درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۴

سلام به استاد عزیزم و بانو شایسته بزرگوار

خدا را هزاران بار سپاسگزارم برای هم مدار شدن با این آگاهی ها

خدا را هزاران بار سپاسگزارم که درک می کنم که مدارم بالاتر رفته

من اینجا یک تغییری را که در من رخ داده را میخوام بنویسم

شاید کمکی باشه برای دوستانم.

من تقریبا بیشتر محصولات استاد را تهیه کردم ولی همیشه سوالم این بود: چرا پیشرفت من خیلی خیلی کمتر از بقیه همکلاسی هام در دوره های مختلف استاد هست؟

وقتی کامنت های دوستان را میخواندم می فهمیدم نتایج من کمتر است.

جواب : مقایسه و باور کمبود

همین مقایسه به قول استاد پدر ما رو در آورده

اشتباه من مقایسه کردن خودم با بقیه بود. ذهن من از کودکی با مقایسه بزرگ شده و خودم را خیلی سرزنش نمی کنم.

وقتی به گذشته و حتی الان میبینم. همیشه در حال مقایسه شدن یا مقایسه کردن بودیم. در هر کاری. در هر رفتاری. در هر گامی. در هر اقدامی. در هر کار خوب یا کار بدی یا مقایسه شدیم یا مقایسه کردیم.

نتیجه اش چی شد؟؟؟ همیشه حال بد

حال بد = اتفاقات بد

اگر در مقایسه با دیگران بهتر بودیم همیشه این نگرانی وجود داشت و دارد که یکی بهتر از ما میاد. یکی بهتر از ما این کار را انجام میده. یکی نمره بهتری میگیره. همیشه دست روی دست بسیار است.

اگر بدتر بودیم که همیشه تو سر ما میزدن که از بچه فلانی یاد بگیر.

به همین دلیل خیلی این ذهن مقایسه گر خودم را سرزنش نمی کنم ولی تمام تلاش خودم را می کنم که از شدت مقایسه گری ذهنم کمتر کنم تا جایی که امکان داره.

نتایج ذهن مقایسه گر من:

بخاطر اینکه فکر می کردم باید سریع تر آگاهی های دوره ها و فایل های هدیه استاد را بفهمم تا زندگیم تغییر کنه. کاری که کردم این بود:

تمام مکث های استاد را از فایل ها حذف کردم. گاهی مثال های استاد را هم حذف می کردم تا فقط صحبت های تخصصی استاد در مورد قانون را بشنوم. و سرعت فایل ها را یا یک و نیم تا دو برابر می کردم و در تمام مدت روز و شب با هندسفری گوش می کردم.

نصف شب گاهی از شدت گوش درد. بخاطر استفاده از هندسفری بیدار می شدم. ولی همچنان ادامه می دادم.

من اشتباه فهمیده بودم و خدا را هزاران بار شکر می کنم که الان مدارم بالاتر رفته.

من همیشه باید به ریشه رفتارهام دقت کنم.

ریشه تمام این رفتار های من از باور کمبود میومد.

عجله | استرس | نگرانی | مقایسه | کم بودن نعمت ها | بقیه رسیدن و تو جا موندی | همه اینها ریشه باورهای ذهنی من بود که باعث می شد من درکم کمتر بشه و دریافت نعمت ها کمتر بشه.

ریشه مهمه

اگر آرامش داری یعنی در مدار بهتری هستی یعنی در مومنتوم مثبت هستی.

من آرامش نداشتم برعکس عجله داشتم.

اما حالا

کمیت یادگیری اصلا برام مهم نیست بلکه کیفیت درک صحبت های استاد برام مهمه. کیفیت درک من از قانون مهمه و اینکه چطور در عمل می تونم به قانون عمل کنم برام مهمه.

الان یک ساعتی از روز را با تمرکز بالا و با تمام وجودم به آگاهی های نابی که از زبان استاد جاری میشه گوش می کنم یا کامنت میخوانم یا کامنت می نویسم.

اینکه چند دقیقه گوش دادم اصلا مهم نیست. واقعا هم مهم نیست.

مهم درک من هست.

اگر من یک جمله از استاد

یا یک جمله از توضیحات استاد شایسه عزیزم

یا یک جمله از کامنت دوستان بهشتی خودم را درک کنم. تاثیرش در زندگی من و در بالا رفتن مدار من. به مراتب بیشتر از ساعت ها گوش دادن با احساس کمبود و بدون تمرکز صد در صدی است.

امیدوارم این خود افشایی ها کمک کننده باشه.

در پناه قدرت بی کران هستی. همگی شاد و سالم و ثروتمند باشیم در دنیا و آخرت.

الهی آمین