تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۴

به نام خدای مهربون مهربون

سلام و عرض ادب خدمت استاد عباسمنش عزیزدل ،

خانم شایسته و همه دوستان در این سایت و این فایل.

دو دوتا میشه 4 تا ، این یه قانونه…فرقی ام نداره برای بچه اول ابتدایی باشه یا اون پروفسور استاد دانشگاه….

وقتی تو برنامه نویسی کامپیوتر این دو دوتا 4 تا نوشته میشه ( همون باورها) ، دیگه برای کامپیوتر تنها ورودی ها مهمه…تو ساده ترین مسئله جوابش 4 هست ، تو پیچیده ترین مسئله ام جوابش میشه 4…

بعد از اینکه برام جا افتاد که روی خودت کار کردن مسئله عجیب و غریبی نیست و تنها نیاز داره به کنترل ورودی ها و کانون توجه ، سعی ام بر این بود که تا جایی که امکان داره این تمرین رو انجام بدم ، از کامنت دوستان نکات کلیدی رو برداشت میکردم و سعی ام بر این بود که بهشون عمل کنم..چون به گفته استاد و با توجه به قانون بدون تغییر خداوند ، قانون برای همه یکیه،،اگر برای اون جواب داده ، برای منم جواب میده ، تنها باید از اون مسیری برم که اون رفته…البته که مسیر یکتا نیست..تنها قانونه که ثابت و یکتاست…

سوالم این بود که چرا تا روی خودم کار میکنم و اولین نتایج میاد ، توی برنامه ذهنیم گمان میکنم که دیگه تموم شد و آروم آروم شل میشدم..

جواب داده میشد اما من توجه نمیکردم…

تا اینکه توجه کردم…جواب برمیگشت به برنامه ذهنی من…

اینکه چرا تا به یه مسئله برمیخورم ، سریع رجوع میکنم به قوانین و ازشون استفاده میکنم برای رفع موقتی مسئله ، اما تا بظاهر حل میشه ، فکر میکنم دیگه تموم شد و کار کردن روی ذهنم رو متوقف میکنم؟

قانون ثابته…اما چطور؟

وقتی میریم برای گرفتن گواهینامه رانندگی ، بهمون میگن که استفاده از کمربند و رعایت سرعت ، جزء قوانینه ، اگر رعایت نکنی جریمه میشی…

اگر این بشه جزء شخصیت من ، دیگه نگران محل وایسادن افسر و نصب دوربین کنترل جرائم نیستم…

اما من به شخصه ، تنها زمانی رعایت میکنم که تنها رد بشم برم و غافل از اینکه مسیر ادامه داره و انتهایی نداره..

منی که تنها زمانی سرعت و کمربند رو چک میکنم که طبق حدس و گمان خودم ، افسر جلوم راهم وایساده ،

چه توقعی دارم زمانی که جریمه میشم و هزار گفتگوی ذهنی میاد و بهم میریزم ، چرا باید افسر راهنمایی و قوانین رو مقصر بدونم؟

در صورتی که من روز اول پذیرفتم که باید قوانین رو رعایت کنم ، اونم به صورت دائم…

اینکه اگر تو حومه شهری 99 درصد راننده ها کمربند نمیزنن ، اگر من کمربند بزنم چه فکری “دیگران

” میکنن ، مسخره میکنن ، یا هرچیز دیگه ، اگر جریمه شدم ، مشکل از اون افسر نیست ، مشکل از منه ، من باید بپذیریم که مسئولیت این جریمه شدن با منه…من اگر میخوام نتیجم با اون 99 درصد متفاوت باشه ، باید عمل و رفتارم متفاوت باشه…

باید اون برنامه ذهنی (باورها) تغییر کنه ، باید شخصیتم از پایه تغییر کنه..هیچ چیزی قرار نیست از بیرون تغییر کنه ، بعد من تغییر کنم…این منم که با تغییر خودم ، جهان اطرافم رو طبق باورهام ، تغییر میدم..

این سری فایل های پروژه تغییر را در آغوش بگیر ،یه دوره کاملا بظاهر رایگانه ، اما بهایی که منه مخاطب باید پرداخت کنم ، تعهد و عملگرا بودنمه.باید این کلاس درس تقویتی رو با جون و دل گوش بدم و پای آموزشا و مثال های دوستان و توضیحات تکمیلی استاد بشینم و ازشون استفاده کنم.

برنامه ذهنی دیگه ای که از دوران تحصیل در من شکل گرفته ، خصوصا دوران دانشجویی ، اینه که ذهنم برنامه ریزی شده به این صورت که فکر میکنم ، اصول و قوانین تو کتاب های مختلف ، متغیره..فکر میکردم مولف یه کتاب دیگه یه آموزش دیگه ای داده ، روش متفاوتی رو گفته.

برای همین من برای امتحان ارشد ، چندین کتاب رو بررسی میکردم…غافل از اینکه آموزش و اصول یکیه…بقیه اش بستگی داره به منه دانشجو که چقدر تمرین حل میکنم ، چقدر مثال های مختلف رو بررسی میکنم…چقدر با در نظر گرفتن اصل ، میتونم مسائل رو تحلیل کنم تا به جواب درست برسم..

زندگی هیچ‌کس از بیرون تغییر نمی‌کند. وقتی درونت را تغییر دهی، جهان بیرونت با تو هم‌راستا می‌شود.

