سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 242 - صفحه 15

به نام الله یکتایی که نگهبان ونگاهدارمومنین است

سلام محسن عزیز ، چقدر لذت بردم ازاین حس پیروزی ورهایی، چه نشانه لطیف وهدایتی زیبا برای منم باخودش آورد.

یادمه که وقتی می نوشتم پای همین کامنت خب نجواهای ذهن بودن ، که داری چی می نویسی؟مگه قرار هرتجربه ایی که داری روبیای اینجا بنویسی و…

میدونستم اینا صدای قلب من نیست، خدای من قضاوتگر، سرزنش کننده نیست

میدونستم که اینا همون اتاق محاکمه ذهنه همون نجواهای شیطانی که میخواد منوناراحت کنه ولی اون ندای درون میگفت بنویس ،دقیقا همین تاریخی که هدایت رودریافت کردی بافاصله دو تاسه ساعت قبل از کامنتی ک تو نوشتی ،داشتم کامنت هایی ازسایت روکه فعال کردم می خوندم ، ب کامنتت که رسیدم یاد همون روز افتادم وگفتم خدایا یه نشونه بده از اینکه مسیر درسته ، تویکی ازپاسخ های خودت ب بچه هاهدایت روگرفتم که مفهومش این بود من بودم که حتی دکمه ایمیل محسن روبرات فعال کردم وبعد همون ندا ازقلبم که هدایت من تو نوشته هات برای محسنه

خب میدونی که من ازشرایطی که تو توش بودی خبر نداشتم وهمین دیشب کامنتات روی اکانتم اومدن وخوندمشون.

رشته ایی برگردنم افکنده دوست

می کشد هرجا که خاطرخواه اوست

از تقویت حضورگفتی ، چیزی که این روزا روش قفلی زدم ودارم آگاهانه تمرینش میکنم

درست گفتی که کارکردن روی خودت روازتکلیف ب جشن تبدیل می کنه وهمین آگاهی تونوشته هات ، ذوق بیشتری به دلم آورد که تکرار کنم همین روند روتوزندگیم

میدونی چیه داداش محسن؟

دارم خودم رودرمداری که درراستای رشد وبهبودشخصیت خودمه میذارم وبافکر اینکه نکنه دیر شده باشه به خواسته هام نچسبم، اتفاقات خوب قطعا خودشون درزمان درست برام میوفتن.

راه نگرانی روقبلا رفتم ، هیچ خبری نبود جزء اینکه عذاب کشیدم ودیگه موندن تواین مسیر به من خدمتی نمی کنه جزء دور شدن ازخودم

هرچیزی که برای ما خوبه همیشه داره اتفاق میوفته حتی اگه حکمتش روندونیم، کار ما

تمیزنگه داشتن انرژیمونه ، هم راستا شدن باجریان انرژی وجودمونه، که ب نظرم نگه داشتن این حالت از تعادل نیاز ب تسلیم داره به فروتنی درمقابل خداوند

توحضوربه زیبایی این اتفاق میوفته ولی بودن توحضور انرژی میخواد چون ذهن من برای حضورداشتن تربیت نشده ، یا توغم گذشته یا ترس از آینده بوده

یه قالب یخ سفته ، انرژیش منسجمه ، برای اینکه روان بشه ، انرژیش باز بشه نیاز ب گرما وانرژی داره، خب تولحظه حال موندن هم انرژی میخواد ،رفتن ب مدار احساسات خوب ومتعالی انرژی میخواد، تواحساس قدردانی موندن انرژی میخواد واین سادس ولی آسون نیست چون اگه آسون بود که همه داشتن انجامش میدادن.

میشه بابودن توهمین لحظه یه اتفاق ساده روبه جشنی باشکوه تبدیل کردبامعجزه قدردانی

مثلا همین دیروز صبح که میخواستم اول صبح طبق روال مراقبه کنم، وقتی تواتاقم نشستم یهو متوجه شدم نورآفتاب جوری از پنجره اتاق رودیوارافتاده که انگاردریچه ایی از نور به روم باز شده

میدونی همون لحظه چیکار کردم؟

موندن با اون تصویر زیبا روبا عشق ب خودم هدیه دادم ، با احساس قدردانی همراه شد وانرژی وجودی من بالا رفت، یا وقتی مثلایه سیب رومیخورم طعم خوش اون سیب روقبلش بانیت حضور به خودم هدیه میدم ، اینجوری هم لذت می برم از سیبی که خوردم هم تومدارقدردانی قرارگرفتم

خب من شروع کردم ب تمرین بودن تو این لحظه که به این ایده ساده هدایت شدم، میشه از همین حضورهزاران تمرین آگاهانه برای تعادل توانرژیمون بسازیم.

یادآوری به خودم ؛ کیفیت آینده من باکیفیتی که تواین لحظه باهاش می مونم ساخته میشه

الان روزندگی کن ، حضور روبغل کن ودرراستای مسیر رشدت درتعادل بمون.