تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۹

به نام خدایی که همواره در حال هدایت کردن ماست !!

تاریخ 26 اذرماه 1404

ساعت 10 صبح

تصمیم گرفتم تمرین ستاره ی قطبیم رو توی سایت موندگار کنم امروز…

از وقتی با تمرین ستاره ی قطبی اشنا شدم فک کردم که باید هر روز پاشم خواسته هامو لیست کنم و شب هرکدوم انجام شده رو بابتش سپاسگزاری کنم به علاوه اتفاقات خوب دیگه ای که در طول روز افتاده هم به یاد بیارم و سپاسگزاری کنم..

اما من با اون تیکه که هر روز صبح یک سری خواسته بنویسم مشکل داشتم اصلا گاهی یک معضل میشد برام که حالا از کجا یک خواسته بیارم با شرایطی ک استاد گفته معمولی باشه کوچیک باشه و… ولی اون بخشی ک هر شب باید اتفاقات خوب روز رو مینوشتیم رو خیلی دوست داشتم وبا حال خوب انجامش میدادم …

حتی گاهی شبها نصفش میموند ادامه شو صبح مینوشتم …ولی همیشه با خودم میگفتم تو تمرینت رو کامل انجام نمیدی… وازون احساس سرزنش خودم بدم میومد!!

خیلی فکر کردم که خدایا درک من رو ازین تمرین درست کن من میدونم که من اشتباهی فهمیدم فقط بهم بگو که اصل و اساس این تمرین چیه …

مدتی هس احساس میکنم خدا بهم میگه تمرین ستاره ی قطبی رو اینطوری باید انجام بدی:هر وقت اتفاقی افتاد که احساس خوبی بهش داشتی همون لحظه یا اگر نشد اخر شب بنویسش وبابتش سپاسگزاری کن تمرین ستاره ی قطبی در واقع میخواد مسیر تو رو با احساس خوب تو اسان کنه :)

ووقتی تو توجه میکنی به احساس خوب باز هم احساسات خوبتری رو جذب میکنی ..

حالا برای اون بخشی که استاد میگه خواسته هامونو هر روز بنویسیم اجباری نیس اگر روزی خواسته ای داشتی بنویس اگر نبود هم قرار نیس خودت رو مجبور کنی !!

واای چقدر اینطوری حالم بهتره با این نگاه چقدر اروم ترم خداروشکر…

با این دیدگاه تصمیم گرفتم همین الان ستاره ی قطبی بنویسم

وکل اتفاقات قشنگی که از کله ی صبح تا الان افتاده رو اینجا بنویسم و سپاسگزاری کنم…

اعتراف : از وقتی فهمیدم هر لحظه که بخوام میتونم تمرین ستاره ی قطبی بنویسم و فقط محدود به صبح زود و اخر شب نیست حس میکنم به یک دریای عظیم نعمت وبرکت دسترسی پیدا کردم که هرچقدر بردارم بازم هست…

امروز صبح بعد از چندوقت موفق شدم ساعت 6 از خواب بیدار بشم ومثل قبلنا توتنهایی خودم قبل اینکه بقیه بیدار بشن چایی درست کنم صبونه اماده کنم و از گفتگو باخدا لذت ببرم چه احساس خوبی بهم دست داد خدارو صدهزارمرتبه شکر

وقتی از خونه اومدم بیرون خدا بهم گفت از مسیر پیاده روی برو گفتم بارونه کفشامو دیشب شستم دوباره کثیف میشه خیس میشم و این حرفها دیدم حریف نمیشم مسیرم رو کج کردم و رفتم باخودم گفتم الان مهمه..من الان دوست دارم پیاده روی کنم وباخدا حرف بزنم

مدتی هست درگیر این اگاهی شدم که: باید برسی به نقطه ای که خدارو فقط برای خودش بخوای نه نعمت هاش!!خداروبرای خودش دوست داشته باش نه برای اینکه بهت نعمت داده!!!

به خدا گفتم خدایا کمکم کن تو رو برای خودت بخوام!!

