فقط روی خدا حساب باز کن
آگاهی های این فایل، پادزهری قدرتمند برای یکی از مخربترین و پنهانترین ویروسهای ذهنی است که مانع اصلی ورود ثروت و خوشبختی به زندگی انسانهاست: «شرک خفی» یا همان حساب باز کردن روی قدرتِ آدمها.
استاد عباسمنش با کالبدشکافی دقیقِ باورهای رایج درباره «داشتن پارتی»، «ارتباط با افراد صاحبنفوذ» و «تکیه بر قدرت دیگران»، پرده از حقیقتی برمیدارند که درک آن، مرز میان یک زندگی سراسر تقلا و رنج، با یک زندگی سرشار از عزت و ثروت است. پیام اصلی این درس این است که تا زمانی که شما در ذهن خود، قدرت، ثروت و رزق را در دستان رئیس، دولت، مشتری خاص یا افراد مشهور میبینید، در حال بستن دستان خداوند هستید و این مسیر شرک آلود، کاملا خلاف جهت با صراط مستقیم خداوند است. همان صراطی که طبق وعده خداوند مملو از نعمت و رحمت است.
آگاهی های این فایل به ما میآموزد که «ارتباطات» به خودی خود عامل موفقیت نیستند، بلکه این «توحید» و باور به ربوبیت خداوند است که شما را در مدار درست قرار میدهد و آنگاه خداوند از طریق هزاران دستان خود (که میتوانند همان آدمها باشند)، به شما کمک میکند. تفاوت ظریف اما بنیادین در این است که: آیا شما آن آدم را که خداوند برای کمک به شما فرستاده، «منبع» میدانید یا تنها «دستی از دستان خدا»؟
استاد عباس منش با تعریف مفهوم قرآنی «رَبّ» به شکلی بسیار عمیق و کاربردی مرجع ترین باور ثروت ساز یعنی “باور به تنها یک قدرت در عالم”، را تاکید می کند. ربّ به معنای «صاحباختیار و فرمانروا» است. وقتی باور کنید که تنها صاحباختیار جهان و تنها منبع قدرت خداوند است، دیگر در برابر هیچ انسانی، هرچقدر هم ثروتمند یا قدرتمند باشد، کُرنش نمیکنید، صدایتان نمیلرزد و احساس حقارت نمیکنید بلکه با احساس لیاقتی که از اتصال شما به منبع قدرت می آید، در مسیر خواسته های خود قدم بر می دارید و به عوامل بیرونی باج نمی دهید. دلیل اینکه انسانهای موحد، چنان عظمتی را در درون خود یافتهاند که قدرتهای ظاهری دنیا در نظرشان کوچک و بیاهمیت جلوه میکند، شناخت حقیقی ربّ است.
باورهای توحیدی و ثروت ساز، پایه و اساس آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ هستند. به اندازه ای که دانشجو موفق به ساختن این باورها می شود، ظرف وجود او برای دریافت نعمت های پایدار، گسترش میابد.
اگر میخواهید ثروتی پایدار و عزتمندانه داشته باشید، باید بتهای ذهنی خود را بشکنید و قدرت را از «غیر» بگیرید و تنها به «خدا» بدهید. کسی که روی آدمها حساب باز میکند، با رفتن آن آدمها ویران میشود؛ اما کسی که روی خدا حساب باز میکند، شکستناپذیر است.
نکته بسیار تکاندهندهی دیگر در این فایل، هشداری است درباره عواقب وحشتناکِ شرک در همین دنیا. استاد عباسمنش با قاطعیت بیان میکنند که اگر امیدتان به وعده و وعیدهای دیگران باشد و تصور کنید فلانی میتواند کارتان را راه بیندازد، دقیقاً از همان نقطه ضربه میخورید. همان افرادی که بتِ خود کردهاید، پشتتان را خالی میکنند و همان ارتباطاتی که به آنها مینازید، باعث سقوطتان میشوند.
