تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰

بنام خداوند مهربان

سلام به استاد عزیزم مریم جان نازنینم و همه دوستان بینظیرم در این سایت الهی

تو کامنت قبلی که با تاخیر خیلی طولانی فک کنم 24 ساعته منتشر شد ازتون تشکر کردم بابت اینکه فایلها رو دو سه روز یه بار منتشر میکنید

اینجا میخوام اینو اضافه کنم اگر لطف کنید و یه

دد لاین دقیق برا انتشارشون بزارید خیلی خیلی بهتر میشه و یه تایم تقریبا مشخص برا انتشار کامنتها

چون منه نوعی که خیلی سرم شلوغه ولی میخوام از این اگاهیها هم عقب نمونم

خیالم راحته که مثلا هرگام فقط دو روز فرجه دارم گوش بدم کامنت بنویسم و هرکاری که باید رو انجام بدم وبعد دو روز فایل جدید میاد وهمه ی گامها روندش به همین شکله

برا کامنتهام مثلا تو فایل قبلی انتشار اخرین کامنت با کامنت بعدیش حدود 26 ساعت بود

خب کسی که میخواد بیشترکامنتهای جدیدو بخونه و زمان محدودی هم برا اینکار داره به یکباره با حجم زیادی کامنت روبرو میشه .

تو کامنت گام 9 درباره ی هدایتم به این کلاس نقاشی مفصل توضیح داده بودم والان فقط میخوام حس الانمو براتون بگم

استاد من دیروز اولین جلسه کلاس نقاشیم بود

بالاخره وارد این ترسم شدم و انجامش دادم

ووقتی اون کلاس تموم شد هزاران بار خداروشکر کردم که منو هدایت کرد به این کلاس به این استاد و این موسسه

چه مرد محترم متبحر با ادب مهربان و بزرگواری استادی بنام در کار خودش

چه خوب که به این ندای درونی گوش دادم و الان فقط با یه بار رفتن کاملا برام اشکارشد که چه هدایت نابی رو بش عمل کردم

استاد اون خس شوق و ذوقی که شما همیشه دربارش میگید رو من الان دارم

دیشب تا برسم خونه مثله بچه ای که یه اسباب بازی مورد علاقشو براش خریدی رو پام بند نبودم راه میرفتم ولی حس میکردم رو ابرهام و همش لبخند به لبم بود

اون زمانی که پروانه داوری رو گرفتم خیلی خوشحال شدم ولی الان میفهمم اون یه حس غرور و رضایت از بدست اوردن یه مدرک معتبر بوده نه شور وشوق واقعی

ولی حس دیشب من یه حس سبکی و پرواز بود یه حسی که دلم میهواست همه رو دراغوش بکشم بدون اینکه برام مهم باشه چگونه قضاوت میشم

استاد وقتی کنار دست استاد نقاشیم نشسته بودم واون داشت اصول اولیه طراحی رو برام میکشید وتوضیح میداد

نفهمیدم چه جوری زمان تموم شد تمام اون یکساعت وخورده ای اون میکشید و من محو بودم فقط گاهی صدای ارومشو میشنیدم و به خودم میومدم که سعیده کجایی ؟ باید اینارو یاد بگیری و خودتم بکشی

اون قلمی که تو دستش به ارومی میرقصید و ترسیم میکرد

برام زیباترین تصویری بود که تا حالا دیدم

یه آن گفتم سعیده دیگه وسط جسارتت ایستادی

بکش و برقص و بخون وشاد باش

این مسیریه که پایانی نداره و تااخرین لحظه عمرت باید بری

وای استاد نمیدونید چه سکوتی چه لذتی چه ارامشی بود موقعی که استادم طرحها رو میکشید

رها و بدون واهمه و من فقط محو شده بودم مسخ شده بودم اصلا نمیتوتم حس اون دقایق رو بگم

ولی اون شور وشوقی که شما همیشه تو فایلهاتون ازش صحبت میکنید وهربار میگید برید دنبال عشق وعلاقتون اون کاری که زمان ومکانو حس نکنید

رو من تازه حسش کردم

والان راصیم خیلی حالم خوبه اگه همین الان همه چی تموم بشه من اون حس رو حس کردم

و زندگیش کردم و براهمین حسرتی ندارم دیگه

اصلا چیزایی که نوشتم مربوط به این فایل نبود ولی حالم انقدر عالیه که اصلا نمیتونم به تاپیک این حلسه فک کنم وچیزی رو بیاد بیاورم

خواستم ازتون تشکر کنم که انقدر این جمله رو هربار تو فایلاتون گفتید

شور وشوق

عشق و علاقه

که منو وادار کردید برم ببینم چی عشقمه و اون حس چیه ؟

حسی که الان دارمو باهیچ چیز تو این دنیا عوض نمیکنم همونطوری که این قوانین وشما واین سایتو

وخدارو هزاران بارشاکرم که منوهدایت کرد به سمت کار مورد علاقم و همه چیه این مسیرم خودش داره برام چیدمان میکنه و میگه کجابرم چیکار کنم و….

خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت