تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۸

به نام خدایی که هر چه دارم از آن اوست

سلام و درود و عشق به استاد جانم

به همسفر زیبا و مهربان استادم

و تک تک اعضای خانواده ی صمیمی عباسمنش

فقط خداوند می‌داند که با چه عشقی کامنت های شما رو میخونم و از این که در کنار این چنین بندگانی هستم چقدر ذوق دارم و بی نهایت سپاس گزار خداوندم

این جلسه حقیقتا خیلی برای من چالشی بود و چند روزی ذهن و قلبم درگیرش بود و هر بار برای جواب دادن قلبم میگفت صبر کن

و سکوت عصر جمعه نشونه ای شد برام تا بنویسم

این سوال که رسالت شما در زندگی چیه

و یا چه کاری شما رو خوشحال میکنه

و علایقت چیه اون کاری که در هر حالتی با عشق انجامش بدی

همیشه سمت بزرگی از ذهن من رو درگیر خودش کرده

من سال هاست که به دنبال این جوابم ..

یک زمانی فکر کردم به نجاری و کار با چوب خیلی علاقه ی شدیدی دارم

و بالاخره رفتم سراغش و بعداز چند تا ترم کار با چوب احساس کردم این کاری نیست که من بخام با نهایت عشق انجامش بدم

واقعا لذت می‌بردم از کار با چوب و هنوزم وقتی نمونه کارام میبینم حالم خوب میشه

اما اون علاقه ی آتشین نبود

خیلی قبل ترش من فک کردم به خوشنویسی علاقه دارم

چون از طریق یکی از دوستانم آشنا شدم با این هنر

باز هم چندین ترم کلاس رفتم

و واقعا اساتیدم راضی بودن و تشویقم میکردن برای مراحل بالاتر

اما دیدم اون حال خوب نیست و یا صرفا من می‌نوشتم چون دیگران تحسین میکردن

شاید بعد از چندین بار آزمون و خطا کردن

یک باور محدود کننده در من ایجاد شد

که من کارها رو نصفه و نیمه انجام میدم

اره

اون روزها همش با خودم میگفتم که هیچ کاری رو تا انتها نبردی و به ثمر نرسوندی

و این نجوا احساس من رو بد و بدتر میکرد

تا جایی که اصلا سراغ علایقم نرفتم

اما استادمیگه ایرادی نداره تو وارد اون حوزه میشی قدم بر میداری و بعدش متوجه میشی علاقه داری یا نه

اون هم از روی احساست

که من در گذشته اصلا این نگاه رو نداشتم و به جاش سرزنش کردم خودمو

و همین دیدگاه یه جورایی من رو از حرکت به سمت خواسته ها باز داشت ..

من حتی نمیدونم این خواسته ای که در ذهن دارم علاقه واقعیه یا صرفا یه آرزوی کودکیه

که نواختن ساز پیانو هست که به دلیل هزینه های بالای ان هنوز موفق نشدم هیچ قدمی براش بردارم

اما همیشه در رویاهام خودم رو در حال نواختن میدیدم

واقعا نمیدونم

اما میدونم که خداوند جواب همه ی سوال های منو میدونه

و بهم گفته که خودش مرا آموزش می‌دهد و نعمتش رو بر من تمام می‌کند

با این هدایت قلبم آروم تر شده و رها تر شدم

علاقه دیگر من طبیعت و همه ی نعمت های خدادادی هستند که دیدنش برام لذت بخش ترین کار دنیاس

وقتی که داخل طبیعت هستم حالم اونقدری عالیه که همه جهان رو فراموش میکنم

و در جهت لذت بردن میخام دقایقی از این زیبا یی ها رو ثبت کنم

و نمیدونم هدایت خداوند من رو به کجا میبره

اما واقعا سپردم بهش

سوالی که چند هفته پیش یکی ازم پرسید

چه چیزی شما رو خوشحال میکنه؟

چیزی که فقط مخصوص خودت باشه

مثل این سوال که لحطه ی مرگ از خودت رضایت داری؟؟

خیلی بهش فکر کردم و دیدم این مسیری که درش هستم و خداوند من رو بهش هدایت کرده واقعا باعث خوشحالی منه

این که تغییرات خودم رو دارم میبینم احساس بی نظیری به من می‌ده

این مسیر تغییر برای من پر از شگفتی بوده تا به الان

و عجیبترینش هم اینه که من دارم سکوت کردن رو یاد میگیرم

این سکوت واژه ی بی نهایت عظیمی شده برای من

اصلا نمیدونم چطور راجع بهش بگم

یه حس ناشناخته س

یه جوریه که دوست دارم سال ها حرف نزنم و بزارم این سکوت برقلبم بشینه

سکوتی که همه ی صداهای ذهنم رو با خودش میبره

سکوتی که برام آرامش اورده

یه جوریه که انگار وسط جمع همه‌ی اون صدا ها خاموش میشن و تو هستی و آرامش

و یه حسی که میگه از این سکوت لذت ببر

اصلا نمیشه توصیفش کرد

برای منی که یک آدم واکنش گرا بودم نسبت به همه مسائل خیلی عجیبه و شیرین

چون قبلا برام خیلی سخت بود که صحبت نکنم

اما الان داره بهم یاد میده تو صورت ادمها نگاه کنم و لبخند بزنم و سکوت کنم و حتی در ذهنمم قصاوتشون نکنم

و اون صدا داره مدام میگه آروم باش

فقط بشنو

ببین

حتی اگه فکر میکنی نیاز هست که جواب بدی سکوت کن

تو با این تمرین سکوت رشد میکنی

یک زمان هایی هم اون سکوت هست

و در کنارش مدام یک جمله از استاد یا دوستانم

یا یک جمله ی طلایی ،یک ایه ی قرآن مدام داره تکرار میشه

و تکرار میشه

و من حس میکنم مثل پر سبکبال شدم رها

حتی میتونم پرواز کنم

نمیدونم در آینده من قرار چه کاری انجام بدم که عشق و علاقه ی آتشین داشته باشم

راستش این موضوع رو واگذار کردم به خداوند

چون من با عقل خودم نتونستم بهش برسم

اما احساس میکنم رسالت الان من اینه که آرام باشم و رها

و معنا و مفهوم این

سکوت

رو بفهمم از عمق جانم بفهمم

خودم رو ،زهرای واقعی رو پیداش کنم و بغلش کنم و باهاش مهربان تر باشم

نیاز دارم نگاه جدیدی داشته باشم نسبت به همه چیز و همه کس

باید یاد بگیرم از دریچه روح

از دریچه ی خداوند به آدم ها نگاه کنم

و بعدش بتونم لبخند بزنم

و عشق و آگاهی باشم بدون هیچ توقعی

رسالت الان من این که عمیقتر بشم در درون خودم

و اون گوهر ناب وجودم رو ببینم و لمسش کنم و

دوستش داشته باشم

و عشق بدم بهش بدون هیچ قید شرطی

و به خودم بگم زهرا تو خیلللللی ارزشمندی

همین طوری که هستی ارزشمندی

بدون هیچ دستاورد بیرونی

تو ارزشمندی

چون تو قسمتی از خداوندی

اینه دلیل ارزشمندی تو

خدایا در این مسیر دستانم رو محکم بگیر

من واقعا بدون تو هیچی نیستم …

سلام و عشق فروان

به دوست عزیزم

صفا گنجی

چه اسم با مسما و زیبایی

بی نهاااایت تحسین تون میکنم و خدا رو شکر میکنم برای بودن دوستانی مثل شما که نور هستید

دیروز بعد از خوندن کامنت تون خواستم کامنت بزارم امت راستش یک جوری بودم

حسی بین ترس و خجالت

امروز که جلسه ی اول احساس لیاقت رو تموم کردم در دفترم

و رفتم سراغ کامنت نوشتن

رسیدم به اونجایی که برام سخت بود نوشتنش و پاشنه آشیلم

اونجایی که من باور ارزشمندیم رو گره زدم به داشتن شغل.که زمانی لایق نعمت ها میشوم که یک شعل بیرونی داشته باشم

