در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
خواستم اینه که ازاستقلال مالی برسم لازمش اینه اهرم رنج لذت، باورهای ثروت وتوحیدی ،احساس لیاقت کارکنم وبه ایده های گفته میشه عمل کنمهمه ی ایناروتا70 و80 درصدموفق شدم انجام بدم امادقیقا پاشنه آشیل همینه که کمال گرایی مانع این میشه که بهبودهای کوچک ببینم وسپاس گزارباسم همش به دنبال اون خونه رویایی ،ماشین ،رابطه ..هستم وحواسم نیس که بایداین نشونه های کوچیک ببینم وسپاس گزارباشم رسیدن به هرخواسته ای نیازبه تکامل داره یه شب اندام زیبانمیشه بایدهرروزورزش کرد وانصافاتوورزش متوجه درک این پروسه میشم ونشونه هارومیبینم وخوشحال میشم که دارم بهترمیشم وادامه میدم امادرموردرسیدن به خواسته های دیگه یاهنوزمسیردرست پیدانکردم که دقیقا چه کارهایی بایدانجام بدم وچه کارهایی بایدانجام ندم ویااین که صبرندارم وابسته نتیجه شدم وازپروسه لذت نمیبرم ازخدامیخوام هدایتم کن مسیربرام روشن کنه وباایمان ادامه بدم
نشونه های کوچیک دیدم که مدام به فایل های ثروت واگاهیی دراین رابطه هدایت میشم سایتموزدم و..اماصبر ندارم انتظاردارم یه شبه همه چی تغییرکنه
مثلابااین که وب سایتموزدم وکارهاموگذاشتم احساس میکنم هنوزکافی نیست سپاس گزارنیستم ومیگم خب کو کسی نیومد سفارش نداد یانخرید
دقیقادرموردخواسته قبلی به همین شکل عمل کردم که بااین که نتایج کوچیک میومد اتفاقات خوبی داشت میوفتادازصبح تاشب کارمیکردم مطالعه میکردم طوری که حتی استراحت نمیکرد ولی هنوزاحساسم خوب نبود حالم بدبود اصلانمیدیدم نتایج کوچیک اصلاسپاس گزارقدم هایی که برمیداشتم نبودم وفکرمیکردم هنوزبایدبهترباشه وواقعالذت نمیبردم وهمین احساس بدمسیربرام سخت کرد واقعاپدرم دراومد تابهش نزدیک بشم ووقتی به چیزی نمونده بودبهش برسم متوجه شدم این علاقه من نیس بایداین تکنیک که دارم کارمیکنم تغییربدم ورنگ روغن کارکنم خیلی سخت بوداون روزا این همه تلاش کردم بعدرسیدم به جایی که حس کردم تلاشام برای چیزی بوده که دوسش نداشتم هدفم اصلااشتباه بوده بزای خودم نبوده ازمقایسه اومده انتخاب هدفم برای ثابت کردن خودم به بقیه بوده وازخداهدایت خواستم وبهم گفت که همش احساس بی لیاقتی وشرک بوده که مسیرانقدربرات سخته شده فایل هدفی متفاوت برای سال جدید استادچقدربهم کمک کردفکرکنم هدفموبرای خودم بخوام کاربه نظربقیه نداشته باشم این خیلی فاکتورمهمی که فردا نیای به خودت ببینی که این هدف دوس نداشتی وتلاش هات هدررفته البته که کلی درس یادگرفتم طراحی پایه قوی شد ازپایه اصولی کارکردم وهمون باعث شد بتونم درهرتکنیکی موفق باشم متوجه شدم که نباید مقایسه کنم برای هرکاری ازخدا هدایت بخوام روی خودم حساب نکنم خواسته برای خودم باشه ومتوجه شدن دقیقا بهای رسیدن به خواسته هام چه چیزهایی بوده ومیدونم چه بهایی روبایدپرداخت کنم واون مسیرادامه بدم واون جایی که مسیراشتباه بوده برعکسش عمل کنم
