سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 225 - صفحه 21

بنام خدای فراوانی ها

سلام به همه دوستان عزیزم

خب دوباره تمرکز بر نکات مثبت و دریافت یه عالمه انرژی و حس خوب

اولین زیبایی که چشم منو گرفت اون آسمون زیبا با اون رنگ آبی درخشان و ابرهای پفکی بود مثل یه گنبد زیبا مثل یه سقف قشنگ بالا سر ما

آدم نمیدونه واسه لذت از زیبایی ها به زمین نگاه کنه یا به آسمون ، هر دو تاش پر تز شگفتی

یکی از ویژگی های خوب امریکا اینه که همه چیز رو با تصاویر آموزش میدن

مثلا یه راهی که مختص دوچرخه موتور یا پیاده روی هست

یا یه منطقه ای که نمیشه الکل استفاده کرد

اینحا هم تفکیک زباله ها

یا معرفی مناطق و. ….. همه با رسم شکل خب ذهن اینطوری واقعا درک میکنه ولی اکر فقط یک خط نوشته باشه انگار تاثیر گذاریش کمتره

رفتن به یه منطقه جدید با خاک قرمز

کوه های قرمز …. جالبه ، خاص هست آدم دوست داره محو زیبایی‌شون بشه ساعت ها بشینه اونحا فقط ببینه و ببینه

یه شهر کوهستانی فوق العاده زیبا

من خیلی کم به شهر های کوهستانی مسافرت کردم و اینجا هم که فلت فلت هست جز روستاهای مناطق کوهستانیمون که خب همین شیب جاده ها یه تجربه جدید و متفاوتی های برام که ازش لذت میبرم

اون قطار گردشگری هم خیلی خیلی لذت بخش بود آدم بشینه تو یه قطار که دوطرفش پنجره هست و دور تا دورش طبیعت باشه و لذت

و بعد بره اون بالا و بیتشر هم سورپرایز بشه الهی شکر

استاد با فراوانی اعتقاد داره پس این فراوانی هم تو ذخیره سازی قسمت ها برای اپلود هم خودشو نشون میده

یعنی تو قسمت 225 ، داشتن قسمت 201 رو اپلود میکردن

یعنی 24 قسمت ذخیره دارن

من قبلا که باور کمبود داشتم به خدا تو ذخیره سازی فایل هام هم خودشو نشون میداد یعنی هیچ قسمتی ذخیره نمیکردم و اگر روزی یه هر دلیلی نمیشد فایلی تهیه کنم اون موقع خالی می موندم

بعدها که به کارم فکر کردم دیدم از باور عدم ذخیره سازی و کمیود سرچشمه میکیره چون با جمع کردن و دارا بودن مشکل داشتم

به محض اینکه این رپ تشخیص دادم سعی کردم با ذخیره سازی مشکلم رو حل کنم و دیگه ذخیره داشتن و دارا بودن رو بد ندونم و بهش اسم چسبیدن به دارایی و مال پرستی نزارم

چون تو ذهن من ذخیره پول = پولکی بودن و یه کار بد و‌غیر انسانی بود

چرا ؟ چون اطرافیانی که اطرافم بودن و این کار رو‌ می کردن و مال تلنبار میکردن ، اخرش استفاده نمی کردن از خودشون میزدم ولی ذخیره می کردن نه استفاده می کردن نه چیزی فقط نگهبان و‌ذخیره ساز اون دارایی ها بودن

واسه همین مغز عزیز من هر ذخیره سازی براش یک اعلان خطر بود و بهش اسم بیهودگی و عدم استفاده و خراب و فاسد کردن میزاشت

ولی به لطف آموزش ها و همت خودم تو شناختن خودم الان می دونم من می تونم دارایی زیادی ذخیره کنم و در عین حال انسان حریصی هم نباشم چون همراش هم می تونم استفاده کنم هم می تونم سرمایه گذاری کنم و هر دوتاش خوب الهی و لازمه زندگی هست

اینکه بچسبم افراطی به یکیشون خطر ناک هست

مثل اون باور که من می تونم بس نهایت انسان معنوی باشم در حالی که می تونم بی نهایت هم ثروتمند باشم و اینا دوتا جلوی همو نمی گیرن و‌اکه ارتباطی هم با هم داشته باشن باید باعث تقویت هم بشن و با هم در تضاد و تقابل نیستن

یعنی من قرار نیست یکی رو انتخاب کنم

یعنی یا انسان معنوی باشم یا مادی

ذخیره کنم پول رو یا فقط خرج کنم

وقتی این رو فهمیدم هدایت شدم به یک کتاب که داشت میگفت درآمد رو باید همیشه تقسیم کرد

بخشش ، خرج ، سرمایه کذاری ، پس از انداز

و این رو وقتی رعایت میکنم دیگه احساس نمیکنم قراره از یکی بزنم نه هر کدوم در جای خودش

یعنی من قرار نیست اون آدم حریص طماع فقط جمع کن باشم

یعنی من قرار نیست اون آدم بی فکر و بی ملاحظه فقط خرج کن باشم

یعنی من قرار نیست اون آدم بی لیاقت فقط بخشنده باشم

یعنی من قرار نیست اون آدم ترسو فقط سرمایه گذار باشم

بلکه من به فراوانی اعتقاد دارم پس می تونم هم ببخشم هم از پولم خوب استفاده کنم هم پس اندازم کنم هم سرمایه گذاری

و مدتی هست این روش پایبند هستم ‌تحت هر شرایطی اون درصدی که برای هر قسمت در نظر گرفتم رو خرج نمیکنم