تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲
موضوع این قسمت: چطور گذشتهی تلخ، بزرگترین انگیزه شما برای رسیدن به اوج است؟
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- 12 قدم، مسیر تکاملی خلق زندگی دلخواه از دل همان شرایطی است که الان داری؛
- جهان طبق قانون، امکانات دنیای اطراف شما را بر اساس باورها و اهداف جدیدتان از نو بروزرسانی میکند؛
- همه ما به یک اندازه به خداوند به عنوان منبع خوشبختی، دسترسی داریم؛
- بهود در کدام قسمت از زندگیات را همین حالا میتوانی شروع کنی؟
این فایل صوتی، یک نقشه راه عملی برای کسانی است که معتقدند گذشته سخت یا شرایط خانوادگی نابسامان، مانع موفقیت آنهاست. استاد و دانشجویانشان نشان میدهند که تغییر، تنها راه نجات از نابودی و رسیدن به نتایج مالی و روحی حیرتانگیز است.
۱. پایان دادن به توهم: گذشته شما بهانهای برای عدم پیشرفت نیست!
بهانهجویی را متوقف کنید: بسیاری از افراد، مشکلات خانوادگی (مانند دعواها، وضعیت مالی، کتکها، یا روابط بد والدین) را دلیل عدم موفقیت و بدبختی امروزشان میدانند. استاد تأکید میکنند که تقریباً هیچکس در یک خانواده بینقص بزرگ نشده است.
• مسئولیت تغییر با شماست: اگرچه والدین سعی میکنند بهترین زندگی را فراهم کنند، اما موفقیت یا عدم موفقیت آنها دلیل نمیشود که ما شرایط بدمان را گردن آنها بیندازیم و تغییر نکنیم. ما به یک اندازه دسترسی به خداوند داریم و توانایی تغییر داریم.
• تضاد، سوخت موتور شماست: در واقع، کسانی که در شرایط سختتری (مانند فقر) بزرگ شدهاند، انگیزه بیشتری برای ثروتمند شدن و پیشرفت دارند. به جای استفاده از تضادها برای بهانه، باید از آنها برای پیشرفت کمک گرفت.
۲. قانونمندی جهان: یا پیشرفت کن، یا نابود شو!
جهان هستی، جایی برای سکون نیست. “یا باید پیشرفت کنی یا اینکه بیای پایین؛ نمیتوانی یک جا ثابت بمانی”. اگر در مسیر اشتباه مقاومت کنید، دنیا شما را مجبور به تغییر خواهد کرد.
این مفهوم، هسته اصلی درسی است که استاد میخواهند القا کنند:
• باتلاق فرکانسی: وقتی فرکانس زندگی پایین میآید، زندگی تبدیل به یک باتلاق میشود که هرچه دست و پا بزنید، بیشتر فرو میروید. تنها راه نجات، تغییر است.
• نجات از زیر چرخهای جهان: استاد با قاطعیت هشدار میدهند که اگر ما به دنبال پیشرفت همیشگی و بهبود مستمر نباشیم، “نابود میشویم زیر چرخهای جهان”.
• تغییر اجباری (تنبیهی) یا تغییر آگاهانه (پاداش): دلیل اصلی پیشرفتهایی که استاد و دانشجویانشان تجربه کردهاند، این بوده که قبل از اینکه اوضاع سختتر شود و فشارها زیاد گردد، به دنبال بهتر کردن اوضاع بودند.
این یعنی:همین الان، قسمتی از زندگیتان را که میدانید باید بهبود یابد، تغییر دهید. مثلاً یک مهارت سختافزاری یا نرمافزاری را یاد بگیرید، حتی اگر سخت باشد. اگر این مهارت را الآن با انتخاب خودتان کسب نکنید، جهان شما را مجبور خواهد کرد تا در شرایط بحرانی (و با تحمل مسئولیت و سختی بیشتر) آن را یاد بگیرید.
این فایل بر دوگانهی «تغییر آگاهانه» یا «نابود شدن زیر چرخهای جهان» تمرکز دارد. این سوال، کاربران را به سمت خودشناسی و عمل فوری سوق میدهد:«استاد در این گفتگو بر یک چالش حیاتی تأکید کردند: “قبل از اینکه جهان ما را مجبور کند، خودمان تغییر کنیم.”در کار یا زندگی شخصی شما، آن “مهارت سختی”، “تغییر رفتاری دشواری” یا “اقدام مالی چالشبرانگیزی” که به وضوح میدانید اگر آن را انجام دهید، جهشی بزرگ در زندگیتان رخ میدهد، اما به دلیل سختی آن را عقب میاندازید، کدام است؟
۱. آن مهارت یا تغییر ضروری که از آن میترسید یا تعلل میکنید، چیست؟
۲. اگر امروز آن را انجام ندهید، پیشبینی میکنید جهان در آینده چطور شما را “مجبور” به یادگیری آن خواهد کرد (مثلاً چه بحرانی پیش میآید)؟
۳. برای شروع یادگیری یا انجام آن تغییر حیاتی، چه “تصمیم جدی” را همین الآن میگیرید؟»
با به اشتراک گذاشتن تجربهتان، نه تنها به خودشناسی بیشتری میرسید، بلکه ممکن است داستان شما الهامبخش تحولی بزرگ در زندگی فرد دیگری شود که در همین لحظه، در همان موقعیت شماست!