راه رهایی، رسیدن به «استغنای توحیدی» است؛ یعنی حالتی که در آن، ضمن احترام به همه انسانها و سپاسگزاری از کمکهایشان، در قلب خود میدانید که رزق شما دستِ خداست، نه دستِ بنده خدا. این تغییر نگاه، نه تنها آرامش و اعتمادبهنفس عجیبی به شما میدهد، بلکه باعث میشود خداوند تمام جهان را برای خدمت به شما بسیج کند. وقتی شما از بندگان خدا قطع امید میکنید و تنها به ریسمان الهی چنگ میزنید، کائنات با تمام قوا در برابر ارادهی توحیدی شما تعظیم میکند.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD314MB26 دقیقه
- فایل صوتی فقط روی خدا حساب باز کن24MB26 دقیقه
سلام
در ادامه پاسخ شما رفتم دنبال ایه ی همین جمله : آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ ۖ وَیُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ ۚ وَمَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ (آیه ی 36 سوره زمر)
ترجمه از الهی قمشه ای:
آیا خدای (مهربان) برای بندهاش کافی نیست؟ و مردم (مشرک) تو را از قدرت غیر خدا میترسانند! و هر که را خدا به گمراهی خود واگذارد دیگر او را هیچ راهنمایی نخواهد بود.
سلام زهرا خانم گل
با حرف هاتون یاد یک قانون مسخره که خودم در ذهنم ساخته بودم و از چندین نفر هم اینو میشنیدم که تاییدش میکردن افتادم. یک قانون من درآوردی…
این قانون این بود که هر چی به پسرا بی توجهی کنی بیشتر میان سمتت.
خودمم همش برام سوال بود که اخه چرا وقتی به یه پسر محل نزاری بیشتر میاد سراغت
ولی حرفات منو هدایت کرد به این اگاهی ها
که بی توجهی نیست که اونا رو به سمتت میکشونه
بلکه حساب نکردن و انتظار توجه متقابل نداشتن و کلا انتظار محبت نداشتن از اونا بود که باعث میشد اونا به من محبت توجه یا هر چیزی کنند.
خدایاشکرت ک من اینو فهمیدم
ما باید فقط روی خدا حساب کنیم
فقط روی خود خودش
اگر دوس داریم رابطه ای داشته باشیم یا هر چیزی
از خود خدا بخوایم
و دستای خدا رو نبندیم و بگیم فقط فلانی میتونه منو به این حس خوب برسونه . چون ما باید قانون فراوانی رو یادآوری کنیم به خودمون که بینهایت پسر و دختر خوب هست با ویژگی هایی که من میخوام و …
خدا هم خوب کارشو بلده ، خودش از راهی برای ما کار انجام میده که هم خیلی طبیعیه هم عجیب غریب نیست . خیلی طبیعی و نرمال مارو به خواستمون میرسونه.
پس اگر وارد رابطه ای هم میشیم یا کلا در هر رابطه ای هیچ انتظاری از طرف مقابل نداشته باشیم که مارو خوشحال کنه. چون ما خودمون مسئول شاد بودن خودمونیم مسئول احساس خودمونیم .
به اون طرف هم نمیخواد محل نزاریم یا توجه نکنیم ، بلکه ما هم بهش محبت کنیم ولی در قبال محبتمون انتظار جبران کردن نداشته باشیم ازش
کلا لازم نیست برای کسی فداکاری کنیم اگر انتظار جبران کردن داریم .
من کلا وقتی برای کسی کاری انجام میدم که توی ذهنم بگم اگر در قبال کاری که براش انجام میدم فردا بره پشت سرم هم حرف بزنه ناراحت نمیشم ؛ منظورم اینه فقط بخاطر اینکه خودم دلم میخواد برای کسی کاری انجام میدم.
این رفتار شاید خودخواهانه بنظر برسه ، ولی جلوگیری میکنه از هزاران دعوایی که خیلی از زوج ها
که من برات فلان کار رو کردم تو برام کادو نخریدی
یا من به مامانت فلان تبریک رو گفتم تو به مامانم عیدو تبریک نگفتی
و هزاران دعواهای احتمالی در روابط