فقط روی خدا حساب باز کن
آگاهی های این فایل، پادزهری قدرتمند برای یکی از مخربترین و پنهانترین ویروسهای ذهنی است که مانع اصلی ورود ثروت و خوشبختی به زندگی انسانهاست: «شرک خفی» یا همان حساب باز کردن روی قدرتِ آدمها.
استاد عباسمنش با کالبدشکافی دقیقِ باورهای رایج درباره «داشتن پارتی»، «ارتباط با افراد صاحبنفوذ» و «تکیه بر قدرت دیگران»، پرده از حقیقتی برمیدارند که درک آن، مرز میان یک زندگی سراسر تقلا و رنج، با یک زندگی سرشار از عزت و ثروت است. پیام اصلی این درس این است که تا زمانی که شما در ذهن خود، قدرت، ثروت و رزق را در دستان رئیس، دولت، مشتری خاص یا افراد مشهور میبینید، در حال بستن دستان خداوند هستید و این مسیر شرک آلود، کاملا خلاف جهت با صراط مستقیم خداوند است. همان صراطی که طبق وعده خداوند مملو از نعمت و رحمت است.
آگاهی های این فایل به ما میآموزد که «ارتباطات» به خودی خود عامل موفقیت نیستند، بلکه این «توحید» و باور به ربوبیت خداوند است که شما را در مدار درست قرار میدهد و آنگاه خداوند از طریق هزاران دستان خود (که میتوانند همان آدمها باشند)، به شما کمک میکند. تفاوت ظریف اما بنیادین در این است که: آیا شما آن آدم را که خداوند برای کمک به شما فرستاده، «منبع» میدانید یا تنها «دستی از دستان خدا»؟
استاد عباس منش با تعریف مفهوم قرآنی «رَبّ» به شکلی بسیار عمیق و کاربردی مرجع ترین باور ثروت ساز یعنی “باور به تنها یک قدرت در عالم”، را تاکید می کند. ربّ به معنای «صاحباختیار و فرمانروا» است. وقتی باور کنید که تنها صاحباختیار جهان و تنها منبع قدرت خداوند است، دیگر در برابر هیچ انسانی، هرچقدر هم ثروتمند یا قدرتمند باشد، کُرنش نمیکنید، صدایتان نمیلرزد و احساس حقارت نمیکنید بلکه با احساس لیاقتی که از اتصال شما به منبع قدرت می آید، در مسیر خواسته های خود قدم بر می دارید و به عوامل بیرونی باج نمی دهید. دلیل اینکه انسانهای موحد، چنان عظمتی را در درون خود یافتهاند که قدرتهای ظاهری دنیا در نظرشان کوچک و بیاهمیت جلوه میکند، شناخت حقیقی ربّ است.
باورهای توحیدی و ثروت ساز، پایه و اساس آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ هستند. به اندازه ای که دانشجو موفق به ساختن این باورها می شود، ظرف وجود او برای دریافت نعمت های پایدار، گسترش میابد.
اگر میخواهید ثروتی پایدار و عزتمندانه داشته باشید، باید بتهای ذهنی خود را بشکنید و قدرت را از «غیر» بگیرید و تنها به «خدا» بدهید. کسی که روی آدمها حساب باز میکند، با رفتن آن آدمها ویران میشود؛ اما کسی که روی خدا حساب باز میکند، شکستناپذیر است.
نکته بسیار تکاندهندهی دیگر در این فایل، هشداری است درباره عواقب وحشتناکِ شرک در همین دنیا. استاد عباسمنش با قاطعیت بیان میکنند که اگر امیدتان به وعده و وعیدهای دیگران باشد و تصور کنید فلانی میتواند کارتان را راه بیندازد، دقیقاً از همان نقطه ضربه میخورید. همان افرادی که بتِ خود کردهاید، پشتتان را خالی میکنند و همان ارتباطاتی که به آنها مینازید، باعث سقوطتان میشوند.
راه رهایی، رسیدن به «استغنای توحیدی» است؛ یعنی حالتی که در آن، ضمن احترام به همه انسانها و سپاسگزاری از کمکهایشان، در قلب خود میدانید که رزق شما دستِ خداست، نه دستِ بنده خدا. این تغییر نگاه، نه تنها آرامش و اعتمادبهنفس عجیبی به شما میدهد، بلکه باعث میشود خداوند تمام جهان را برای خدمت به شما بسیج کند. وقتی شما از بندگان خدا قطع امید میکنید و تنها به ریسمان الهی چنگ میزنید، کائنات با تمام قوا در برابر ارادهی توحیدی شما تعظیم میکند.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD314MB26 دقیقه
- فایل صوتی فقط روی خدا حساب باز کن24MB26 دقیقه














با نام خدا❤
تو زندگی کسانی هستند که گره از مشکل دیگری باز میکنند و ما یادمون میره که این آدمها از طرف خدا بودن و بعضی از ما متاسفانه فقط از اون بنده خدا سپاسگذاری میکنیم و یادمون میری که این لطف خدا بوده و بعضی وقتها هم که خودمون گره از مشکل کسی باز میکنیم اونو تماما به خودمون نسبت میدیم و چه منتهایی سر اون بنده خدا میذاریم و در عوض میخوایم که حسابی از ما تشکر کنه،من خودم همیشه دیدگاهم این بوده که اگه انسانی برامون کاری کرد باید دوبرابر خدا ازش تشکر کنیم چون عقیده ام این بود که خدا نیازی به تشکر ما نداره.
زمانی بود که یک مشکلی واسم پیش اومد که دست نیاز به سوی همه دراز میکردم تا مشکلم حل بشه ولی قضیه هی پیچیده تر میشد و کلی مشکل بدنی واسم پیش اومد،عصبی شده بودم معده ام عصبی شده بود و تشویش و نگرانی شیرینترین لحظه هارم واسم تلخ کرده بود(الان که فکر میکنم میبینم اصلا قضیه زیاد مشکل اساسی نبوده) تا اینکه یکروز که از همه خسته بودم تو یک غروب از ته دل گفتم خدایا خودت ردیفش کن انگار یگی گفت تو اینترنت یه شعر برای آرامش سرچ کن(من شعر دوست دارم)
زدم و این شعر اومد
به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت / غصه هم میگذرد
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند/ به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز
زندگی ذره کاهیست / که کوهش کردیم
زندگی نام نکویی ست / که خارش کردیم
زندگی نیست بجز نم نم باران بهار
زندگی نیست بجز دیدن یار
زندگی نیست بجز عشق/ بجز حرف محبت به کسی
ورنه هر خارو خسی / زندگی کرده بسی
…………..
وچقدر این شعر آرومم کرد ولحظه های بسیاری منو به خدام نزدیک و به کمک خدا تونستم اون مشکل رو براحتی حل کنم
خیلی دوست دارم خودم رو در آغوش خدا و در پناه اون ببینم ولی امان از ایمان کم و توکل کم که باعث میشه تو لحظه های حساس یادمون بره که خود خدا گفته الا بذکر الله تطمئن القلوب🌹
خوش بحال کسانی که واقعا همیشه به یاد خدا هستند و در همه امور خدارو در نظر میگیرن و خودشون رو میسپارن به دست خدا💖
خدایا سعی میکنم که همیشه به یادت بشم و از تو میخواهم کمکم کنی تا این باور قلبی تبدیل به یقین بشه🌹
خدای سپاسگذارم مرا در مسیری قرار دادی که با ثابت قدم بودن و تکامل در این مسیر به سعادت واقعی برسم.
برای همه دوستان از خدا طلب سعادت، ثروت،سلامتی و خوشبختی میکنم🌹🌹🌹🌹