سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 245 - صفحه 29

به نام خدایی که همه چیز میشود همه کس را خدای آسانی ها خدای عشق

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

سلام استاد عزیزم

در این فایل من نوشته بودم که قصد دارم تابستان امسال سفرهای زیادی رو تجربه کنم و این کامنت مربوط به دومین دور از سفرهای من هست . دور اول بسیار برام شخصی و درونی هستن و در کامنت جلسات دوره هم جهت با خدا ازشون نوشتم اشاراتی کردم و الان اینجا مستقیما از دور دوم می نویسم :

تابستان 1404 مرداد ماه که همه گفتن آخه الان کی بلند میشه بره شمال کشور ولی من رفتم و پاسخ این شجاعت و رفتن در دل ترسهام و اهمیت ندادن به انتقاد دیگران رو گرفتم و به قدری طبیعت بارونی و زیبایی رو تجربه کردم وسط جنگل که اون تایمی که از گرما و شرجی هوا موهام بهم چسبیدن و اذیت شدن رو به سرعت فراموش کردم.

خب خداروشکر من طبع بدنم هم گرما دوسته و مثل دو همسفر عزیزم از گرما اذیت نشدم که مثل اونها چند بار برم حمام و البته که رفتم تا موهام رو آسوده کنم .

استاد جان نمیدونم از کجای سفرم شروع کنم به گفتن که سرتاسرش لذت و لذت و خنده و خنده و یادگیری و یادگیری بود.

خدایا خودت بنویس طبق روال من ناتوان هستم . تو همان خدایی هستی که وقتی دیدی عزمم رو جمع کردم که تنها برم دو تا از دستهای مهربانت رو فرستادی تا همراهم باشن و لذت بیشتری ببرم و آسوده تر باشم .خدایا چی دارم میگم اگه همسر خواهرزاده ام نبودن من نمیتونستم تو اون تاریکی محض تو جاده وسط جنگل و فقط با نورچراغ ماشین رانندگی کنم. (و چقدر ما سه نفر از اون هیجان لذت درست کردیم و با موسیقی مناسب اون فضا حرف زدیم و خندیدیم و فیلم گرفتیم)

ممنونم که کنارم بودی خدای خوبم . هر لحظه سفر حضورت رو حس کردم . خیلی باهام حرف زدی . اونهمه زیبایی و سبزی و ثروت و نعمت نشونم دادی و باهام با مهربونی از فراوانی هات حرف زدی. وای خدایا اونهمه درخت تو جنگل اونهمه برگ اونهمه تلالو نور خورشید روی برگها . اونهمه خونه های ویلایی زیبا و لوکس . اونهمه ثروت اونهمه آدم سالم و خوش خنده . اصلا چی دارم مینویسم . باهام حرف زدی خدایا . کمکم کردی تمرکز کنم روی دنیای فروانی هات . بینظیر بود این سفر بینظیر .

سفرم 5 روز شد . شب اول بعد از خرید لباس ( در نهایت رفتم یک دست خریدم ولی جلوی خودمو گرفتم بیشتر نگیرم ) و دیدن اون همه آدمهای متفاوت با دنیای خودم بیشتر ازقبل دیدم که جزء یک درصد بودن خانواده توحیدی عباس منش یعنی چی . حتی با خواهر وخواهر زاده خودم چقدرررررررررررر متفاوت بودم . بیشتر از قبل دیدم برای چی معمولا ساکتم و حرف نمیزنم و البته اینو به چشم یه مراقبه درونی میدونم و در حالی که سعی میکردم به کسی اجازه ندم بهم بی احترامی بکنه که چرا تو تابستان دوست دارم شلوار لی بپوشم ؛، خودم هم سعی میکردم توجه نکنم به تفاوتها که البته کار بسیار راحتی نبود. بوی یه جور تنهایی خاص میداد که البته برام عزیز و مقدسه چون در دل این دنیای تنها من هستم و خدای من که همه چیز منه . همه کس و کار منه . روزی من دستشه نه دست اون بنده های متفاوت . پس سعی کردم به زیبایی ها توجه کنم و چه خرید عالی انجام دادم . لباسم رو خیلی دوست دارم.

