درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۵ - صفحه 24

خدایا شکرت برای این آگاهی ها

برای حس حضور و آرامشی که از فصل خودت در سلول های من جاری میکنی.

براحتی از کنار این داستان های قرآنی که ظاهرا موضوعات ساده ایی هست، نباید بگذرم، چــــرا چـون، پشت هر داستان یک درس زندگی، بخشی از عملکرد بی نقص ازلی و ابدی قانون رو میشه پیدا کرد، الگوهای تکرار شونده ایی که داره میگه از یکجا نشات میگیره رو میتونم پیدا کنم، درس عبرت بشه و یاد بگیرم چطور خالق بهتری برای زندگی ام و فرصتی که در اختیارم قرارداده شده باشم.

چه جالب استاد عرشیانفر گفتن که:«حس خوب یک رازه»

حالا نه راز سر به مهر و پیچیده و مخفی، نـــه یک رازی که رمز اتفاقات خوب هم از اون میگذره. یک کلید هست که باید همیشه همراه خودم داشته باشم و بلد بشم چطور ازش استفاده کنم. چطور این احساس خوب کار میکنه، اصلا احساس خوب چیه و شامل چه چیزهایی میشه و چه چیزهایی نمیشه؟! اصلا این احساس خوبی که حال منــو از درون خوب میکنه چطور به وجود میاد؟ چطور ایجادش کنم؟ چه ارتباطی با قوانین ثابت خداوند داره؟ احساس خوب رو چطور درکش کنم؟ چه موقع میتونم بگم احساس خوبی دارم؟ چطور از احساس خوبم مراقبت کنم؟ چطور احساس بد رو به احساس خوب تبدیل کنم؟ چطور با احساس خوب اتفاقات خوب خلق میشه؟ جهان چطور به احساس های من واکنش میده؟ خداوند چه پاداشی قرار داده برای کسی که توانایی اینو پیدا کردند تا احساس خودشون در شرایط ناجالب در اون روزهای سخت یا امتحان های الهی به احساس خوب تبدیل کنن؟ اصلا چرا برای خداوند و جهان احساس خوب ما مهمه که حالا براش پاداش هم میده؟ نقش ذهن در احساس های ما چیه و اغلب چطور عمل میکنه؟ نقش قلب ما در مقابل احساس های ما چیه و چطور عمل میکنه؟ آیا خداوند برای اینکه احساس مون خوب بشه کمک میکنه؟ خداوند چطور به ما برای تقویت احساس خوب یا بدمون بهمون کمک میکنه؟

من چطور توانا تر میتونم بشم در کنترل کردن احساس های درونی ام؟ احساس خوب ناشی از چه دیدگاهی است؟! جایگاه و دیدگاه روح و ذهن و قلب در مورد احساس خوب و بد چیه؟! چطور دیدگاه روح و قلب و ذهن رو میتونم با هم متحد و هماهنگ کنم؟! رابطه ایمان و احساس خوب چگونه است؟

چطور عملکرد من با خوب نگه داشتن احساسم، موجب تغییر شرایط بد به خوب میشود؟! و…..

کلی یکهو سوال اومد به ذهنم و یکجورایی از خودم سوال های خلاقانه پرسیدم تا ببینم چقدر درس هامو فهمیدم و درک کردم.

چطور حضرت ابراهیم به این حد از ایمان پایدار و قدرتمند که ذره ایی شک هم در اون وارد نمیشه، رسیده؟ با طی کردن تــکــامـل برای درک خداوند برای توحیدی عمل کردن، برای اعتماد به خداوند، برای تسلیم امر خداوند بودن و برای تکامل در عمل کردن به الهامات و …

IN GOD WE TRUST

بنام تنها فرمانروای آسمان ها و زمین

سلام میکنم با عشق و دلی آکنده از حس بودن و سپاسگزاری برای وجود شما عزیزانم به شما استاد بزرگوارم، به شما خانم شایسته عزیز و تمام اعضای تیم عباسمنش و همینطور اعضای صمیمی خانواده ام