امروز وقتی داشتم پیاده روی میکردم احساس کردم حرفهام برای خود خداست کلی ازش تشکر کردم برای بارون، برای احساس خوبی که الان دارم، برای درختهای قشنگ، برای خلوتی کوچه سر صبح، برای همه چیزززز ازش تشکر کردم ویه لحظه وسط صحبت هام دیدم احساسم با دفعات قبلی فرق میکنه بعد هر جمله سپاسگزاری مثل دفعات قبل بلافاصله توی ذهنم مرور نمیشه که خب من که دارم سپاسگزاری میکنم الان خدا اون نعمت رو بهم میده یا دارم مسیر رو برای دریافت فلان نعمت باز میکنم و این حرفهاااا …

دیدم نهههه!!!! من واقعا بدون چشم داشت دارم از خدا تشکر میکنم فقط برای خودش برای وجود خودش و چقدر این پیاده روی و این سپاسگزاری خالصانه بهم چسبید ؛)

وقتی سوار اتوبوس بودم فایل نشانه ی هر روزم رو باز کردم

فایل هدیه:نحوه ی برخورد با الگوهای تکرار شونده ی دیگران

به یاد اوردم که چند وقت پیش این فایل نشونه م بود واونجا متوجه شدم که تابه حال اصلا گوشش ندادم وبرام جدیده خیلی خوشحال شدم دانلودش کردم ولی نمیدونم چیشد نتونستم بهش گوش بدم موندددد تا امروز !! امروز دوباره پیداش شد و من سریع فهمیدم یک رزق جدید با این فایل درراهه !!

حدسم درست بود… سوالی که مدتها درگیرش بودم جواب داده شد و یک احساس بینهایت خوبی رو الان دارم که موفق شدم اون مسئله رو ریشه یابی کنم!! واقعا برای این هدیه ی قشنگ خداسپاسگزارم

وقتی میخواستم سوار خط بعدی شم دوتا اتوبوس منتظر بود توی جایگاه … دیدم دومی مدل بالاتره و صندلی های راحت تری داره رفتم در زدم راننده گفت اتوبوس جلویی اول میره با خنده گفتم من میخوام با اتوبوس شما بیام وقتی دیدم تعجب کرده گفتم اخه این صندلیاش راحت تره!!راننده خندید و در رو برام باز کرد چقدر من تغییر کردم… کو اون ترس از حرف مردم؟؟؟

خدایا شکرت برای این شجاعت جدید :) خدایا شکرت برای راننده با معرفت وقتی نشستم چون ده دقیقه منتظر بودیم راننده یهو از تو اینه عقبُ نیگاه کردگفت چایی هم داریم باخنده ازش تشکر کردم و تو دلم هزار بار معرفتش رو تحسین کردم نجوای همیشگی که میگفت مرتیکه حتما باقصد این کار رو کرد خیلی خیلی ضعیف تر شده بود الهی صدهزار مرتبه شکر به جاش گفتم ادمها از روح خداساخته شدن مگه میتونن بد باشن؟؟اون تعارف چای فقط عشق خالص خداوند بود وتمام!!

همونجاتو اتوبوس پدرم زنگ زد وگفت تو که یک زنگ نمیزنی به ما گفتم من بهت زنگ بزنم و بگم که امشب زودتر بروخونه اعلام کردن هوا قراره خیلی سرد بشه!

( چرا پدرِ من، اتفاقا دوهفته ست همش یادت میکنم و دوست دارم زنگ بزنم همش خدا بهم میگه حواست به مامان و بابا باشه اونا دلتنگتن ها… ولی الان اصلا دلم نمیخواد باهاتون صحبت کنم دوست دارم تنها باشم فقط…)

در جواب بهش گفتم چشم باباجان ممنونم و خداحافظ بعدش بغضم ترکید انگار خدا داشت بهم میگف حواسم بهته ها :)

منم برای بابام این پیام رو فرسادم:

@@@@@@@@@@@@

همین که تو به فکرم هستی همین که منم به فکراین شرایطم و میرم سرکار، اینا مهمه بابا !!! من از زنگ کسی نه دلخور میشم نه دلخوش همینکه تو ومامان به فکرمین دلم خوشه بابا ولی بازم اگرتو ومامان دلخور شدین شرمنده…

@@@@@@@@@@@@

منننننننن این پیامو نوشتم و فرسادم؟؟؟!!!!!

