در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
به نام کسی که مراآفرید.
سلام به استادعزیزونازنیم .
واااای استادکی میشه من مستقیما، قربون صدقه ی شمابرم وصدای شمارابشنوم .
حتمن یه روزی اتفاق میفته.
استادازاین گفتگوپیامهای زیادی دریافت کردم.
استادامسال خیلی اتفاقات خوب توزندگیم افتاد.وتغییرات زیادی رخ داد.امامتاسفانه من بنده ی ناسپاسی بودم وتوقعم یه کم زیادبوده وبه قول معروف آدم صبوری نبودم.
وقتی دوستان عزیزوخودشماصحبت کردیدمتوجه شدم که خیلی ناسپاسی کردم.
وخیلی زوداتفاقاتی که سال گذشته آرزوشوداشتم والان برآورده شده ،برام عادی شده.
وبه جای سپاسگزاری ازاینهاودیدنشون که قدرشناس باشم وامیدوارترباشم ،مدامگفتم پس چرانمیشه ؟پس چرافلان اتفاق نمیفته.؟
اعتراف میکنم ،که به خودم ظلم کردم .چون یه جاهایی حال خودموالکی خراب کردم.
وقتی دوست عزیزمون گفتن ،نتایج وقتی تغییرمیکنه که خودت تغییرکرده باشی ،به فکرفرورفتم .وپیش خودم گفتم پس اگه نتایج تغییرنکرده ینی من هیچ کاری برای تغییرم نکردم.
یه مروری کردم ،دیدم من خیلی تغییرکردم وخیلی اتفاقات افتاده .منتهی من زیادتوجهی بهشون نکردم وبی تفاوت ازشون عبورکردم.
اتفاقا،موفقیتهای کوچیک زیادی بدست اووردم ولی راحت ازشون گذشتم.
میدونیدهمیشه برای هرکاری سپاسگزاری میکنم اما انگاربرای رسیدن به خواسته های بزرگم ،تمرکزکرده بودم .
«صبر»چ واژه ی قشنگی .
بله منم عجول بودم .عجول بودم که در عرض یکسال توقع کردم چرابه خواسته هام نرسیدم .
(صبرحرکت یه مسیری باپشتکاری هستش ،باوجوداینکه هنوز نتیجه بدست نیومده).
استادنزدیک بودتمام زحمت های خودموبه بادبدم.
آخه یه مدت کوتاهی بود که یه کم تودلم خالی شده بودوامیدم راازدست داده بودم .
خداروشکرکه کسی مثل شماهس که آدموازاین منجلابهانجات بده.
اینکه میگم منجلاب واقعن منجلابه .چون مثل چاهی میمونه که خودت ،خودتوبندازی توش وخودت عامل دردورنج وعذابت بشی .این دیگه نوبره.
که منم بابوجوداین همه آگاهی که داشتم گرفتارش میشدم .
البته دوروزه که حالم خیلی بهترشده وازاون حالت یاس وناامیدی بیرون اومدم .
میدونم چی میخاییدبگید.بله خدارادست کم گرفتم .
خداروفراموش کردم.
صبورنبودم.
داشته هاوچیزایی که بدست اووردم رانادیده گرفتم .
توجه وتمرکزم رفته بود روی چیزایی که ندارم .
امسال محصولات زیادی خریدم وروی تک تکشون کارکردم .
که به هرکدومنگاه میکنم ،کلی اتفاقات وتغییرات مثبت توش بوده .
مثلن دوره عزت نفس چقدرباعث رشدشخصیتیم شد.
دوره عشق ومودت خیلی ازمشکلات منووهمسرموازبین بردونگاهمونوبه خیلی ازمسائل عوض کرد.
خیلی ازگره های کورزندگیمون بازشد.
دوره ی ثروت یک نگاه همسرمو توکسب وکارتغییردادوباعث ایجادباورهای خوبی شد.که نتایجش راهم دیدیم البته باتوجه به رشدتکمیلی .
بازم رفاه و آسایش زیادی برامون داشت .
دوره دوازده قدم که عالی بودواونم خیلی تاثیرات مثبت توزندگیم داشت .
دوره سلامتی که اونم فوق العاده بود.
ومنوبه سمت درک و فهم تغذیه ی سالم بردوباعث شدسبک تغذیموتغییربدم .
بخام درموردشونحرف بزنم خیلی زیادن که توفایلهای مخصوص خودشون ،تجربه هاواتفاقاتی که برام افتاده روگفتم .
استادازشماعذرخاهی میکنم که سستی کردم .
از همین لحظه بازم پرقدرت وباانگیزه به مسیرم ادامه میدم وسعی میکنم صبر،روملکه ی ذهنم قراربدم و،ورودیهاونجواهای شیطان راپس بزنم .
استادجونم ممنون .ممنون که صدای گرم وپرمهرشماهمیشه آرامش قلب و روح وجسمم میشه .
چ خوبه که هستید.
عاشقتونم الهی همیشه باشیدبرامون ️.