سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 246 - صفحه 1

به نام خالق عشق و شادی و زیبایی

درود و خداقوت به استاد عزیز و همه دوستان خوبم در سایت

یه همزمانی خیلی جالبی رو احساس میکنم در زندگی خودم با مسیری که استاد شما دارین پیش میبرین

از زمانی که با شما آشنا شدم احساس کردم نسبت به ورزش یوگا و مدیتیشن تمایل زیادی پیدا کردم با وجود اینکه من اصلاً شناختی نسبت به این موضوع نداشتم و یادمه حتی یه دوستی داشتم که این کار رو انجام میداد همیشه باهاش شوخی میکردم و میگفتم که این چه کار مسخریه که داری انجام میدی و یادمه یه جمله‌ای میگفت که هرچقدر پیش میرم به این جملش بیشتر پی میبرم و این بود که تو هیچی درباره این مسیر نمیفهمی و من واقعاً نمیفهمیدم:)

من تا حالا تو یه همچین ریتریتی که تخصصی بخواد درباره یوگا و مدیتیشن باشه نبودم اما این فایل خیلی زیاد من رو یاد دوران خدمتم انداخت چون واقعاً دوران متفاوتی بود برای من به نسبت کسانی که اونجا بودن و تفاوتش هم برام از این جهت بود که خودم انتخاب کردم که آگاهانه این کار رو انجام بدم و زمانی بود که من با قانون آشنا شده بودم و برام خیلی مهم بود که برمبنای قوانین عمل کنیم، چیزی که شاید کمتر از 1% جمعیتی که تو اون فضا بودن انجامش میدادن و قشنگ انگار من خودم رو تو یه چالش خیلی خیلی بزرگ که جریان رو کاغذ داره برعلیهت حرکت میکنه انداخته بودم.

روز اولی که وارد شدیم خب همه ما تحصیل کرده بودیم و در جمع ما افراد بسیار باسواد و تجربه‌ای هم بودن اما هممون یه لباس تنمون کردیم و یه حرف به ما گفته شد و اون این بود که: تو این لباس تفاوتی نداره که تو کی هستی، باید یاد بگیری که از این لحظه به بعد باید خدمت کنی.

خب همان‌طور که انتظار میرفت این حرف به مذاق تقریباً هیچ‌کس خوش نمیومد و همه با شکایت و ناله همه کارهارو انجام میدادن و تا حد امکان از زیر کار در میرفتن.

اما جالبه که همه چیز برای من جور دیگه‌ای پیش میرفت.

اولاً که من خیلی سعی میکردم که توجه کنم به نکات مثبت و با افراد ارتباط برقرار کنم و حواسشون رو پرت کنم از چیزی که بهش سختی میگفتن و دوماً اینکه خودم رو تست کنم ببین که اگر ادعا میکنم که ایمان دارم یا ادعا دارم که خداوند رو بهتر درک کردم، آیا میتونم در عمل هم این رو نشان بدم، آرامش خودم رو حفظ کنم و درست‌کار باشم؟

حتی یادم میاد روز اول همه انتظار داشتند که برن خونه و دوباره برگردن اما متوجه شدن که نه باید از همان روز باشند تو پادگان و همه شاکی شدن اما باز هم من از این موضوع استقبال کردم و اصلا حالم بد نشد.

به طرز خیلی جادویی من شدم اجودان(منشی) فرمانده از همان اول و خیلی از کارهای سخت بهم نخورد و اکثرا سرکلاس‌ها تو گرمای تیرماه نبودم.

صبح‌ها، عصرها و هر فرصتی که پیش میومد رو به نماز، مطالعه قرآن و صحبت با خداوند میگذروندم.

شب‌ها به آسمان نگاه میکردم و ساعت‌ها با خودم و خدا صحبت میکردم.

حتی احساسم نسبت به آدم‌ها بسیار تغییر کرده بود. وقتی میدیدم که از جاهای مختلف ایران اومدن و خب هرکسی یه شرایطی داشت اما همه سعی میکردن با هم خوب باشند و به هم انرژی بدن برام خیلی فوق‌العاده بود.

