تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲
موضوع این قسمت: چطور گذشتهی تلخ، بزرگترین انگیزه شما برای رسیدن به اوج است؟
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- 12 قدم، مسیر تکاملی خلق زندگی دلخواه از دل همان شرایطی است که الان داری؛
- جهان طبق قانون، امکانات دنیای اطراف شما را بر اساس باورها و اهداف جدیدتان از نو بروزرسانی میکند؛
- همه ما به یک اندازه به خداوند به عنوان منبع خوشبختی، دسترسی داریم؛
- بهود در کدام قسمت از زندگیات را همین حالا میتوانی شروع کنی؟
این فایل صوتی، یک نقشه راه عملی برای کسانی است که معتقدند گذشته سخت یا شرایط خانوادگی نابسامان، مانع موفقیت آنهاست. استاد و دانشجویانشان نشان میدهند که تغییر، تنها راه نجات از نابودی و رسیدن به نتایج مالی و روحی حیرتانگیز است.
۱. پایان دادن به توهم: گذشته شما بهانهای برای عدم پیشرفت نیست!
بهانهجویی را متوقف کنید: بسیاری از افراد، مشکلات خانوادگی (مانند دعواها، وضعیت مالی، کتکها، یا روابط بد والدین) را دلیل عدم موفقیت و بدبختی امروزشان میدانند. استاد تأکید میکنند که تقریباً هیچکس در یک خانواده بینقص بزرگ نشده است.
• مسئولیت تغییر با شماست: اگرچه والدین سعی میکنند بهترین زندگی را فراهم کنند، اما موفقیت یا عدم موفقیت آنها دلیل نمیشود که ما شرایط بدمان را گردن آنها بیندازیم و تغییر نکنیم. ما به یک اندازه دسترسی به خداوند داریم و توانایی تغییر داریم.
• تضاد، سوخت موتور شماست: در واقع، کسانی که در شرایط سختتری (مانند فقر) بزرگ شدهاند، انگیزه بیشتری برای ثروتمند شدن و پیشرفت دارند. به جای استفاده از تضادها برای بهانه، باید از آنها برای پیشرفت کمک گرفت.
۲. قانونمندی جهان: یا پیشرفت کن، یا نابود شو!
جهان هستی، جایی برای سکون نیست. “یا باید پیشرفت کنی یا اینکه بیای پایین؛ نمیتوانی یک جا ثابت بمانی”. اگر در مسیر اشتباه مقاومت کنید، دنیا شما را مجبور به تغییر خواهد کرد.
این مفهوم، هسته اصلی درسی است که استاد میخواهند القا کنند:
• باتلاق فرکانسی: وقتی فرکانس زندگی پایین میآید، زندگی تبدیل به یک باتلاق میشود که هرچه دست و پا بزنید، بیشتر فرو میروید. تنها راه نجات، تغییر است.
• نجات از زیر چرخهای جهان: استاد با قاطعیت هشدار میدهند که اگر ما به دنبال پیشرفت همیشگی و بهبود مستمر نباشیم، “نابود میشویم زیر چرخهای جهان”.
• تغییر اجباری (تنبیهی) یا تغییر آگاهانه (پاداش): دلیل اصلی پیشرفتهایی که استاد و دانشجویانشان تجربه کردهاند، این بوده که قبل از اینکه اوضاع سختتر شود و فشارها زیاد گردد، به دنبال بهتر کردن اوضاع بودند.
این یعنی:همین الان، قسمتی از زندگیتان را که میدانید باید بهبود یابد، تغییر دهید. مثلاً یک مهارت سختافزاری یا نرمافزاری را یاد بگیرید، حتی اگر سخت باشد. اگر این مهارت را الآن با انتخاب خودتان کسب نکنید، جهان شما را مجبور خواهد کرد تا در شرایط بحرانی (و با تحمل مسئولیت و سختی بیشتر) آن را یاد بگیرید.