خدایا شکرت برای اینکه یکبار دیگه فرصتی بهم دادی تا اینجا باشم و لذت ببرم و در آرامشی که در پرتو این آگاهی ها در ذهن من مثل مسیر رودی که شکل گرفته و تشنه جاری شدن این آب در این رودخانه است. واقعا تشنه این آگاهی هام هر روز و هر لحظه…خداروشکر میکنم که استاد بیشتر از یکسال هست که عادت های ما رو آگاهانه یا ناآگاهانه برای اینکه هر روز اینجا باشیم یا هر روز برامون فایل جدید بگذارند، تغییر دادند.(چون من خیلی زدتر از اینها این عادت رو متوجه شده بودم و یکجورایی کفتر جَلد اینجا بودم) جوری هدایت ها پیش رفت تا از درون و با یادآوری و تکرار و عمق بخشیدن و دیدن قانون در زندگی روزمره خودمون در رفتارها و نتایج مون پیش بریم. جوری که اگر حتی اینترنت قطع بشه، موبایل و لپ تاپ هم نباشه از درون چنان سرشار از آگاهی و مرور و تکرار بشم که واقعا کمبودی رو احساس نکنم و احساس میکنم این نتیجه خوب و بزرگی هست برای من. منی که همیشه به دنبال آزاد بودن و رها شدن از وابستگی بودم. منی که دنبال این بود که حال خوب خودمون به افراد گره نزنم، به یک جا و مکان خاص گره نزنم. سعی کردم واقعا سعی کردم تا احساس خوب خودمو به شرایط بیرون از خودم گره نزنم و از دورن حال خوب برام جووانه بزنه. واقعا سعی کردم و یکجاهایی دلم تنگ شده برای حتی استاد و فایل های زندگی در بهشت و سفر به دور آمریکا، برای لایو گذاشتن و گفتگو با دوستان برای فایل جدید دیدن و ارتباط داشتن با دوستان خوبم در این سایت بینظیر و عالی. اما من به خودم گاهی سخت گرفتم ولی امروز یاد گرفتم قوی باشم اما به خود سخت نگیرم، من انسان هستم و امکان داره بخاطر یکسری فشارهای همه جانبه ی درسی و کاری و زندگی و کشور و دوری از عزیزان و … حالم بد بشه و نیاز به بودن با دوستان و ارتباط بکنم.نیاز باشه از انسان های خوب و مثبت و شکرگزار انرژی بگیرم و مسیر رو به یاد بیارم. چطور خیلی جاها یک جمله ی من، یک رفتار من به یکنفر انرژی داده و ازم تشکر کرده و چقدر همین انرژی خوب من بهش منتقل شده و حالش رفرش شده پــس چرا اینقدر باید سخت گیر به خودم باشم و همیشه توقع داشته باشم قوی باشم و اونی باشم که انرژی خوبی داره و انرژی میده و نیازی به ارتباط و انرژی گرفتن از بقیه نداره…چرا…بابا فهیمه کوتاه بیا…سخت نگیر و اجازه بده گاهی بقیه بهت انرژی بدن و بهت کمک کنن…اجازه بده در مسیر رشد کردن و تکاملی که داری طی میکنی دستان خداوند تو رو یاری کنن و از انرژی خوبشون موتور وجود تو رو پر انرژی کنن و به یادت بیارن تو همونی هستی که یک روز چنان روی خودت کار کردی که از بدنه یک جامعه ایی در شهر خودت دور شدی. پس الانم همونـی و داری بازم ادامه میدی…برای ادامه دادن لازم نیست همیشه پِرفکت باشی. فقط کافیه بپذیری که حال خوب یک دکمه نیست که بزنیم تا همیشه و ابد حالمون خوب باشه و ما ربات نیستیم که همیشه همینجوری شاد و خوشحال باشیم. ما انسان هستیم و دارای عواطف انسانی مختلف و حالات روحی مختلف با شرایطی که این جهان دوقطبی داره مواجه میشیم فقط موضوع اینه من بیشتر حواسم رو جمع میکنم در فضا و مدار و احساس بد نمونم و سریع رد بشم و با تغییر زاویه دید و تغییر نگرشم شرایط ناجالب رو برای خودم جوری تعبیرش کنم تا بتونم به خیریت پشت و حکمت خداوند برسم و میخوام جز گروه آدم هایی باشم که به اونا نعمت داده، اونایی که آسان شدن برای اسانی ها، اونایی که همواره شکور هستند. اونایی که صبارشکور بودن رو تمرین میکنن…

چقدر مثال کشتی در دوره هم جهت با جریان خداوند مصداق خوبی بود برای ویژگی صبارشکور بودن. برایصبر به همراه امید داشتن و توجه به داشته ها و خواسته ها.

چقدر خوشحالم که شاگردی هستم که برام مهمه که با قطب نمای درونم با احساسم یاد میگیرم چطور به مسیر زندگی ام در این دریای طوفانی جهت بدم حتی وقتی چیزی دیده نمیشه…واقعا این احساس ارامش در دل طوفان خیلی حس خوبیه خیلی قشنگه، حس آگاهی که نمیدونی ولی مطمئنی، اعتماد داری به کسی که سکان کشتی خودتو بهش سپردی و با هدایت هاش تو رو به سرمنزب مقصودی از نعمت و خوبی ها می رسونه و هر چی پیش بیاد برات همون خوبـس، هر چی هست داره تو رو رشد میده و تو رو قوی تر میکنه. ایمانت رو تقویت میکنه به اون الله یکتایی که قوانین ثابتش و بی نقصـش بالاترین قانون هر دولت و ملت و سازمان و ارگان و …هست. وقتی ما خدا رو داریم و خدا در وجودمون پیدا میکنیم و اینقدر هم بهمون نزدیک هست ما چی کم داریم. حالا یک چیزهایی نباشه یا ازمون بگیرن که چی…همون خدایی که از فضل خودش از طریق هزاران راه بهمون این نعمت اینترنت و امنیت و … رو داده خُب همون هم خودش بلده بازم چطوری بهمون نعمت های بیشتر رو براحتی در مسیر زندگی مون قرار بده. من که اصلا عاشق اینم علی بی غم بشم، همون علی بی غمی که نه ترسی داره و نه غمی چون مومن هست به خـُدا…اصلا اینقدر جمله خوب توی ذهنم یکهو هجوم آورد نمیدونم کدوم رو بنویسم مثل اینکه میگفتین و یادگرفتم و بارها و بارها تکرار کردم و به خودم گفتم: قلبت را پاک کن، اتفاقات خوب تنها زمانی از راه می رسند که تو قلبت را پاک کرده ایی. وای که چقدر این احسن الحال حال خوبیه و چقدر خوبیه میفته روی دور و هی خوب و خوب تر و احسنت و احسنت تر میشه و بازم عالی و عالی تر…مثل الان من که بی دلیل شاد و خوشحالم. شاد از اینکه خالق قدرتمند زندگی خودم هستم و قراره هربار به نسخه و ورژن بهتری از خودم تبدیل بشم و این قابلیت وتوانایی که خدا بهم داده.واقعا چقدر همین یک مورد خوبه وقتی میدونیم که این ما هستیم که داریم با باورها و فرکانس های غالب مون دنیای اطراف مون رو خلق میکنیم.خدایا بارها و بارها شکرت

IN GOD WE TRUST