سفر به دور آمریکا | قسمت ۳۲

سلام خدمت روی ماه استاد عباسمنش

سلام خدمت روی خورشید دوستان گلم

امروز صبح وقتی از خواب بیدار شدم ،وقتی در اتاق رو باز کردم که برم بیرون،دیدم خاله داره جلوی اتاق و حیات کاه گلی رو اب پاشی میکنه،بوی خوبه نم خاک نشون میداد که قراره چه روز خوبی باشه.

رفتم بالا صبحانه بخورم جاتون خالی ،نون محلی،با روغن و کره ی بز!!

من فقط تو فیلم روزی روزگاری دیده بودم که نون رو میزدن تو روغن و میخوردن،همیشه برام تعجب اور بود ،اما وقتی خودم نون و روغن خوردم متوجه شدم تمامه صبحانه ی قبل از این،سوتفاهم بود به قول شادمهر عقیلی!!

بعد از صبحانه خواستم برم ابشار بیشه،خاله گفت میخوام نون بپزم منم گفتم باشه میمونم نون پختنت رو ببینم بعد برم!

و جاتون خالی،منی که نیم ساعت قبل تا حد توانم صبحانه سنگین خورده بودم، بازم نتونستم مقابل بوی نون گرمی که جلوی خودم خمیرش رو پهن میکرد روی تاوه و بخار ازش بلند میشد،مقاومت کنم!!

خلاصه نونه گرمم خوردم و راه افتادم سمته ابشار بیشه،تصور کنین یه جاده ی نسبتا باریک،با پل خییلی باریک که از زیرش رودخونه رد میشه،کلی سربالایی و سرازیری و پیچ تیز و هوا خنک ،تو دله کوهستان،بری به سمته ابشار بیشه،البته!!

با اهنگه کورش اسدپور خواننده ی بختیاری که در مورد مراسم خواستگاری و … اهنگه شاد میخونه و میگه که:

ما اویدیم

ما اویدیم

از ره تنگ اومدیم/

زن بدیمون

عذر میورین

ما سر جنگ اومدیم/

زن بدیمون زن بدیمون

هم به محنت هم به زور/

شیر بها گل،چشمه دیمه

پشت قواله اش ،کوه دنا

سر جهازش،دشته لاله

زون گشونش،نوم خدا/

جهت اطلاع عزیز دلم اگه داری این کامنت رو میخونی،باید بگم اینجا خواننده میگه:

به ما زن بدید و عذر و بهانه نیارید که ما با نیت جنگ اومدیم اگه بهمون زن ندید!!

هرجور شده باید به ما زن بدید!

یا با منت، اگه هم نشد با زور ازتون زن میگیریم!!!

در ادامه خواننده ی گرامی میاد در در لفافه میگه که ما،برای مهریه،سکه و طلا نمیزنیم!

شیر بهای دخترتون، چشمه دیمه (یه چشمه ی معروف در استان چهارمحال بختیاری)

پشت قواله اش کوه دنا(یکی از بزرگترین کوه های ایران)

سر جهاز عروس دشت لاله(دشت پر ازگل لاله که گل محبوب بختیاری هاست)

زون گشون،یعنی زیر لفظی هم اسمه خدا میدیم!

اون عزیز دلی که قراره بیاد تو زندگیم اینو بدونه که مهریه بی مهریه!

اگه قراره ریشه یخ ازدواج توحید و تکیه به خدا باشه،از اول باید بنای ازدواج درست باشه!

تازه!

وجود من تو زندگیه هر ادمی،سراسر خوشبختی و عشق و لذت به همراه خودش میاره!

والا بره خدار‌وشکر کنه که من مهریه نمیخوام ازش!

والا!!

خلاصه با این اهنگ شادی کنان رفتم تا پای ابشار،صندلیمم بردم گذاشتم روبروی ابشار و لذذذته دیدنه ابشار تو روز هم یه صفاای دیگه ای داشت،مخصوصا که اون زیبایی ابشار با چندتا صحنه ی مثبت هیژده سال همراه بود!

یه دختر بسیییار زیبا،با یه لباس یه تیکه،شبیه لباس عروس اما به رنگه قرمز،با نامزدش،همسرش نمیدونم اومده بودن کنار ابشار عکس اتلیه ای بگیرن و چققققدررر حسشون خوب بود!!

دختره تو اون لباس قرمز،با موهای بلند،و چهره ی زیبا و لب های خندون ایننقدر زیبا شده بود که من تنها چیزی که از دیدنش اومد تو ذهنم،گل لاله ی واژگون بود!!

گل لاله ی واژگون یه گل خاصیه،که بیشتر تو مناطق بختیاری نشین و کو های زاگرس رشد میکنه،این گل که به یه گل عجیبیه،رنگش قرمزه و بخاطر شکل خاصش به عروس سر بزیر معروفه!

چون گل وقتی به بالاترین حد رشد خودش میرسه برعکس میشه و اون غنچه اش کاملا روبه زمین برمیگرده و بخاطر زیباییش و حس با حیا بودنی که داره بهش میگن عروس سر بزیر!

و اون دختره با همسرش وقتی تو بغل همدیگه میرفتن و عکس میگرفتن واااقعا دوست داشتم بیشتر اونجا باشن و زیبایی ابشار رو دو چندان کنن!

یک ساعتی کنار ابشار نشستم و بعد رفتم خونه و جاتو خالی،نهار کباب و گوجه و نوشابه سرد مشکی خوردم و بعدش رفتم اتاقم یه کم خوابیدم.

و دوباره عصرش رفتم ابشار بیشه .

یه جمله ی خیییلیی زیبا ورودی ابشار نوشته که هربار با به یاد اوردنش من وااقعا لذت میبرم و احساس لیاقت میکنم!

روی یه تابلوی بزرگ نوشته:

آبشار بیشه،در برابر قدم های شما مهمانان عزیز،سر تعظیم فرود می آورد!!!

حدود یک ساعتی نشستم کنار ابشار و دوباره رفتم خونه و باز یک ساعتی روی حیات جلوی اتاقم نشستم و به اسمون خیره شدم و ستاره هامو نگاه میکردم و یه سوال از خدا پرسیدم و گفتم که :

خدایا چجور بینه اییین همه افریده هات و عظمتت هواست به من هست و منو دوست داری!؟

و فقط یک جواب شنیدم :

اونم اینکه:

تو بنده ی منی!

تو افریده ی منی!

و گفتم من در قبالش چکار کنم برای تو!؟

و گفت:

شکرگزاری کن!!

و درسته تنها راه دونستن قدرت خداوند،سپاسگزاری هست!!!

خدایا بابت تمامه انچه چه به من عطا کردی با تمامه قلبم سپاسگزارتم