این فایل بر دوگانهی «تغییر آگاهانه» یا «نابود شدن زیر چرخهای جهان» تمرکز دارد. این سوال، کاربران را به سمت خودشناسی و عمل فوری سوق میدهد:«استاد در این گفتگو بر یک چالش حیاتی تأکید کردند: “قبل از اینکه جهان ما را مجبور کند، خودمان تغییر کنیم.”در کار یا زندگی شخصی شما، آن “مهارت سختی”، “تغییر رفتاری دشواری” یا “اقدام مالی چالشبرانگیزی” که به وضوح میدانید اگر آن را انجام دهید، جهشی بزرگ در زندگیتان رخ میدهد، اما به دلیل سختی آن را عقب میاندازید، کدام است؟
۱. آن مهارت یا تغییر ضروری که از آن میترسید یا تعلل میکنید، چیست؟
۲. اگر امروز آن را انجام ندهید، پیشبینی میکنید جهان در آینده چطور شما را “مجبور” به یادگیری آن خواهد کرد (مثلاً چه بحرانی پیش میآید)؟
۳. برای شروع یادگیری یا انجام آن تغییر حیاتی، چه “تصمیم جدی” را همین الآن میگیرید؟»
با به اشتراک گذاشتن تجربهتان، نه تنها به خودشناسی بیشتری میرسید، بلکه ممکن است داستان شما الهامبخش تحولی بزرگ در زندگی فرد دیگری شود که در همین لحظه، در همان موقعیت شماست!
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲25MB27 دقیقه














بنام خالق بی همتا
درود به استاد عزیز و خانم شایسته مهربان
برای من اون چیزی که درش تعلل داشتم و طول کشید تا کنار بذارم دلسوزی بود اونم بی حدش که واقعا نه تنها کمکی به هیچکس نمیکنه بلکه به خودم بیش از هر کسی آسیب زد .
اوایل چون به قولی با باورهای غلط که توی ذهن مارو پر کردن و ما بزرگ شدیم با اون ها یکیش همین دلسوزی هستش که به ما گفتن آدم خوب کسیه که به اطرافیان اهمیت بده اگه کاری دارن براشون انجام بده آدم خوب از خودگذشتگی داشته باشه و غیره که همه ما با اینها رشد کردیم ولی کسی نگفت آدم خوب کسیه که به تکامل خودش تمرکز کنه و مسیر خودش رو ببینه همه ما توی مسیر زندگی برای کامل شدن چالش های رو تجربه کردیم که رشد کنیم ولی تحت تاثیر همون باور غلط این درک رو برای بقیه نداریم من خودم رو میگم اگه دوستی یا کسی چالشی داشت من دیگه خواب و خوراک نداشتم همش فکر میکردم وای بنده خدا گناه داره الان میخواد چیکار کنه چطوری زندگی کنه من آدم خوبیم بذار کمکش کنم اینقدر دلسوزی میکردم و شاید یه جاهایی بیجا که باعث شده بود انرژی و فرکانس خودم پایین بیاد صبحا دیگه انگار شوقی برای بیدار شدن نداشتم بجای اینکه ذوق کنم که خدای من بازم کن رو لایق دیده که امروزم بهم فرصت زندگی داده امروزم میتونم پاشم و از این معجزه بزرگ که نصیب من شده لذت ببرم به این فکر میکردم خوب الان باید یه راه چاره برای اون موضوع پیدا کنم جالب بود با اینکه نقشم آدم خوب بود ولی لذتی در کار نبود تا اینکه از خدا نشونه خواستم و به فایلی رسیدم که کلا باورهامو زیر و رو کرد و متوجه شدم که نه تنها آدم خوبی نبودم بلکه تا الان نقش یه مانع رو داشتم چون داشتم توی کار جهان دخالت میکردم و نمیداشتم تکامل آدما طی شه به خودم گفتم زندگی خودتو ببین مگه تو کم چالش گذروندی جز خدا کسی پیشت نبود و هزاران بار شاکرم که اون چالش ها و گذروندم چون رشد کردم پس لطفاً این اجازه رو به بقیه هم بده با دلسوزی بیجا تکامل بقیه رو بهم نزن به تو ربطی نداره اون آدم به این اتفاقا نیاز داره که خودش رو پیدا کنه همینجور که من تونستم و جالبی داستان این بود من با اینکه هر بار مثلا کمکی میکردم اون چالش برطرف شه برای اون شخص شاید باورش براتون سخت باشه ولی بعد از یه مدت کوتاه بازم همون اتفاق برای اون آدم تکرار میشد و فهمیدم که چقدر اشتباه کردم و تصمیم گرفتم فقط روی خودم تمرکز کنم و مانعی نباشم چون همه ما به شکلی که برامون مناسبه تکامل رو طی میکنیم و جهان برنامه خودش رو داره و من به این درک رسیدم الان نه ناراحت میشم نه دیگه کاری میکنم چون جهان رو به جلو درحال حرکته و مقاومت ما باعث میشه از رومون رد شه نه که برامون صبر کنه .
انشالله هر جا که هستید در پناه خالق یکتا بهترین و زیباترین مسیر رو داشته باشید.