فاصله داشتن با عموم جامعه هم دوست دارم.

شب دوم هم در منزل خواهر زاده ام که ازمن کوچکتره ولی با هم مثل دوست و رفیق هستیم. حداقل اینه که فرهنگ مشابهی داریم و سوژه های خنده مون مشابه هست و از قضا زیاد هم میخندیم و پر از نکات مثبت هستن این زن و شوهر . خیلیییییییی باهوش و زرنگ و فعال و سرشون به کار خودشونه و در این سفر هم منو همراهی کردن .

برنامه سفر ما و قصد و هدف ما پرواز با پاراگلایدر بود که استاد جانم من می خواستم از تاریخ تولدم اسفند ماه اینو به خودم کادو بدم که نشد . البته که خیرشد چون تنها نرفتم وخدا دو همراه وپایه عالی فرستاد که باهام اومدن چند ماه بعد و رفتیم و عالییییییییییییی هم شد.

قبل از رسیدن به مقصد که مسیر زیبایی های خیره کننده ای داشت واقعا خیره کننده که دلت نمیخواست اون جاده و طبیعت سبز و بکر تمام بشه ( یه مسیری رو اشتباه رفتیم و از جاده اصلی خارج شدیم که خیر شد چون از وسط یک روستای خیلییییی بزرگ و محلی با کلی اسب و گوسفند سردر آوردیم. انقدر مزرعه های روستا بزرگ بودن دشت بود دیگه اونقدر سبز که حد نداشت . فراوانی نعمت بیداد میکرد واقعا. آسمون صاف و زیبا با ابرهای خوشگل )یه توقف داشتیم و غذای لذیذی خوردیم و از یه دریاچه زیبا دیدن کردیم و همینطور گفتیم و خندیدیم و لذت بردیم.

اون جایی که مسیرمون اشتباه شد یه امامزاده خیلی بزرگ سرراهمون قرار گرفت که انواع و اقسام آدمها اونجا بودن . استاد اینو میخوام بخونید : من دیدم مردم با هر تیپ و قیافه ای توقف میکنن و میرن یه نوک میزنن و برمی گردن . رفتم جلوتر یعنی حواسم ازاونهمه خونه خوشگل که داشتم از ارتفاع خیلی بالا بهشون نگاه میکردم پرت شد به اون آدمها . میدونید چی بود؟. دیدم یه اتاق حدود 6 متری سنگی سیاه قدیمی با سه دریچه برای انداختن کاغذ و چند قفل بزرگ روی تنها درش . متوجه شدید ؟ ملت پیاده میشن و اسکناس می ریختن توی دریچه ها. محل نذر نذورات بود . من فراوانی ثروت دیدم . یعنی چقدررررررررررر پول داخل اون اتاق بود . همون یک ربع توقف ما اونجا هر دقیقه یک ماشین ایستاد و پیاده شدن و…

و بعد حرکت کردیم به شهر مقصد که منزل دوست عزیزم بود که ما رو برای نهار دعوت کرده بود ولی ما برای شام رفتیم منزلشون. رفتیم اول کلبه مون رو تحویل گرفتیم که به شدت کیوت و نقلی بود و از دل جنگل سی دقیقه ای رانندگی کردیم تا رسیدیم به روستای کلبه مون و اونهمه درخت و سبزی دل منو برد .انگار خدا تمام رنگ سبز جهان رو پاشیده بود به این نقطه .و بعد رفتیم به منزل دوستم با لباس تعویض شده و خوشگلتر. خدایاااااااااااااا چقدر دستپخت دوستم لذیذ بود و جالب که فهمیدم طبق اصول قانون سلامتی غذا درست کرده و دقیقا این معلوم بود چون من بعد از خوردن دست پختش کاملا احساس سبکی داشتم. دو تا دختر ناز داره که دختر کوچکتر 7 ساله بود و من کاملا طبق تجارب کاری ام با بچه ها بااون بچه ارتبااط عالی گرفتم و تایم خوبی با هم داشتیم و کتابهای کاری که به عنوان کادو براش برده بودم روکمی کار کردیم. همسر دوستم هم بسیار مرد مهربان و شوخ و اهل ورزش و فعال و مارو کلی راهنمایی کرد برای پروازی که برای روز بعد رزور کرده بودیم.

