تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۳ - صفحه 41 (به ترتیب امتیاز)

سلام به استاد عزیز و خانم شایسته ی مهربان

تمرین گام 13:

آیا تا به حال تجربه‌ای داشته‌اید که به جای تقلا و تلاش فیزیکیِ زیاد برای رسیدن به یک خواسته (پیدا کردن مشتری، حل یک مشکل، خریدن چیزی)، تصمیم گرفته‌اید رهایش کنید و فقط روی باورهایتان، احساس خوبتان و «هم‌راستا شدن» با آن خواسته کار کنید؟

و بعد از آن، چطور دیدید که جهان به شکلی معجزه‌آسا، آدم‌ها، شرایط یا فرصت‌هایی را سر راه شما قرار داد که آن خواسته به راحتی برآورده شود؟

بله چند باری برای من این موضوع پیش اومده، پررنگ ترینش در ذهنم زمان زایمانم در سال 93 بود که اون زمان سخت گیری ها راجع به زایمان سزارین رو تازه شروع کرده بودند و اجازه نمیدادن که هر کس نوع زایمان خودش رو انتخاب کنه و من هم چون اولین بارم بود و ترس زیادی از زایمان طبیعی داشتم، به چند تا پزشک مراجعه کردم که به شرط زایمان در بیمارستان خصوصی من رو سزارین کنن ولی هیچ کدوم قبول نمیکردن، بعد از اینکه از سومین دکتر هم ناامید شدم به همسرم گفتم من دیگه پیش پزشک دیگه ای نمیام، خلاصه یه چیز میشه دیگه این همه آدم رفتن زایمان طبیعی کردن منم یکیشون، هر چی خدا بخواد…

از اون زمان تا تایم زایمانم فکر میکنم 4 ماه طول کشید و من اصلاً به این موضوع دیگه فکر نکردم و فقط ذوق فرزندم رو داشتم، تا اینکه برای معاینه آخر که پیش دکتر خودم رفتم دکتر یه جورایی بین حرفاش بهم فهموند که میتونم با پول دادن در بیمارستان خصوصی عمل سزارین رو انجام بدم و من نمیدونم چرا ولی توجه نکردم به حرفش و باز هم احساسم رو بد نکردم و همچنان حالم خوب بود( من اصلاً از قوانین خبر نداشتم و فقط شادی به دنیا اومدن پسرمون نمیذاشت حالم بد باشه)

یه هفته گذشت تا رسید به روز زایمانم، شاید باورتون نشه من از در خونه تا خود بیمارستان که یه شهر دیگه بود تو ماشین با آهنگ های شادی که همسرم پلی کرده بود همخوانی کردم و گفتم و خندیدم (بدون ذره ای استرس)

تو بیمارستان وقتی منو بردن برای معاینه یه کوچولو نگرانی میومد تو دلم ولی سریع با نگاه کردن به اطرافم حواس خودم رو پرت میکردم، و نمیذاشتم که نگرانی منو تحت سلطه خودش بگیره

خلاصه بعد از معاینه ماما تشخیص داد که من نمیتونم زایمان طبیعی داشته باشم و خیلی راحت در بیمارستان دولتی، زیر دست یک پزشک ماهر که اصلاً پزشک منم نبود و فقط شیفتش بود با هدایت خدایی که من رو آسان کرد برای آسانی ها عمل سزارین شدم و با پسرمون به سلامت به خونه برگشتم…

و همیشه این خاطره برام شیرین بوده و هست تا امروز که دلیلش رو فهمیدم و ای کاش در زمینه های دیگه هم این موضوع رو میدونستم و رعایت میکردم و اینقدر زندگی رو برای خودم سخت نمیکردم…

ولی میدونم هنوز هم دیر نیست و حالا که هدایت شدم به این مسیر زیبا تمام تلاشم این هست که راه رو برای هدایت ربّم باز کنم و کارها رو بهش بسپارم…

اَلحَمدالله کَما هُو اَهلُهُ