الله اکبر…من چطور انقدر بی پروا وعاشقانه به بابا ابراز علاقه کردم ؟؟من کی به این خواسته م رسیدم که خودم نفهمیدم؟؟؟

همیشه ارزوداشتم به بابام بگم که چقدر دوستش دارم ولی انگار توی یک خانواده ی مذهبی گفتن این حرفها زشت بود من هیچوقت انقدر جدی واحساساتی با بابا حرف نزدم درحالیکه همیشه ارزوم بود… فقط توی دفترهام میگفتم بابا مامان من دوستون دارم ولی تو روشون نه !!! من امروز به ارزوم رسیدم میدونم اون ور خط بابام قلبش لرزیده چون قلب منم لرزید ازین همه حس ناب…خدایا شکرت چه تجربه ی شیرینی بود ؛)

چقدر امروز قشنگه خدا ،چقدر وقتی تو رو برای خودت دوست دارم نه نعمت هات، زندگیم قشنگ تره و پر برکت تر!!!

مدتی هست تو اگاهی های دوره لیاقت گم شدم ینی خود قدیمی مو گم کردم خورد شده و تیکه تیکه!! هر تیکه ش افتاده یجا هنوز نتونستم خودم رو جمع و جور کنم حس میکنم یه مجسمه رو شکوندم و الان باید دوباره بسازمش حسم شبیه اون پدر داغدار فرزندشه که داره تموم سعیش رو میکنه قوی باشه و دوباره سرپا بایسته من هم دارم تلاااااش میکنم قوی باشم و خودم رو دوباره از نو بسازم …

هنوز نمیتونم خوشحالی کنم که بعد از یک سال و نیم در مسیر اموزش های استاد حرکت کردن بالاخره جواب داده ومن با این دوره ریشه ای ترین ترمز هام رو پیدا کردم … من قدیمیم ترسیده وازم فرار کرده حس گناه بهش دست داده برای اینکه یک عمر مسیر اشتباهی رفته بود!! ولی من دیگه سرزنشش نکردم بهش عجله ندادم که بدو زود باش خودت رو جمع و جور کن… بهش گفتم حق داری سخته میدونم ودرکت میکنم!!مهم نیس هروقت امادگی شو داشتی دوباره ادامه میدیم …من کنارتم واین زخم رو درمان میکنیم باهمدیگه…

من کی تونستم انقدر نجواهای ذهنی مو مثبت کنم؟؟کی تونستم انقدر با خودم مهربون باشم؟؟خدایا شکرتتتتت

اینها نتیجه ست!!! اینها نتیجه ست !!! اینها نتیجه ست !!

اینو برای خودم میگم که مدام میگه اینهمه دوره خریدی پس کو نتیجه؟؟ اینهمه نوشتی پس کو نتیجه؟؟اینهمه کنترل ذهن کردی پس کو نتیجه ؟؟اینهمه اصرار داشتی پس کو نتیجه ؟؟

بفرما اینها هم نتیجه…

استاد گفتید همزمان با دوره لیاقت این پروژه رو هم دنبال کنید اما من نتونستم واقعا…من با دوره ی لیاقت حالا حالا ها کار دارم میخواستم پروژه رو هم دنبال کنم حتی چند گامش رو هم پیش رفتم اما دیگه دیدم تمرکزی ندارم روش و واقعا ذهنم بیشتر ازهر وقت دیگه ای الان نیاز داره به فکر کردن اون هم در خلوت وَ عمییییق …

ازتون ممنونم هزاران بار … استاد عزیز دراغوش میگیرمتون وقلبم میگه به زودی میبینمتون :)