فقط روی خدا حساب باز کن

سلام به استادعزیزم و مریم نازنین و دوستان خوبم

من این فایل رو چندین بار گوش دادم و کامنت گذاشتم البته این مربوط به دو سال قبله،تااینکه خواب عجیبی دیدم. جزئیات رو نمیگم ولی کلیات داستان این بود که من و خواهرم همراه چند نفر دیگ در حال بازدید از یه مکانی بودیم یه قسمتی از اون مکان حالت یک خرابه بود، من و خواهرم یه نوزاد رو اونجا پیدا کردیم من به اون نوزاد احساس داشتم دلم خیلی براش سوخت یه حسی بهش داشتم که انگاری از قبل میشناسمش و نمیتونم اینجا رهاش کنم و به خواهرم گفتم باید ببرمش،اون بچه بعد از یه مدت شروع به گریه کردن کرد و به خواهرم گفتم فک کنم باید پوشکشو عوض کنیم خلاصه لباسشو دراوردیم یه لایه فومی سفید هم دورش بسته شده بود اونو که باز کردم دیدم یه طرف بدن حتی قسمت مغز و جمجمه یه تیکه سیاه و این سیاهی پر از حشرات و کک و کرم‌های زیادی بود من قسمت مغزشو داشتم میدیم انگاری پوستی روش نبود صحنه بسیار مشمئزکننده ای بود،به محض بیدار شدن از خواب داشتم به خوابم فک میکردم که این پیام برام اومد که اون نوزاد خودتی و افکار و دل نگرانی هایی که من داشتم با خودم میکشوندمشون تو این خواب برام به نمایش دراومد،من قدم ده از دوره بی‌نظیر دوازده قدم هستم ،چراغهای زیادی برام تو این دوره روشن شد ولی اتفاقی که افتاد من فراموش کردم که همه چیز خداونده ،من فراموش کردم که چه رابطه فوق العاده ای رو باهاش داشتم چه سحر هایی که همه خواب بودن ولی من تو همون خلوتیه دم صبح پشت پنجره داشتم باهاش عشق بازی می‌کردم، من فراموش کردم که بهترین و زیباترین حالمو در زندگی زمانی تجربه کردم که در وجود خودم پیداش کردم و چه اشکهایی که از سر ذوق و دلتنگی براش ریخته نشد،من همه اینارو فراموش کردم قدم ها رو داشتم کار می‌کردم ولی نمیدونستم که باید به یاد اون باشم باید هرلحظه صداش بزنم دیگ از اون اشکهاکه از پاکی دلم میومد خبری نبود،من به شدت افتادم دنبال ثروت و پول انگاری هرلحظه داشتنشو از خدا میخواستم رها نکردم و چسبیدم تا جایی که دیگ چیزهای زیادی نبود که خوشحالم می‌کرد تا اینکه این خوابو دیدم و متوجه شدم آره همینه من چسبیدم و رها نکردم و وقتی هم چسبیدی به یه چیزی دقیقا فرکانس نداشتن اونو میفرستید تا خود خواسته،صبح از خدا خواستم هدایتم کنه و دوباره هدایتم کرد به این فایل زیبا ،این فایل حدود دوسال قبل زیباترین فایل زندگی من شد ،کامنتاهایی اونسال از خودم به جا گذاشتم از تمام وجودم بود و تحولی که در روح و روان من ایجاد کرد،دوباره اومدم و کامنتها رو خوندم دوباره همون احساس نزدیکی به معبودم برام اتفاق افتاد من امروز فهمیدم که فایلهای توحیدی تو راس هر فایل دیگه ای باید قرار بگیره حداقل برای منکه این حالو دوس دارم و دوس دارم هر لحظه تجربش کنم .

سلام به همگی

دقیقا یکسال قبل همین موقع ها به یک تضادبزرگ برخوردکردم که داستانشو گفتم و من خیلی خیلی هدایتی (واقعا نمیتونم اسم دیگه ای روش بزارم)به سمت این فایل هدایت شدم ،اصلا اومدم درمورد روابط سرچ کنم تو عقل کل یک دقیقه بعد درحال خوندن متن این فایل بودم و چه شبی بود،ازاون شبایی که من هیچ وقت فراموش نمیکنم و هروقت بهش فکر میکنم طعم لذیذ اون اگاهی رو میتونم باز به همون شکل حسش کنم،این اگاهی که وااااای مهلا تا الان تو فقط به زبون رو خداوندحساب بازکردی فقط فک میکردی که خداوند برام کافیه که من تنهاتورامیپرستم و تنها از تو یاری میجویم،البته اینم تکاملی بود تواین مسیر من ذره ذره اومدم یواش یواش بهتراز قبلم شده بودم خیلی بهتر ولی اونشب دیگه نفهمیدم چی شد که این اگاهی با تپش قلب و گریه هایی از سر ذوق بهم الهام شد.