به یاد این کامنت شما افتادم

و بارها بارها بارها خوندمش

و احساس بی نهاااااااااایت ارزشمندی رو در تک تک کلمات و جملات شما احساس کردم

چون هر کسی یه چیزی میگه

رسالت من اینه فلان کار انجام بدم

رسالت من اینه بهمان کار انجام بدم

رسالت من اینه به فلان جایگاه برسم

اما وقتی کامنت شما رو میخوندم

اونجایی که نوشته بودین

زن آروم و نورانی و عاشق خدا و خانواده م باشم

زنی که خونه ش پر از عشق و امنیت و خداست

که حضورش شفا میده

جهان برای من ساکت شد

جملات شما یک آرامشی داشت که نمیدونم جنسش از چیه

ازتون در خواست دارم که کمی بیشتر از باور هاتون

از حس و حال خوبتون

از گفتگوهاتون با خودتون و خداتون

برام بگین

واقعا نیاز دارم که بدونم

که بشناسم این حس رو

که درکش کنم و لمسش کنم

جهان سپاس

باز هم سلام و درود به سعیده ی شجاع

من هم سپاس گزارم از شما

چقدر منو شما در این مورد شبیه هم بودیم

من هم در تمام این 4 سال هر بار استاد میگفت کار مورد علاقه ت رو دنبال کن

سردر گم میموندم و هیچ جوابی نداشتم براش

ووقتی کامت های دوستان میخوندم حسرتی داشتم از ندانستن

توی این مورد من تقلای زیادی داشتم که توی کامنت خودم نوشتم در موردش

مسیرهایی رو هم امتحان کردم و به نتیجه نرسیدم

چون احساس من احساس خوبی نبود

یه جور از روی تقلا بود

و همیشه زور میزدم تا بفهمم علاقم چیه

عجله داشتم

اما به قول شما انگار هدایت خداونده

انگار زمانش نیومده بود

مدتیه تصمیم گرفتم رها کنم

و بسپارم به خودش تا برام برنامه ریزی کنه

و تسلیم باشم

و نخوام همه چیز را با عقل و حساب و منطق خودم پیدا کنم

بله ما الگوهای فوق العاده بی نظیر و شجاع و موحد توی این سایت داریم

که میتونیم جا پای قدم های اونها بزاریم

از خود استاد گرفته

تا تمام بچه های سایت

وقتی که تجربه هاشون رو میخونم

همیشه با خودم میگم

اگر برای این آدم شده

پس برای من هم میشه

فقط باید ایمان داشته باشم و باور کنم

و مثل اونا قدم بردارم در این مسیر

ان شاالله که مسیر شما هم سبز و پر از نور هدایت باشه

تا به راحتی مسیر طی کنید

و نتیجه های قشنگ تون رو باز هم بخونیم و لذت ببریم

در پناه حق

سلامی چو بوی خوش آشنایی

فاطمه عزیزم چقدر خوشحالم برای این نقطه ی آبی نورانی که بهم هدیه دادی

حقیقتش اصلا فکرش رو هم نمیکردم

که به کامنتم جواب بدین

اما این هم لطف و رزق و فضل خداونده که نصیب من شده

انقدر ساده و ارام صحبت کردین که اشکام جاری شد

اونجایی که نوشتین

خبر دارم این روزها کشتی زندگیت آرامش داره

خدا رو صد هزار مرتبه سپاسگزارم از این که به یادم آوردین

اون روزهایی که نوشتم

روزهای سخت نه تنها میگذرد بلکه به آسانی میگذرد

در دشوار ترین حالت روحی بودم

و کلام خدا حق است

و من رو آنچنان آسان نجاتم داد که هربار بهش فکر میکنم

لبخند و اشک باهم میاد

یکی از شکر گزاری های هر شب من تو شیشه ی سپاس گزاری،

حضور شما دوستان نازنین سایت هست که از تک تک شماها درس و الگو میگیرم

و چقدر خوشبختم که در این مسیر در کنار شما عزیزانم هستم

الهی که همیشه در پناهش و عشقش پ باشید

سپاسگزارم برای تک تک کلماتی نورانی که به قلبم هدیه دادین

الهی که این نور هزاران برابر به قلب مهربون و پاک تون برگرده

محمد حسن و هلیسای عزیزت رو از طرف من ببوسین