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲25MB27 دقیقه
مهری
به نام مهربانترین مهربانان
سلام به دو استاد عزیزم و دوستان بهشتیم
ان مهارت یا تغییر ضروری که از ان میترسید یا تعلل میکنید چیست؟
اگه امروز انجام ندید پیش بینی میکنید جهان در اینده چطور شما را مجبور به یادگیری ان خواهد کرد؟
برای شروع یادگیری یا انجام ان تغییر حیاتی چه تصمیم جدی را همین الان میگیرید؟
صحبت های این سه عزیز، شنیدن موفقیت هاشون هم در زمینه مالی هم در زمینه ی معنوی، زندگی استاد و دیگر افراد موفق منو به فکر فرو برد. راستی من در کدام جایگاه هستم؟ ایا آگاهانه خودم تغییر میکنم یا جهان منو مجبور میکنه، اگه جایی سرم به سنگ خورده و باعث شده بلند بشم، درسش رو گرفتم.
فهمیدم که اگه خودم رو خالق زندگی خودم ندونم، و زندگی رو بادی به هر جهت بدونم، نشانه ی بی ایمانی و تنبلی منه، راحت ترین و آسان ترین جواب برای تمام اتفاقات زندگیم.
اما اگه خودم رو مسئول زندگی خودم بدونم و هر روز بخام یک پیشرفت کوچولو داشته باشم، دیگه بودن تضاد رو مانع رسیدن به خواسته ام نمیدونم، بلکه موهبتی برای رسیدن به خواسته ام، آرزوهام میدونم.
وقتی خوب فکر میکنم رفتار یا سختگیری های خانواده همسرم رو در رابطه با خودم به خاطر می اورم، دیگه رنجیده خاطر نمیشم، به عنوان خاطره بد و تلخ ازشون یاد نمیکنم، اونا وسیله و تلنگری بودند که باعث حرکت و رشد من شدند، و چقدر من بزرگتر شدم، چقدر یاد گرفتم، باعث شد بیشتر در مورد دنیای پیرامونم، خدای درونم تحقیق کنم، فکر کنم، راههای بیشماری رو امتحان کنم، خطا کنم و یاد بگیرم، الان بتونم زندگی جدید و بهتری رو تجربه کنم.
هنوز حس میکنم خیلی بیشتر باید روی خودم، کار کنم، هنوز تضادهای زندگیم، گاهی موجب بی تحرکی و بی انرژی بودنم میشه، هنوز گاهی وقتا میخام خدایی کنم و کشتی نجات دیگران باشم، هنوز گاهی وقتا رشته ی اتصال من به خدا کم رنگ میشه، اگه بیشتر حواسم به خودم و میزان رشدم، بزرگ شدنم باشه، با یگانه نیروی هستی ام یکی بشم، مطمئنا رسالتم رو به درستی انجام دادم. رسالتی که فقط میگه در زمان حال باش و زیبایی رو تجربه کن، از هر اتفاقی سناریوی شاد بساز و به جلو حرکت کن.
هر روز صبح، صلات صبحم را با ورود به این سایت الهی اغاز میکنم و خودم را متعهد کردم هر جلسه رو با تفکر و تعمق بیشتر و نوشتن کامنت، پرتلاش و مداوم ادامه بدم. هر روز با خوندن کامنت ها و آگاهی های سایت، جان تازه ای میگیرم.
تا به الان یاد گرفتم و در حال تمرین هستم که وجود هر شخص، اتفاق یا هر چیزی رو محترم بشمارم، مثل استاد نشانه ای بدانم برای ادامه مسیر راحت و اسان جنگلی زندگیم، و تلاش کنم برای داشتن احساس بهتر،
هر چه در این مسیر، توحیدی تر عمل کنم، نتیجه ی بهتری میگیرم.
الهی دستم در دست تو، هدایتم کن به قلبی سپاسگزار و قدردان، قلبی که هر لحظه با یاد حضور تو ارام گیرد.
هدایتم کن به سوی اسانی ها،
هدایتم کن به سوی نور و روشنایی