برق هم قطع شد ولی همچنان همه خندیدیم و حرف می زدیم.وقتی برگشتیم کلبه خودمون برای چندمین بار گفتم خدایا شکرت که کاری کردی تنها نیام و دو دست عالی برام فرستادی که بیشتر لذت ببرم . اصلا اگه تنها بودم که فقط می آمدم برای پرواز و سریع برمی گشتم ولی اینطوری …

فردا صبح آماده شدیم که بریم من طبق روال بدنم چیزی صبحانه نخوردم منهای چایی و تو خونه هم کلی راجع به این تجربه با خدای خودم حرف زده بودم که تو نمیترسی تو پامیذاری روی ترست و میری میبینی هیچی نیست هیچ فرقی نداره زمین و آسمون . یه خلبان خوب هم برات می فرستم و کلی باهات حرف میزنه و مراقب سلامتی تو هست و لذت میبری.

و خلاصه رفتیم رسیدیم البته رانندگی زیادی بود و من اینجا هم ممنونم از همسرخیلی آقا و مهربان و شریف خواهرزاده ام که من و خانم خودش رو برد بالا ولی خودش پرواز نکرد و ما دونفر …………

استاد هیچی نبود یعنی هیچ ترسی نداشت . هیچی و فقط عالی بود .عالی . همون بود که نوشته بودم و خواسته بودم . خلبانم خیلی کاربلد بود و حرفه ای. فقط من یه کاری کردم که نباید میکردم و پایین رو نگاه میکردم که خیلی جذاب بود اون همه ریز بودن زمین و جاده و همه چیز. یاد درون شما می افتادم . جذاب بود استاد . شلوارم هم گشاد بود و باد هر بار اونو میبرد بالا و تمام حیثیت اسلامی و مذهبی منو میبرد با خودش ولی کلی به این اتفاق خندیدیم همگی.

و حرکت من از نگاه به پایین و نخوردن صبحانه باعث شد که فشارم افتاد و زودتر از موعد خواستم خلبان منو برگردونه پایین که ایشونم هم از اول حواسش بود . میدونید حرف جالبی بهم زد گفتن:

شما اول وارد محوطه شدی من متوجه شدم که استرس داری و میخوای بهش غلبه کنی .

خواهرزاده ام مدت بیشتری بالا بود و جالب این بود که اون هم میترسید ولی ترسش رو ریخت بیرون و ازش حرف زد اما من نه . مثل همیشه خواستم در سکوت مدیریتش کنم . جالب بود . تفاوت دیگه ای که با عموم جامعه دیدم این بود .

اما در کل تجربه عالی بود . هدفم تیک خورد غلبه به ترس. آخه جالبه من خودمو میشناسم . هم عاشق ارتفاع و آسمون هستم و رفتم مثل پرنده ها اون بالا رها بودم و از طرفی ترسش هم هست که رفتم به این مورد غلبه کردم و یاد گرفتم و تجربه اش هموار شد برام برای دفعات آینده. خلبانهای خوب و خوش اخلاقمون گفتن اگه روز تولدتون بیاید به عددش تخفیف داره پرواز . جالب بود برام . 42 درصد عدد خوبی میشد:)))))))). انشالله سال آینده

فیلم پروازهامون رو با کلی خنده و شوخی از خلبانهامون گرفتیم و رفتیم پایین کوه و یه چشمه بسیار خوشگل کاملا سبز رو بازدید کردیم .قدمی زدیم و عکسهای زیبا گرفتیم و بعد راه افتادیم سمت شهر . آخجونم غذای مورد علاقم ماهی ………..

وای چقدر خوشمزه بود چقدرهم زیاد بود و من همه رو خوردم ماهی کبابی . جاتون خالی استاد جان.