هنوز اون ترس که اگه فلانی نباشه بود ولی خیلی خیلی خیلی کمرنگ صبحش انگار یه آدم دیگه ای شده بودم که به خودم میگفتم چی شد واقعا؟!! قلبم پر از نور شده بود و رابطم باخدا انگاری یه مدل دیگه ای بود،یادمه فرداش یه سفر در پیش داشتم که بهترین سفر زندگیم شد فقط داشتم باهاش عشق بازی می‌کردم تو سفرم قلبم همچنان باز بود.از لمس این اگاهی جدید سر از پا نمی‌شناختم.

تو سفر و وقتیکه برگشتم فقط داشتم کامنتهای این فایلو میخوندم و گریه میکردم چه لحظه های طلایی بود،امروزم بعد از چند ماه دوباره اومدم کامنت بخونم و دوباره حالم عالی شد دوباره اشک به چشمام اومد و دوباره وصل شدم به قدرت و عظمتش ،خیلی وقتا یعنی بیشتر وقتا خواهرم برای کاراش رو بقیه حساب باز میکنه نمیدونم ته دلشم این هست یا نه نمیتونم قضاوت کنم یعنی یاد گرفتم سرم به کارخودم باشه ولی همون موقع که خبرمیده کارم نشد یا وعده طرف عملی نشد تودلم فقط شکر گزارم که من برای انجام کارام فقط به یه قدرت رجوع میکنم،قبلابیشتر راجب اینکه فقط باید از خدابخوای و بقیه قدرتی ندارن باخواهرم صحبت می‌کردم ولی از یه جایی یادگرفتم که نمیشه به زور کسیرو تغییرداد و من تصمیم گرفتم خودم رشد کنم و نتیجه بگیرم و بقیه اگه هم فرکانس شما باشن با شما ادامه میدن یا خودشون ازت سوال میپرسن در غیر اینصورت مسیرتون جدامیشه ،نمیخوام بگم منم پیش نیمده که یهو ذهنم بره سمت فلانی و فلانی ولی خیلی سریع شاید به دقیقه هم نرسیده دوباره بزرگی خداوند رو به یاد خودم اوردم که من تنها تورا میفرستم و تنها از تو یاری میجویم

الان چندوقته که علاقه ای به رفت و آمد و تلف کردن وقتم ندارم اومدن توسایت و کامنت خوندن و کامنت گذاشتن شده بهترین تفریح من چون واقعا اون لحظه حس و حالی رو که تجربه میکنم با هیچ چیز دیگه ای قابل مقایسه نیست بیرون میرم ولی بسیار حساس شدم به اینکه با چه کسی صحبت میکنم به کی گوش میدم چیو میبینم و راجب چی حرف میزنم

سلام من مدت زیادی هست که عضو سایتم البته نمی‌دونم چرا مجبور شدم ثبت نام مجدد انجام بدم از سال 95 عضوسایتم ولی زیاد اهل کامنت خوندن نبودم

تا اینکه حدود دو روز قبل به این شرک برخوردکردم که در وجودم بودوازش بی خبربودم

من حدود ده سال با مردی تو رابطه بودم بااینکه ایشون خیلی مرد خوبی بودن ولی به خاطر یه سری مسائل اون رابطه درست نبود خوب ایشون چون مسائل مالی منو رفع و رجوع میکردند برای من اکی بود ولی همچنان ته دلم ناراحت بودم از داشتن این ارتباط احساس خیلی بدی داشتم

البته اگه بخوام باهاتون صادق باشم ایشون متاهل بودن

خلاصه بعداز کارکردن روی خودم عزت نفسمو بالابردم تحصیلاتموتموم کردم تونستم از نظر مالی مستقل شم البته من از 23 سالگی حدودا ده سال تنها زندگی میکردم

تا اینکه حدود یکسال قبل خیلی سخت بود ولی توکل کردم به خودش نمی‌دونستم بعدش ممکنه چه چیزی برام پیش بیاد چون وابستگی مالی شدید داشتم ولی اونروز یادمه اشک میریختم وبهش میگفتم بابایی(من البته بهش میگم بابایی نمی‌دونم چرا این حسو بهش دارم)خلاصه که گفتم بابایی من نمی‌دونم بعدش چی میخواد بشه ولی من نمی‌خوام دیگه شرک داشته باشم نمی‌خوام این رابطه رو می‌خوام سالم زندگی کنم.

