تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰
موضوع این قسمت: چرا موفقیت شانسی نیست و چطور باید آن را خلق کرد؟
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- هیچ چیز شانسی و اتفاقی نیست، این قاعدهی جهان است
- خوششانسی یعنی بیدار شدن از خواب غفلت با اولین ضربهی جهان یا حتی بهتر، اینکه با اولین نشانهها به خود بیایی
- هر پیشنهادی که به شما وعدهی یکشبه پولدار شدن میدهد، قطعاً یک تله است که باید با سرعت از آن فرار کرد
در این گفتوگو، یکی از دانشجویان استاد عباسمنش داستانی از بزرگترین شکست مالی زندگیاش تعریف میکند. او با شور و اشتیاق وارد کسبوکاری شد که در ظاهر مسیر ثروت بود، اما برخلاف نشانههایی که جهان به او میداد، مسیر را ادامه داد تا جایی که تمام دارایی و حتی سرمایهی قرضی خانوادهاش را از دست داد.
اما درست در همان نقطهی شکست، جرقهی بیداری درونش زده شد. او متوجه شد که جهان همیشه با نشانهها و علائم ظریف با ما سخن میگوید و اگر نادیده بگیریم، جهان مجبور میشود ما را با «درد» متوقف کند تا تغییر کنیم.
استاد عباسمنش در پاسخ، با نگاهی عمیق و شفاف توضیح میدهد که هیچ چیز در جهان بهصورت شانسی اتفاق نمیافتد. جهان بر پایهی قانون و نظم دقیق الهی بنا شده است.
همانطور که خورشید هر روز با قانون طلوع میکند، همانطور که جاذبه با دقت میلیمتری همهچیز را در جای خود نگه داشته است، نتایج زندگی ما نیز حاصل قوانین و ارتعاشهایی است که خودمان منتشر میکنیم نه شانس، نه تصادف، نه «دری به تخته خوردن».
استاد با مثالی از تجربهی جوانی خود در بندرعباس، جایی که فریب بازی شرطبندی را خورد و در عرض چند ساعت تمام پولش را از دست داد، توضیح میدهد که هر باختی، هر درد و هر زمینخوردنی، اگر به آگاهی منجر شود، تبدیل به نقطهی عطفی الهی میشود.
او میگوید:
«بعضی درسها درد دارند، اما اگر باعث شوند که مسیر درست را ببینی، آن درد در واقع رحمت است.»
پیام عمیق این جلسه این است که:
- هیچچیز در زندگی ما شانسی نیست.
- هر شکست، نشانهای از خداوند است تا مسیر درست را پیدا کنیم.
- ثروت و موفقیت نه با شانس، بلکه با فهم قوانین الهی، هدایت درونی و اصلاح مسیر خلق میشوند.
- دردها، اگر با آگاهی همراه شوند، دروازهی بیداری و رشدند.
این داستان نشان میدهد که چگونه یک سقوط بزرگ، میتواند سرآغاز پرواز باشد. زمانی که انسان تصمیم میگیرد مسئولیت کامل زندگیاش را بپذیرد و باور کند که هیچ عامل بیرونی و هیچ «شانس یا بدشانسی» در کار نیست، بلکه همه چیز نتیجهی باورها، ارتعاشها و انتخابهای اوست.
تمرین این قسمت:
آیا در زندگیات موقعیتی را تجربه کردهای که ابتدا آن را «بدشانسی» یا «شکست» میدانستی، اما بعدها فهمیدی نشانهای از خداوند بود تا مسیر درست را پیدا کنی؟
با جزئیات بنویس که آن موقعیت چه بود، چه احساسی داشتی، و امروز با نگاه آگاهتر چه درسی از آن گرفتی؟
(تجربهی تو میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد تا شکستهای خود را از دریچهی ایمان و قانون الهی ببینند.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰14MB15 دقیقه
به نام خدا
سلام به استاد و دوستان عزیزم
چقدر تجربه سعید عزیز عالی بود و درس های مهمی توش داشت, واقعا من ایشون رو تحسین می کنم که چطور تونستن از زیر صفر خودشون رو برسونن به بالا, اینکه از زیر اون همه فشاری که روت هست بتونی ذهن ات رو کنترل کنی و شروع به حرکت کردن و قدم برداشتن کنی خودش خیلی حرفه! خیلی ها بعد از همچین شکست هایی جوری زمین می خورن که دیگه نمی تونن پاشن ولی سعید عزیز زمین خورد و بلند شد و به راه اش ادامه داد و موفق هم شد و خدا می دونه که چه موفقیت های دیگه ای منتظر اش هست. خدایا سپاس
آیا در زندگیات موقعیتی را تجربه کردهای که ابتدا آن را «بدشانسی» یا «شکست» میدانستی، اما بعدها فهمیدی نشانهای از خداوند بود تا مسیر درست را پیدا کنی؟ حدود یک سال پیش من پروژه ای رو گرفتم که تمام تمرکز ام رو گرفته بود و هم زمان روی درس هم من باید تمرکز می کردم بارها نشانه برام اومد که گفت این درست نیست و تو نمی تونی دو تا کار رو همزمان با هم انجام بدی ولی من گوش ندادم و ادامه دادم و نتیجه اش این شد که امتحانات ام رو خیلی خراب کردم و مدیر مدرسه به من ورقه ای داد و گفت که از مدرسه اخراجی. اینقدر سخت بود اون لحظه برای من که حد نداشت و خیلی به من بعد از اون سخت گذشت, اما باعث شد که من در همون تابستون جدی بشم و پروژه رو تموم اش کنم و تمرکزی بشینم روی درس و نمره خوبی توی امتحانات شهریور بگیرم که باعث شد بتونم توی مدرسه به تحصیل ادامه بدم و در پایه بعدی هم نمرات خیلی خوبی کسب کنم. خیلی دردناک من درس تمرکز کامل رو یاد گرفتم ولی جوری یادش گرفتم که به من خیلی کمک کرد بعدش.
همه شما رو به خدای بزرگ می سپارم