تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰

بنام خالق یکتا ،بنام اوکه هرچه دارم از اوست

فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ

وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ

وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ

وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ

لِأَیِّ یَوْمٍ أُجِّلَتْ

لِیَوْمِ الْفَصْلِ

وَمَا أَدْرَاکَ مَا یَوْمُ الْفَصْلِ

پس آنگاه که ستگارگان محو شوند.

و آنگاه که آسمان شکافته شود.

و آنگاه که کوهها از ریشه کنده شود.

و آنگاه که براى رسولان (براى اداى شهادت) وقت تعیین شود.

براى چه روزى، اجل تعیین شده؟

براى روز داورى.

و تو چه دانى که روز داورى چیست؟

خدایا سپاسگزارم بخاطر یه روز دیگه ویه گام دیگه از پروژهِ تغییر رو در آغوش بگیر

سلام به استاد ارجمندم

سلام به استاد شایسته مهربانم

سلام به دوستان بهشتی ام

جهان یه قاعده ای دارد ،که هیچ چیزی اتفاقی نیست وهرکسی که به شانس اعتقاد داشته باشد در جهان چک ولگد میخوره

جهان طبق قوانین ثابتی که بر آن حاکم هست کار میکند ونتایج زندگی ما نیز حاصل قوانین وفرکانس هایی است که خودمون به جهان ارسال می‌کنیم نه شانس، نه تصادف، نه «دری به تخته خوردن».

خیلی مواقع هست که ما در عمل براساس شانس واعتقاد به شانس عمل می‌کنیم ولی خیلی زود خدا به آدم نشون میده که مسیرت رو باید عوض کنی

آیا در زندگی‌ات موقعیتی را تجربه کرده‌ای که ابتدا آن را «بدشانسی» یا «شکست» می‌دانستی، اما بعدها فهمیدی نشانه‌ای از خداوند بود تا مسیر درست را پیدا کنی؟

با جزئیات بنویس که آن موقعیت چه بود، چه احساسی داشتی، و امروز با نگاه آگاه‌تر چه درسی از آن گرفتی؟

(تجربه‌ی تو می‌تواند الهام‌بخش هزاران نفر دیگر باشد تا شکست‌های خود را از دریچه‌ی ایمان و قانون الهی ببینند.

موقعیتی که من تجربه کردم از دست دادن فرزندم بود ،ومن این اتفاق رو قِسمت میدیدم ،وبا این باور که خدا دوسم داره واین امتحان الهی هست ،خیلی وقتها همسر سابقم رو مقصر میدونستم وخودم وفرزندم رو قربانی

ولی از آنطرف از همان دوران نوجوانی این باور رو داشتم که بچه ها امانتی اند دست ما وهمین باور باعث شد زیاد تو احساس بد نمونم ولی آن روزها بخاطر نداشتن عزت نفس وتایید طلبی دیگران خودم رو ناراحت نشون میدادم ولی واقعیت این بود که میدونستم جای فرزندم اون دنیا خیلی بهتر از این دنیاست

همه اطرافیانم اون اتفاق رو بدشانسی زندگی من میدونستند ولی اون روزها با اینکه در این مسیر نبودم دلم آروم بود ،میدونستم یه حکمتی دارد واین باور هم از پدرم داشتم که در هراتفاق به ظاهر بدی ،حکمتی هست که فقط خداوند از اون آگاه هست ،بعد از اون اتفاق بارها نشانه ها جهان رو دیدم که من باید خودم تغییر کنم تا زندگی ام تغییر کند ولی من میخواستم همسرم تغییر کند تا زندگی ام تغییر کند ،به خودم میگفتم اگر او مواد رو کنار بزاره ،همه چی درست میشه ولی هرروز شرایط سخت تر میشد تا جایی که دیگه رها کردم دست از نقش ناجی بودن کشیدم ونشستم جای خودم وگفتم خدایا من تسلیمم، کمکم کن تا راه درست رو پیدا کنم ،در اثر یه اتفاقی، من که به هیچ وجه حاضر نبودم خونه وزندگی ام رو با تمام شرایط سختی که داشتم رها کنم ،در اثر اون اتفاق همه رو رها کردم ورفتم خونه پدرم ،ومدت کوتاهی بعد از اون اتفاق من به این مسیر هدایت شدم بصورت قانونی از همسرم جدا شدم ، وبا بودن در این مسیر فهمیدم که من خالق صددرصد اتفاقات وشرایط زندگی ام هستم

فهمیدم که هیچ کس هیچ تاثیری بر زندگی من ندارد ومن قدرت تغییر دیگران رو ندارم

فهمیدم که باید حواسم به نشانه ها باشه ویادم باشه هر اتفاق به ظاهر بد میتونه نتیجه خوبی برای من داشته باشد اگر باور کنم الخیر فی ماوقع رو،چون انسان فراموشکار هست دوباره بعد از مدتی که اوضاع خوب شد یادش میره ودچار روزمرگی‌های زندگی میشه ،بنابراین لازمه که در مسیر درست هر روز یه قدم جهت بهبود اصلاح شرایط فعلی اش به سمت بازم بهتر شدن بردارد

سپاسگزارم از استاد عزیزم واز سعید عزیز که این تجربیات قشنگ رو با ما به اشتراک گذاشتند

عاشقتونم ……

در پناه الله یکتا همواره شاد وثروتمند وسعادتمند وسلامت باشید