تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷

سلام خدمت استاد عباس منش عزیز و سایر دوستانی که در این مسیر استاد و همراهی میکنن

هدف یا خواسته‌ی بزرگی که برایش تلاش می‌کنید چیست؟

من هدفی که دارم شناخت خودم و بیرون کشیدن قابلیتهام هست و همیشه از بچگی این حس و داشتم و الان پررنگ تر شده که من قدرتی درونم هست که وقتی بیرون بیارمش تو جهان صدا میکنه

و مهم‌تر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانه‌های کوچک» و نشانه‌های اولیه‌ای که در مسیرتان می‌بینید را شناسایی می‌کنید؟

من خیلی دفعات تصمیم گرفتم که تغییراتی ایجاد کنم تو خودم ولی رهاشون کردم و این بار تمام شرایط فرق کردن حتی محیط زندگیمم فرق کرده اگاهیم بیشتر شده حسی که میل به تغییره بیشتر شده حالم خوب ارامش درونیمو دوست دارم دارم حال میکنم با خودم این چند روز ، تو این جند روزی که شروع به تمرین و حرکت کردم به وضوح دارم اتفاقاتی که تماما به نفع منه برای فقط منه میبینم و خداروشکر میکنم همون لحظه و به خودم گفتم و تکرار میکنم که مهران شرایط به نفع تو هست که تو با لذت به حرکتت ادامه بدی و طی هر شرایطی ادامه بده امروز تصمیم گرفتم که با همین شرایط بازی کنم یعنی چیزهای کوچک بخوام و بشه چون طی این دو روز گذشته دقیقا توجه کردم هر چیزه کوچکی که خواستم همون روز بهم داده شد به طور مثال امروز از سرکار اومدم رفتم فروشگاه جلو صندوق شلوغ بود منم تو سف بودم داشتم قسمتی که دنپایی رو فرشی گذاشته بودو نگاه میکردم و به خودم گفتم حقوق گرفتم بگیرم هوا داره سرد میشه تو خونه سرامیکها سردند و اذیت میشم به 4 ساعت نکشید یعنی اومدم دوش گرفتم لباس عوض کردم رفتم لب دریا شروع به خواندن زبان و انجام تمرینات استاد کردم الان اومدم خونه دیدم خریداری شده و بهم دادن

برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج به‌ظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایده‌های جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزه‌ی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ می‌کنید؟

من چون حس درونیم بهم گفته بود که ایمانت ضعیفه و ایمانتو به خدا بیشتر کن این اتفاقات کوچک و برای خودم سندهایی کردم که ایمانمو به خداوندم بیشتر و بیشتر میکنم و از این موضوع لذت میبرم چون تو زندگیم چندین باری که به خدا سپردم و جوری برام ساخت که اب تو دلم تکون نخورد و مزش زیر زبونم هست دوست دارم تمام لحظه هام اینگونه بشن

در پایان، از تجربه‌ی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟

در مورد عجله بگم من خیلی تو قضاوت کردن عجول بودم و همیشه هم برعکس چیزی که من فکر کرده بودم اتفاق افتاده بود و همیشه هم به خودم میگفتم خجالت بکش بسه تو ،صبر کردن من تو چند قسمت زندگیم فکر که کردم پیدا کردم که در اون قسمت صبر کردم و حرکت کردم ایمان به خداوندم در حالت خوبی بود نتیجه هاش و مرور کردم همشون شبیح هم بودن اخرین باری که صبر کردم تو این مهاجرتم بود وارد شرکتی شدم در راستا حرفه برق هیچ اطلاعاتی نداشتم و هیچ سررشته ای نداشتم کلی رئیس داشتم هیچ ازادی و مسئولیتی بهم داده نمیشد ولی الان از گذشت دوسال فقط هیچ رئیسی ندارم به جز صاحب این کسب و کار تمام مسئولیت شرکت چه در قسمت انجام پروژه ها و چه قسمت مالی دست خودم هست هر موقع میشینم فکر میکنم میبینم این مسیرو من نیومدم خدا منو به اینجا رسوند چون اصلا فکرشم نمیکردم تو ی کشور غریب بلد نبودن زبان بخوام در طی دوسال انقدر تغییرات اتفاق بیوفته