چندتا درس بسیار مهم از اون دوران گرفتم که خب تو زندگیم واقعاً خیلی ارزشمند بود:

1. اینکه اجازه ندم هیچ ترسی بزرگ‌تر از من باشه و ترس تو زندگی من=بی‌ایمانی و آدم بی‌ایمان کسی نیست که خداوند دوستش داشته باشه

2. درک کنم وقتی انسان به خداوند توکل میکنه و قدم برمیداره خداوند چطور درهارو براش باز، قلب‌ها رو براش نرم و راه‌هارو براش هموار میکنه

3. تو هر شرایطی چیزهای زیادی هست برای توجه بر نکات مثبت و اتفاقاً وقتی که در شرایط به ظاهر نازیبا یا سخت شروع میکنی به انجام این کار متوجه میشی که چقدر اتفاقاً همان شرایط نازیبا کمک کرد به درک بهتر خداوند و شناخت بیشتر جهان و بهبود زندگیت و در نهایت اینکه حتی در شرایط یکسان هم میشه نتیجه متفاوت گرفت اگر بتونی جور دیگه‌ای به همه چیز نگاه کنی که احساس بهتری بهت میده

4. چقدر ما قدرتمند و توانا هستیم که ازش غافلیم و زمانی که شرایط یکم چالش‌برانگیز میشه اگر به جای گله و شکایت سعی کنیم که نیروی قدرتمند درونمون رو بیدار کنیم و توانایی‌های درونیمون رو بهتر بشناسیم و به‌کاربگیریم نتایجی را به دست میاریم و تجاربی رو خواهیم داشت که باورکردنی نخواهد بود.

(یادم میاد اون زمان هدایت شدم به کتاب “انسان در جستجوی معنا” و اون کتاب در اون زمان به شدت برام تاثیرگذار بود و موجب شد که به همه چیز خیلی عمیق‌تر نگاه کنم)

5. هر اتفاقی که میفته به نفع منه و باعث میشه من رشد کنم و این نکته بسیار مهمی بود که من بارها و بارها تجربش کردم

از اون دوران من خیلی بهتر درک کردم که همه چیز در خدمت و ارزش ایجاد کردنه، چه تو روابط، چه تو کسب‌کار و چه تو سایر قسمت‌های زندگی و این موضوع بسیار زندگی من رو تحت‌الشعاع قرار داده

شاید مهم‌ترین کاری که ما باید در طول زندگی یاد بگیریم هم‌جریان شدن با مسیر زندگی و خداونده

این چیزیه که تو چالش‌ها و شاید در کل مسیر زندگی آدم خیلی بهتر میتونه درک کنه

بسیاری از مسیرها و چیزهایی که حتی ما به‌عنوان چالش میشناسیم اصلاً واقعی و ترسناک نیستن

فقط به دلیل افکار عمومی اشتباهی که وجود داره ما پیش‌فرض مناسبی نداریم و نمیتونیم قدم برداریم

مدیتیشن یک ابزاریه که خب کمک میکنه آدم بتونه آگاه بشه به زندگیش، به تک تک اتفاق‌هایی که میفته و یادآور بشه که اصلاً برای چی اومده و به کجا میره و این لحظه چه معنایی داره.

بسیار بسیار لذت بردم استاد جان از این همه زیبایی و نعمتی که هست

واقعاً چه فرهنگ زیبای که ما برای تک تک کارهامون سپاس‌گزار باشیم و کمک بخوایم، فکر نکنیم اگه قراره جایی رو تمیز کنیم، اگر قراره غذا درست کنیم یا هر کار روزمره کوچک دیگه، این یه کار بدیهیه و دیگه خودمون بلدیم.

من خودم موقع نوشتن کامنت همیشه از خدا سپاس‌گزارم میگم خدایا این حسی که تو دستام هست و داره تایپ میکنه از توعه، این آگاهی و هدایتی که هست از توعه، چیزی که از همین حالا دیگه میتونه نباشه، پس برای حضورش از اعماق وجودم سپاس‌گزارم.

موضوع جالبی هم که در مورد مدیریت هزینه‌های اون مجموعه مطرح کردین واقعاً خیلی باید برامون درس داشته باشه

درسته که انسان نیاز به خوراک و یه سری هزینه‌ها داره اما نباید فراموش کنه که روزیش بدست خداست و خداوند همیشه روزی تمام موجودات رو میده و دیدن چنین الگوهایی بیشتر به ما ثابت میکنه که چقدر نگرانی‌های عمده‌ای که درباره زندگی داریم اساساً غلطه

این رو هم اضافه کنم به جرات مسیری که ما در سایت داریم پیش میبریم بسیار بسیار مسیر شفاف‌تر و کاراتریه به نظرم و بسیار خوشحالم شخصی مثل شما الگوی من در زندگی شده

برای شما و همه دوستان عزیزم آرزوی بی‌نهایت تجربیات شگفت‌انگیز و لحظات فوق‌العاده رو دارم