مسیر گفته شده ، قوانین مسیر برای لذت بردن از مسیر گفته شده ، حالا این تویی که باید از درون تغییر کنی ، قوانین رو بطور مستمر و به صورت تکاملی رعایت کنی تا بتونی از این مسیر لذت بخش ، لذت ببری…باید نوع نگاهتو تغییر بدی..

نه دوستی بیرون از تو وجود داره و نه دشمنی بیرون از تو…

اگر من تو روابطم مشکل دارم ، باید بپذیرم که تنها منم که باید تغییر کنم تا نوع روابطم تغییر کنه.

اگر تو سلامتیم مسئله دارم ، باید نوع نگاهم و نوع ورودی های بدنم رو برای تغییر در جهت سلامتی ، تغییر بدم و دائما در جهت بهبود این روند تلاش کنم.

اگر توی کار و میزان درآمدم به مسئله برخوردم ، باید من تغییر کنم و جور دیگه ای به دنیا و به مسائل نگاه کنم…

نه اینکه برای جواب دادن به یه سوالی که یه خط میخواد بنویسی ، یه صفحه پر کنم ، تا از نظر دیگران دانشجو درس خونه به نظر بیام..

اولین قدم برای شروع تغییرات ، اینه که من بتونم در ذهنم و باورم ، این رو نهادینه کنم ، که من و تنها منم که مسئول نتایج و اتفاقات زندگیم هستم..

باید اینو قبول کنم…

باید تکاملم رو طی کنم ، تا این بشه جزئی از شخصیت من…این مسئله ریشه ی رسیدن به صلح با خود و در صلح بودن با خودمونه…

اگر شرایط بیرونی پیش میاد که من در اون شرایط قرار میگیرم ، باید بپذیرم که من اون شرایط رو طبق برنامه ذهنی و باورام ایجاد کردم.

چند وقتیه سعی میکنم حرف نزنم ، گوش کنم و تا جای ممکن عمل کنم…

سعی میکنم فقط دنبال تغییر و بهبود درون خودم باشم…

سعی میکنم و سعی کردم که اون شخصیت کمالگرا رو تضعیف کنم و یه شخصیت صبور که به دنبال لذت بردن از زندگیه رو ایجاد کنم…

سعی کردم که روند بهبود رو توی ذهنم درست کنم و طبق اون عمل کنم..قبلا روی دیوار کاهگلی درونم کار میکردم ، نقش و نما میساختم ، سفید کاری میکردم ، اما بعد یه مدت اون نقش و نماها ، روی دیوار وجودم (شخصیت درونم) سنگینی میکرد ، همه دیوار با همه زحمات طاقت فرسایی که داشتم میریخت پایین.

چون شخصیت و ظرفیت وجود من (اون دیوار کاهگلیِ فرسوده) تحمل اون حجم از تغییرات بیرونی رو نداشت..یا به قولی من خودم رو برای اون حجم از نتایج و تغییرات ظاهری آماده نکرده بودم…من برای بهبود نتایج و ایجاد یه نقش و نمای محکم ، نیاز دارم تا از پایه و اصولی تغییرات رو اعمال کنم…باید تغییرات ایجاد شده رو دائما روش کار کنم و بهبودش بدم ، باید اینو به عنوان یه اصل بپذیرم که هیچ انتهایی برای جنبه های مختلف زندگی وجود نداره ، چه در جهت بهبود و صعود و چه در جهت تخریب و سقوط…

باید یاد بگیرم زاویه دیدم رو به مسائل تغییر بدم و از هر نشانه و پیشامدی ، بهترین برداشت رو داشته باشم.جوری که اون اتفاق در نهایت به نفع من بشه.

باید این سایت و آموزشای استاد رو با تمام وجود بپذیرم و بگم این است و جز این نیست و برم برای عملی کردن و دریافت نتایج خوبش.

چون برام ثابت شده ، تو آموزشای استاد هرموقع نپذیرفتم و گفتم چطور؟

جهان بهم ثابت کرده که چطور…همون پس گردنی معروف…و الان دارم تلاش میکنم که هرآنچه رو استاد میگن این قانون ثابته جهان هستیه رو با جون و دل بپذیرم و در عمل ازش استفاده کنم…

همونطور که استاد میگن من این قوانین رو پذیرفتم ، عمل کردم ، و دارم ثمره این تعهد و عمل کردن و پذیرش رو میگیرم و هنوز که هنوزه ، اگر غافل بشم ازش و روی خودم کار نکنم ، با کاهش نتایج ، سریع به خودم میام و مسیر رو اصلاح میکنم.

امیدوارم که این پروژه ، دوره تغییر را در آغوش بگیر ، برای من بشه اون راهنمایی که بتونم اصلاح و تغییرات رو اصولی و بنیادین اعمال کنم و به لطف الله و آموزشای استاد و خوندن نتایج دوستان ، که شاهدی است بر اجرای این اصول و قوانین ، بتونم با طی روند تکامل و با لذت بردن از مسیر ، مسیر سعادت در دنیا و آخرت رو طی کنم.

امیدوارم با تعهد درونی ، نه زبونی و ظاهری ، بتونم اولین قدم ، که پذیرش مسئولیت تمام و کمال زندگی و اتفاقات زندگیمه رو بپذیرم.

در پناه الله یکتا ، سعادتمند ، ثروتمند ، شاد باشید.