یادمه تازه همون موقع قراربود خونه روعوض کنم و هزینه بیشتری رو برای اجاره باید پرداخت میکردم

خلاصه دل رو به خودش سپردم وانجامش دادم

خودم اشکم سرازیر شد.

زمانی که شما بهش توکل میکنیدوازترستون بیرون می‌آید درهایی رو براتون باز می‌کنه کنه باورتون نمیشه ومیگید چی شدددد؟!!!

خلاصه به فاصله یک ماه مردی وارد زندگیم شد که واقعا انسان زیبایی بودوبرای خونه جدیدخیلی کمکم کرد هم برای هزینه رهن مجددهم جابه جایی هم کلی داستان بعدازاون به مدت یکسال ومن به کلامم امتیاز اونو به خداوند میدادم و میگفتم ببین این تویی که این ادموفرستادی

این تویی که داری کارا رو انجام میدی

تا دو روز قبل که یه سری داستانی که تکرار شده بود دوس داشتم رابطه رو تموم کنم البته این موضوع از اولم وجود داشت ولی من چون فک میکردم این شخص داره حمایتم می‌کنه و دستی از طرف خداست اکیه فعلا باشدش چون مجردم بود برای من موجه بود

اینم بگم که شرک این مدلیه

این اواخرازخودم پرسیده بودم اگه از نظر مالی عالی بودی بازم بااین مرد میموندی و جوابم نه بود!!

خلاصه دو روز قبل سریه حرف کوچیک ماازهم جداشدیم البته من خیلی دوسش نداشتم در کنارش آرامش داشتم ولی رفتنش آزارم نمیدادوتقریبامیتونم بگم اصلا ازنظرعاطفی حتی یک ذره هم وابستگی نداشتم،البته بگم به واسطه کارکردن رو خودم وابستگی عاطفی شدیدی برام اتفاق نمیفته

ولی اون شب چنان ترسی افتاد به جونم که حالا چی میشه چند وقت دیگه رهن اپارتمان،هزینه ماشینم….

دلشوره و حال بدی داشتم به مدت چند ساعت.

اومدم شروع کردم کامنت های سایت رو در مورد رابطه خوندن ویکم آروم شدم و به خودم گفتم مهلا پس چی میگفتی که من دیگه شرک ندارم و فقط اونه که داره روزی می‌رسونه.

چرا از کنار گذاشتن این آدم ترسیدی چرااز رفتنش انقدرنگران شدی پس فقط لب و دهن بودی تو عمل کم اوردی

خلاصه خوابیدم شب یکی دو بار بیدارشدم برم توالت که البته من صبح متوجه شدم که دیشب این جمله رو موقعی که میخواستم برم توالت وبرگردم توتختم تکرار کردم

((هراتفاق به ظاهربدی برای من خیر))

ومن صبح ارومترشده بودم و همچنان مشغول خوندن کامنت بودم یاد خوابی افتادم که چندشب قبل دیدم

خواب دیدم ایشون دارن میرم یه سفر یا یه جایی که من دیگه نمیبینمشون وجالبه که توی خواب باهاش خدافظی کردم و گفتم برم ببینم دنیا دیگه چی برام میخوادواز رفتنش اصلا ناراحت نبودم

خوابم یادم اومد و گفتم مهلا پس وقت رفتنش بود و اون می‌دونه و تو نمیدونی پس هرچی پیش بیاد به نفع تو

خلاصه این دو روزه رو دارم کامنت میخونم و اشک میریزم که یه باگ بزرگ رو درون خودم پیداش کردم و اون شرک خفی بود البته چندساعته خودمو جمع کردم و قلبم پر از نور وعشق اون شد و خداروشکر که ده سال زمان نبرد

مطمئنم اینم مسیر من بوده و تکاملم باید طی میشد و معلوم نیست چه تجربیاتی رو باید از سربگذرونم تا بازم بزرگتر بشم

کامنت شماهاخیلی بهم کمک کردم و خودم دلم نیومد ننویسم شاید نوشته های من به درد یکی مثل خودم بخوره .