ولی ناسپاسی باعث میشه ازمسیرخارج بشی ناامیدبشی دست بکشی درمورداین خواستم دست نکشیدم ولی درموردمالی رابطه نشونه هارومیبینم ولی خیلی ذوق نمیکنم ولی بایدبااحساس خوب ادامه بدم
درموردرابطه یه چالشی دارم باخودم فکرمیکنم ازدواج سخته چالش زیادداره الان راحتم بعدچطورمیخوام وقت کنم به همه ی کارهای دیگم برسم نکنه دغدغه بچه ایناهم بیاددوس ندارم ازنقاشیم دوربشم نمیخوام مشغله ذهنیم روزمرگی های مثل بچه داری ایناباشه ووقتی به اینافکرمیکنم اصلااین خواسته ازذهنم میپره
برای همین دوس دارم باکسی ازدواج کنم علاقه ای به بچه نداره مثل خانم شایسته واستادبرای خودشون زندگی میکنن الویتشون راحتی واسایش خودشون هست اصلانمیدونم وکاری هم ندارم ولی وقتی میبینم دونفرسال هاتونستن باهم باشن کلی لدت ببرن بدون دغدغه هایی که بقیه دارن میگم پس میشه ازهمه لحاظ استادیه زندگی رویایی داره که واقعا خیلی متفاوت بااکثریت جامعه وبهم امیدمیده که میشه همه چی امکان پذیرکه انقدرازادی مالی داشته باشی انقدرازادی فکری داشته باشی به سبک شخصی خودت زندگی کنی نه اونجورکه جامعه وفک وفامیل میگن
چقدرتجربیات گذشته که ظاهرش سخت وبدبود اماهمونا به چراغ راهنما و درسی شده که بهم یاداوری میکنه که اگه میخوای به خواسته هات برسی نبایدمثل فکرکنی نمونه بارزش ندیدن نتایج کوچک ولذت نبردن ازمسیر ونتیجه گرابودن وابسته بودن باعث میشه اززندگیت لذت نبری ووقتی هم احساس خوب نباشه فاصله ی رسیدن به خواسته هات پرنمیشه یاااک بهش برسی بازجروبدبختی به پوچی میرسی میبینی اون همه سختی درمقابل این نتیجه هیچی نیس
بایدازدرون باتغییرباورهام باتوجه به زیبایی ها ونعمت هام به احساس خوب برسم نه این که یه عامل بیرونی بخواددرمن احساس خوب ایجادکنه واصلااین امکان پذیرنیس همه ازجی درون شروع میشه که بیرون هم نتایجش میاد چون جهان بازتاب فرکانس های منه اگه من حالم خوب نباشه وابسته باشم ادم ها وشرایط ایده هایی هم که میاد باعث میشه حالم بدتربشه .
وبرعکس هم همینطور
پس مهم ترین چیزاحساس خوب وقتی حالم خوب باشه درمداردریافت هدایت نعمت های وایده های بهترهستم
این باورکه فکرمیکنم پول دراوردن کارسختی یارسیدن به هدفی کارسختی هست باعث میشه هرتلاشی که میکنی فکرکنی نه این کمه بایدبیشترتلاش کنم فکرکنی بایدصبح تاشب پدرخودتودربیاری که بگی این تلاش
دقیقاهمین باورداشتم که مسیرانقدربرام سخت شد چون فکرمیکنم برای رسیدن به چیری بایدخیلی تلاش کنی سختی بکشی تابگی بایداین جوری به چیزی برسم
خدایاشکرت هدایتم کردی به یادم اوردی که حواسم به این باورهاباشه درسش هابگیره تارسیدن به خواسته هام برام لذت بخش وراحت باشه
سلام
قدرت سپاس گزاری بخاطرنتایج کوچک
تغییریه روندهست وصبرشریان حیاتی این روندهست
صبر به معنای طی کردن قانون تکامل هست
برای رسیدن به هرخواسته ای بایدیه روند یاپروسه ای روطی کرد
صبریعنی ادامه دادن ارسال فرکانس هماهنگ باخواسته
هرخواسته ای امکان پذیرهست اگردرمسیرهماهنگ باخواسته قراربگیری وباصبران مسیرادامه بدی
تفاوت بین صبروعجله
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.