تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۶

مهری

به نام خالق زیباییها، هدایتگر توانا

تغییر در آغوش بگیر16

سلام به استاتید عزیزم. استاد و شایسنه نازنین و همه دوستان توحیدیم.

استاد در این گفتگو یک اصل حیاتی را فاش میکنند:تا چیزی را نبینید، نمی‌توانید ان را بخواهید، و تا ان را نخواهید به ان نمی‌رسید.

به راستی با دیدن سریال زندگی در بهشت و سفر به دور امریکا، من زندگی کردن را اموختم، چگونه دیدن، فکر کردن، سفر کردن، ارتباط داشتن، همه و همه برای من یک الگوی به تمام عیار بود، و نتیجه ی ان، سفر به ملبورن، ساختن خاطرات خوش،ارتباط و دوستی‌های بینظیر، عشق و تجربه های بینظیر و دوست داشتنی بود. به خدا استاد عزیزم، مریم جانم که چقدر من ازت اموختم، و چقدر این اگاهی ها بهم کمک کرد تا وجه دیگه زندگی رو هم تجربه کنم، نمیدونم و زبانم قاصره از سپاسگزاری، از همین جا از راه دور روی ماهتون رو میبوسم و براتون بهترین های زمین و اسمان را ارزو میکنم. با شما طریقه درست زندگی کردن، به روش دیگه فکر کردن را اموختم، و چقدر کامنت دوستان برام راهگشا بود، از هر کدوم یک چیزی درک میکنم، تازه اون قسمت از اموزه های استاد برام بهتر جا میفته. تازه امروز فهمیدم چقدر من احساس گناه در خودم بوجود می اورم، در هر لحظه از عمرم، با کوچکترین اشتباهی، در خودم فرو میرم و با سرزنش و تحقیر میخام مثلا نتیجه رو تغییر بدم. اگه یک لحظه فکر اشتباهی میکنم یا خطایی رو در ارتباطاتم مرتکب میشم، بلافاصله اون احساس بد بالا میاد با این همه سن که از خدا گرفتی دوباره اشتباه کردی، خجالت نمیکشی. این یعنی تحقیر روح ارزشمند من، روح قدرتمندی که از اون بالا، به قصد تجربه کردن اومده و من با تحقیر و سرزنش اون رو متوقف میکنم.

وقتی دنیای بی غل و غش و شاد بچه ها رو میبینم، لذت میبرم و به خودم میگم، هر چقدر رها تر و تسلیم تر، ارام تر باشی، بهتر میتونی زندگی رو زندگی کنی نه این که فقط بگذرانی، روزها و شب ها از پی هم میگذرد و این بستگی به انتخاب من دارد که از کدامین مسیر گذران عمر رو شاهد باشم.

و چقدر زیبا و عمیق هست این جمله:

وقتی خواسته های بزرگتری برای شما شکل می‌گیرد و به ان می رسید، شما هم به همان نسبت، در گسترش جهان(جهان امکانات، و ارزوهای انسان) سهم ایفا میکنید.

من فقط با داشتن خواسته های بزرگتر و بیشتر سهمی در گسترش جهان دارم، چقدر تکرار این جمله بار زندگی، سنگینی اون رو، بی ارزشمند بودن رو از روی دوشم برمیداره، لازم نیست من مثل بقیه باشم، لازم نیست جیزی رو اختراع کنم، لازم نیست من کاری کنم تا همه منو بشناسند و مورد توجه قرار بگیرم، فقط خود خودم باشم، به روش خودم زندگی کنم، جهان پاداشش رو بهم میده، فقط اون حس بی ارزشی، بی کفایتی از ذهن و جانم پاک بشه، دیگه اون وقت من هم شایسته ی بهترین ها میشوم.

هدف عالی زندگی:

هدف ما این است که قبل از این که جهان فشار زیادی بیاورد، خودمان با اگاهی تغییر کنیم.

حتما من نباید محل زندگیم، کارم تغییر کند یا ثروت قارون بسازم، وظیفه ی من، رسالت من اینه که یک نسخه ی بهتری از خودم بسازم، امروز بهتر از دیروز، حتی یک تغییر کوچک، یک پیشرفت کوچک رو ببینم، حس کنم، و مهمتر از ثبتش کنم، همون انجام ستاره قطبی در شب، که نکات مثبت زندگی یک روزه رو قبل خواب به یاد بیاورم و با ثبت اون، دکمه پایان رو بزنم و شبی خوش با خوابی خوش رو تجربه کنم و روزم را با حال خوش اغاز کنم و از خودم بپرسم چطور میتوانم بهتر شوم در کار، سلامتی، روابط.

این یعنی چرخه داشتن حال خوب، بعد تجربه اتفاق خوب. این یعنی در اوج اتفاقات به ظاهر بد و ترسناک، مهارت ساختن حال خوب. این یعنی از غم و احساس گناه دوری کردن. این یعنی توحیدی عمل کردن. یعنی تسلیم بودن، یعنی احترام به روح بزرگی از عالم بینهایت به قصد تجربه کردن امده نه بیشتر، یعنی مقایسه نکردن.

الهی بهم قدرتی عطا کن تا بتوانم حقیقت زندگی رو درک کنم و بتوانم هر روز تنها یک قدم برای بهتر شدن بردارم و با داشتن احساس خوب، جهان زیبایت رو تبدیل به بهشت برین کنم، بهشتی که جایگاه خوبان هست.

الهی کرور کرور سپاس که هدایتم کردی به سوی خوبیها، به سوی انسانهای نیک اندیش و نیک گفتار و نیکوکار که با دیدن اونا، فقط بزرگی و عظمت و شکوه بهم دست میده.

الهی بینهایت سپاس به خاطر یک روز جدید و تجربه ی آسانیهای و زیبایی های بیشتر.

الهی همه را به تو میسپارم و به هر انچه که هست راضی و سپاسگزارم.

الحمدلله رب العالمین