نشستیم درخوشگلترین کافه رستوران شهر و بعد از صرف نهار یه مکالمه خیلیییییییییی جذاب پیش آمد و همسر خواهرزاده ام منو وارد یه دنیایی کردن که ……..( این نتایج داره من میدونم چون من دارم روی این مورد کار میکنم . من دارم با لذت وآرامش در این مسیر میرم . بعیده که نتیجه از تو دلش درنیاد . بعیده اونهمه مطالعه تمرکزی با لذت بی نتیجه باشه . الخیر فی ما وقع )

و بعدش ای جانم . آخه مگه میشه بیای فروشگاههای شیک معروف رو ببینی که صاحبشون کارآفرین هستن و نخوای خرید کنی . یه دست دیگه لباس عالی و خیلی زیبا خریدم خیل خوشگل به رنگ آبی ملیح آسمون که این رنگ به من خیلی میاد و دیگه برگشتیم به سمت کلبه مون و من وقتی بالاخره پیامهای بانکی گوشیم رو چک کردم گفتم :خدایا شکرت خدایا شکرت چقدر راحت و بی دغدغه پول خرج میکنم.پولهای خودتن ودادی به من . خیلی هم مخلصتم.

در مسیر جنگلی ملت همه نشسته بودن تو دل شب و خوردن اون سه لیوان چایی داغ از اون فروشنده با لهجه شمالی غلیظ که میگفت : داداش بفرما ، چیزی خیلی بیشتر از یه عکس یادگاری دلچسب بود.

شب هم نشستیم با خواهر زاده ام همراه با تلاش من برای خشک کردن موهام بعد از حمام از اتفاقات و تجربه های پروازمون گفتیم و فیلم ها و عکسها رو مرور کردیم و اونقدر خندیدیم که من به دل درد رسیدم. همسر خواهرزاده ام گفت :

وقتی لرها پاراگلایدر سواری میکنند …

جالبه خودش هم لر هست . وای خدایا شکرت خیلی خندیدیم.

خواب خیلی راحت شب با لبخند پررنگی روی لبم و مرتبا حرف زدن با خدای خودم و صبح روز بعد که دیگه نهایت سورپرایز فراوانی و زیبایی سفر بود. چنان باران معرکه ای شروع به بارش کرد که ما نمی خواستیم کلبه رو ترک کنیم و ماندیم هم . کمی بیشتر ماندیم و من فکر کردم مردم شمال کشور آیا چیزی به اسم مشکل در زندگی هاشون دارن وقتی تو این همه زیبایی زندگی میکنن!!!! اون جنگل اون کوهها دشتها درختها اون همه مه ابر…. بینظیر بود واقعا( ما رفتیم گرگان ولی از شهرهای دیگه هم دیدن کردیم که همه زیبا بودن همه جا).در مسیر برگشت از روستا هنوز بارانی بود و کلی لذت بردیم از عکسهای وسط جاده دقیقا جایی که ماشین ها رد میشدن ما ایستادیم و عکس و فیلم گرفتیم و با موسیقی و بخار چایی لذت بخش ترش کردیم به همراه خنده و مسخره بازی…..

و بالاخره تایم برگشت رسید . راننده عزیزمون پسر خیلی باهوش مهندس کامپیوتر دیگه تلفنی نمیشد کارش رو انجام بده و مثل من و خانمش آزادی زمانی نداشت و فردا باید می رفت سرکار. با خرید سوغاتی های خیلی لذیذ شمال برای خونه خودمون و برادرم برگشتیم به خونه و در طی راه برنامه سفر بعدی رو هم چیدیم و باز هم کلی خندیدیم و حرف زدیم.

استاد نمیدونم اسمش رو میشه ترمز بذارم یا چی ؟!!!! من تو این سفر یه نکته مهم رو کشف کردم و فهمیدم با اینکه ادعا دارم و ادعا هم نیست خودمو رو خوب میشناسم ولی دیدم که… یکی از شبهای این سفر که میخواستم بخوابم و داشتم با خدا حرف میزدم حضور خدابرام خیلی پررنگ بود حضور مرد محبوبم هم در قلبم پررنگ بود ولی خودم …. حس کردم من خیلی خودم حضور ندارم. ناراحت نشدم ولی تعجب کردم و این جمله به قلبم جاری شد :

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

استاد ممنونم برای حضور پررنگتون در زندگیم .

من گوش میدم و عمل میکنم.

موفقیت ادامه دارددددددددددددددددددددددد