سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 151 - صفحه 16

به نام پروردگار مهربان

خدا رو شکر میکنم برای یک روز جدید ، یک قسمت جدید از سفرنامه

اول از همه در مورد سودا جون بنویسم ، از سال 99 که با سایت آشنا شدم همیشه کامنت هاشون رو میدیدم و میخوندم ، من همیشه تعهد شون برای حضور و نوشتن در سایت تحسین میکنم .

بار ها شده بعد مدت ها برگشتم به کامنت خوندن و نوشتن ،دیدم همچنان اسمشون هست ، امیدوارم هر جا هستن خوشحال ، خوشبخت و سلامت باشن .

استاد نکته ای که باعث شد بخوام در مورد این جلسه بنویسم ، بخش توضیحاتتون در مورد رهایی بود . حقیقتش اینه که از یک جایی واقعا ذهنم درگیر شد و پاز زدم .

امیدوارم بتونم به خوبی طرح مسئله کنم ، میخوام بنویسم در موردش که هم بعد ها ببینم چه تغییری کردم و هم با نوشتن توجه بیشتری کنم و هدایت شم به پاسخ از طرف پروردگار .

صبح که ساحل قدم میزدم از پروردگار خواستم و باهاش صحبت کردم ، حس میکنم این فایل در نتیجه درخواست من بوده .

مسئله ای که من با کانسپت وابستگی دارم اینه که در نمود بیرونی نشون داده نمیشه .

بخوام واضح تر بگم اینه که من تو جنبه های خیلی زیادی از زندگی م رها هستم واقعا ، مشکلی با تغییر محل زندگی ، تغییر دکور ، تغییر شغل ندارم و اتفاقا استقبال هم میکنم ،ولی در مورد رابطه واقعا این نقطه ی ضعف رو دارم .

جالب اینجاست که وقتی میبینم یک رابطه مورد پسندم پیش نمیره توانایی و قدرت خداحافطی محترمانه رو دارم ولی این جدا شدن تو ذهنم اتفاق نمیفته .

میتونم با قاطعیت کامل بهتون بگم هیچ وقت پارتنر من نمیتونه یک درصد فکرش رو بکنه که هنوز بیشتر از یک سال تو ذهن من هست ، چون نمود بیرونی م خیلی محترمانه و قاطع بوده برای تموم کردن رابطه و بعد از اون هم هیچ تلاشی برای برگشت نکردم چون واقعا تصمیمم صحیح بود.

از این بابت بسیار خوشحالم و خودم رو تحسین میکنم واقعا چون هیچ وقت کسی رو نرنجوندم با تموم کردن رابطه م و اینکه به زور کسی رو نگه نداشتم .

ولی اون پارتی که تو ذهن من میگذره ، واقعا انرژی م رو میگیره ، شاید بهتره تو دوره روابط در مورد این موضوع بنویسم ولی چون مسئله ی این روز هام بود و استاد هم همزمان در مورد این کانسپت صحبت کردن دوس دارشتم در موردش بنویسم .

میخوام بدونم کدوم نقطه از باورهام مسئله داره ؟ گاهی فکر میکنم شاید اون سبکی که دارم زندگی میکنم اون قدر برام شیرین و هیجان انگیز نیست که دنبال خاطرات اون ادم تو زندگیم میگردم ( میتونه این موضوع هم درست باشه چون به علت تضاد هایی که برام پیش اومد از سبک زندگی مورد علاقه م فاصله گرفتم ، هر چند سبک زندگی من همین الان با خیلی از معیار ها تو سطح بالییه ولی با اون چیزی که میخوام فاصله گرفته که با کمک پروردگار دارم این فاصله رو کم میکنم و همه ی برکاتش با شروع دیدن سفرنامه بود).

اما علت اصلی بنطرم برمیگرده به احساس لیاقت ، وقتی من عمیقا برای خودم ارزش قائل باشم ، وقتی میبینم منطقی و درست با یک انسان دیگه که معیار من رو نداشته مثلا لایف استایلش درست نبوده ، چرا باید دنبال چرا ها بگردم ؟ چرا باید با فکر و مرور گذشته احساسم رو بد کنم ؟ چرا باید از اینکه بفهمم اون آدم رفته تو رابطه ی قبلی ش که اصلا و ابدا اون ادم مناسب نیست از نظر اخلاقی با هیچ معیاری، ناراحت باشم براش ؟ مگه قانون کبوتر با کبوتر رو نمیدونم ؟

چرا نباید انرژی دائمی م روی سبک زندگی درست خودم که برای خیلی ها جذابه و الگو بذارم ؟ جالبه این توجه نکردن به ارزش هام و خوبی هام رو ندیدن هم باعث میشه تو مدار کسانی که مثل من هستن نباشم ، و دایم احساس کنم چرا با این کیفیت نمیتونم ادم های مثل خودم رو که میدونم هم وجود دارن ببینم .

جوابش ساده ست ، چون انرژی ذهنی من روی اون ادم و مدار اون ادمه ، من هر چقد لایه بیرونی زندگیم سالم ، جذاب و خوب باشه از درون انگاری پوسیده ست .

با علم به همه این ها ، فراموش میکنم اون ادم و مدارش رو ولی باز نجوا ها میان سراغم .

الان که نوشتم احساس میکنم جوابم رو گرفتم ، باید اهتمام بیشتری داشته باشم برای کنترل ذهنم ، باید بمباران کنم ذهنم رو با دیدن کسایی که مثل من هستن . دقیقا مو به مو مطابق جلسه ی 1 روابط .

دارم این روز ها کمک میگیرم از سایت برای صدق بالحسنی .

چقدر قدردان شما ، مریم جون و این سایت هستم .

در نهایت

چقد زیبا بود لوکیشن فایل واقعااا مثل بهشت بود .

دوستون دارم با تموم قلبم