تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰

سلام استاد.

واقعا اگه شما نبودین من چجوری میخواستم حقیقت رو توی زندگی خودم کشف کنم؟ حتی چت جی پی تی هم نمیتونه از دیدگاه واقعیت خالص صحبت کنه. منطق دخیلشه. ولی حرف های شما واقعیت خالصه.

من جون شانس رو توی یسری موقعیت ها دخیل مبدونستم توش موفق نشدم چرا؟ چون فک میکردم شانسیه معلوم نیست بشه یا نشه هیچوقت هم نمیشد.

هرچیزی که گفتم شانسی نبست و خودم خلقش میکنم واقعا خلقش کردم.

یادمه اون اوایل که مهاجرت کردیم

من پونزده سالم بود اونموقع و توی مدرسه زبان انداختن منو

یه بنده خدایی بغل دستی من بود میگفت شانسیه حالا حالا ها باید توی مدرسه زبان بمونی هیچکس رو به این راحتی نمیندازن کلاس های عادی با نیتیو ها و اینا نژاد پرستن و فلان.

ولی من گفتم خیلی غیر منطقیه(چون تصورم از مردم اینجا آدم های عاقل و با عدالت بود که همیشه درست تصمیم میگیرن و نژاد پرست نیستن که بیخودی کسی رو عمدا پایین بندازن ولی تصور اون بغل دستی م برعکس من بود)

من اومدم کلاس های بالاتر و خب الان با نیتیو های اینجا درس میخونم ولی اون هنوز توی کلاس های زبان مونده بعذ یک سال و نیم.

خب من اگه به شانس اعتقاد داشتم که باید تا ابد اونجا میموندم!!!!ولی خب گفتم اینجوری خیلی غیر منطقیه کسی که لولش بالاست رو قطعا بالا میندازن و خب کمتر از یک سال وارد کلاس های نرمال با نیتیو ها شدم و مجبور نبودم توی مدرسه زبان بمونم.

یکبار دیگه هم برای کار پیدا کردن بود

من مامان بابام هنوزززز کار مرتبط با تحصیلات شون رو پیدا نکردن اینجا چون فکر میکنن شانسیه. و میگن حتما باید پاییز سال دیگه بریم چون اونموقع جاها خالی میشه و ما میتونیم کار پیدا کنیم. یعنی تا الان یک سال دارن کار سخت و غیر مرتبط میکنن و یک سال دیگم میخوان ادامه بدن چون هم اعتقاد دارن شانسیه، هم اعتقاد دارن باید حداقل یکی دو سال زجر بکشی تا کار پیدا کنی هم اعتقاد دارن کار نیست و شانسی پیدا میشه اونم اوایل پاییز که همه نیرو میگیرن.

خب من این باور هارو نداشتم برای کار پیدا کردن همیشه فک میکردم کار زیاده فقط باید زبان یاد بگیزم. زبانم رو به یه حد اوکی ای رسوندم و از تابستون کار پیدا کردم. خیلی راحت.

دومین جایی که درخواست دادم منو قبول کردن.

حالا همه میگن من خوش شانس م چون زیر هیجده سالم و منو راحت میگیرن ولی مامان بابام بدشانسن چون اول پاییز نرفتن دنبال کار و ظرفیت ها پر شد و…کسی قبول شون نکرد.

ولی شانس چیزیه که خودت خلق میکنی. من اگه خوش شانس م چون خودم میدونستم فرصت ها فراوونه و راحت منو میگیرن و همین اتفاق هم افتاد. این چیز تصادفی نبود.

در کل باید بگم این چیزی که بهش میگن شانس

یه توجیه هه برای آدم های اون بیرون

چون فقط نگاه میکنن عه شرایط درست شده یارو کار پیدا کرد مثلا

به این نگاه نمیکنن که من خودمممم شرایط رو درست کردم خودم رفتم دنبال کار و خودم زبان یادگرفتم. با خودشون میگن خب شانس آورده جوون بوده جوون ها مغز شون خوب کار میکنه راحتتتت زبان یاد گرفته راحت هم کار پیدا کرده حال میکنه.

واسه همین از کلمه شانس متنفرم چون تمام موفقیت هایی که منننن خلق کردم واسشون کار کردم رو ربط میدن به جوون بودنم(یا حتی مامان بابام میگن توی ایران تو توی مدارس تیزهوشان بودی باید هم اینجوری باشی)

هیچ ربطی به اینا نداره. شانس فقط یه کلمه ست برای توجیه آدم های بی عرضه که هیچ غلطی توی زندگی شون نکردن و میخوان موفقیت بقیه رو توجیه کنن و تقصیر شانس بندازن و مسئولیت خودشونو قبول نکنن چون براشون سخته که بگن ما بی عرضه بودیم و نتونستیم اون کارو بکنیم. چون می ترسیدیم چون نتونستیم.

یه دلیل دیگه هم که از شانس استفاده میکنن- خودم بعضی وقتا اینه که بجای اینکه ببینم بقیه اونو چجوری بدست آوردن فقط نگاه میکنم به اینکه چجوری اون هدف بدست شون رسیده.

یعنی بجای اینکه تلاش های خودشون رو نگاه کنم و الگوبرداری کنم فقط نتیجه ی دنیا به تلاش های اون هارو میبینم. بعد میگم شانسی بوده.

واقعا ازتون ممنونم استاد بابت این فایل ها. این قضیه شانس توی ذهن من جوری بوده که هرجا بهش باور نداشتم موفقیت هام رگباری بوده و هرجا باورش کردم اصن فرصت موفقیت رو برای خودم رقم نزدم.

مرسی، واقعا مرسی بابت این فایل هایی که حقیقت محض رو توش توضیح میدین.