کمکم کن تا با کوشش خودم باور تغییر رو درخودم قوی کنم و همیشه در حال تغییر باشم تا به تکامل برسم.
خدایا سپاسگزارم که فهمیدم که نباید تو احساس بد باقی بمونم و باید خودم رو به احساس خوب نزدیک کنم،شکرت خدایا