کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
سلام
چقدر باور به فراوانی جهان آدمو آروم میکنه و حس خوبی میده به آدم.من برای خودم باور فراوانی رو اینطور منطقی میکنم که جهان تکه ای از خداست و مثل خدا بینهایته.ما هم تکه ای از وجود خداییم پس بینهایت هستیم و به بینهایت دسترسی داریم و لایقش هستیم.
از وقتی روی این باور کار کردم همه چی خیلی بهتر شده.واقعا چقدر راحت خودمونو از چیزایی که وصله به ما و جدایی ناپذیر هستیم ازشون،محروم میکنیم.باور کمبود مثل عینک دودی میمونه که همه جا رو تیره و تار نشون میده ولی به محض اینکه برش میداری همه جا رو روشن و پر از نور و زندگی میبینی.
داشتم به چند وقت پیش فکر میکردم که رفتم دکتر دندون پزشک برای یه کار کوچیک و آخرش که اومدیم پرداخت کنیم دکتر گفت لازم نیست.برو نمیخواد.با اینکه من اصرار داشتم پرداخت کنم.بعد الان که فکر میکردم دیدم این از فراوانی جهان و رزاقیت خداست که به این شکل پول وارد زندگیم شد.
شکر خدای رزاق
کمبود را باور نکن حتی اگر پروفسور هاوکینگ اون رو تایید کرد
سلام
الان واقعا خیلی بهتر میفهمم که چرا این باور وقتی حل بشه همه چیز درست میشه از جمله باور احساس لیاقت.چون وقتی خدایی که بینهایته رو باور کنیم، اینکه همه جا هست از جمله وجود ما و داره هدایت و راهنمایی مون میکنه و اینکه این خدا در لحظه جاریست و این دنیا هم به سوی رشد و گسترش پیش میره،وقتی اینا رو بدونیم میفهمیم که نعمت ها و فرصت ها و هر چیز خوبی که از طرف خداست،هست و وجود داره و داره هرروز و هرروز بیشتر و بیشتر میشه و به دلیل این که خدا توی وجود ماست و بینهایت قدرت به ما داده،ما لایق این نعمت ها هستیم و احساس لیاقت هم اینطوری برطرف میشه.
در مورد مثال باور فراوانی هم یه نمونه یادم اومد حین توضیحات استاد.خب ژاپن کشوریه که به دلیل موقعیتش زیاد زلزله توش میاد ولی حالا نمیدونم کجاهاش و چقدر ولی یادمه یه خبری شنیدم که ژاپنی ها ساختمون هایی ساخته بودن ک در برابر زلزله های ۸-۹ ریشتری به راحتی مقاومت میکردن و خب از این تضاد به دلیل فراوانی جهان چقدر پول و امکان ساختن.یا مثلا همین بحث پخت و پز و گرمایش در خانه.قدیم مثلا باید چوب یا ذغال سنگ میاوردن با کلی زحمت و با کلی زحمت تکه کنن و بعد مدام بندازن توی بخاری تا روشن و گرم بمونه.بعدش روغن آمد.بعدش نفت.بعد گاز به صورت کپسول میامد در خونه ها که خودش چقدر سخت بود حملش و الان هم تو ایران گاز شهری با لوله کشی آمده تا در خونه های مردم و راحت تر شده و از اون بهترشم که سلولهای خورشیدی هستن که خیلی از نیازها رو برطرف میکنن و حتی یه خونه میتونه بدون گاز بدون برق شهر بدون نیاز به اتصال به هیچ کابلی از این نیروی عظیم بهره مند بشه.مغز آدم منفجر میشه وقتی به فراوانی های جهان فکر میکنه.خدا رو شکر.
این باور خیلی در من بهتر شده.خیلی روش کار کردم.حتی ۱۰۶ روز شده که دارم چک جادویی مینویسم و همیشه آخرش بابت فراوانی چیزای مختلف شکرگزاری میکنم تا این باور نهادینه بشه در وجودم.این تمرین واقعا مثل بازیه.خیلی خوبه.وقتی به زندگیم نگاه میکنم میبینم آره چقدر من دارم فراوانی رو تجربه میکنم ولی خب میتونه خیلی بیشتر بشه و تو یه زمینه هایی حتی وارد بشه و میدونم که میشه.فقط باید با تعهد این مسیرو ادامه بدم.