کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام خداوند جان
سلام به استاد عزیزم و همه ی اعضای خانواده صمیمی عباسمنش
از زمانی که استفاده از الکتریسیته همگانی شد و یخچال و فریزر اختراع شد مدت زمان بیشتری میتونیم خوراکی های مختلف رو تازه و سالم نگه داریم و البته میوه ها و سبزیجات مختلف فصلی رو در کل طول سال در اختیار داشته باشیم که قبلاً چنین امکانی برای انسانها وجود نداشته و همین باعث شده که تنوع غذایی بالا بره و سفرهامون رنگین تر و پربرکت تر بشه پس همین الان ما مثل پادشاهان گذشته و حتی بهتر زندگی میکنیم پس هر روز رفاه و آسایش داره بیشتر و بیشتر میشه.خب پس اگر قراره همه چیز کم بشه چرا پس وضع مالی مردم در سراسر جهان داره بهتر میشه؟ همین منطقه ایی که من زندگی میکنم توی همین دوران قرنطینه و مسائل مربوط بهش بیش از ۶۰۰ واحد آپارتمانی ساخته شده که اکثرشون لوکس هست با اینکه همه میگن اوضاع خرابه؟!!!! چرا میوه ها و سبزیجات خوراکی جدیدی داره کشف میشه؟ چرا امکانات جدیدی در اطرافمون کشف میشه که تا باحال نمی دیدیم اونها رو. الان دو سه سالی هست که کل جهان درگیر این همه گیر شده آیا منقرض شدیم؟ نه تنها منقرض نشدیم بلکه تحقیقات پزشکی و علمی زیادی در حال انجام هست که واکسن ها و قرص های مختلف برای درمان و حتی پیشگیری تولید کنن رعایت بهداشت فردی و اجتماعی، بازیافت و دفع بهداشتی پسماندها و روش های جدید زندگی و کار و … ایجاد شده یعنی در واقع این همه گیری فرصتی برای رشد و گسترش بوده نه یه مصیبت! به قول استاد همه ی ترس ها توهمه، واهیه.بی نهایت فرصت و ثروت و نعمت هست که ما هنوز ندیدیم هنوز ازشون استفاده نکردیم چون باور نداریم که وجود داره.جهان هر روز داره گونه های جدیدی به وجود میاره کشف عناصر جدید، امکانات جدید، فرصت های جدید، کانی ها و مواد معدنی جدید و … مثلاً شغلی مثل ادمین اینستاگرام فقط چند ساله که ایجاد شده با گسترش اینترنت و گسترش کسب و کارهای آنلاین و دسترسی آسانتر به اینترنت. پس هر چقدر بیشتر بیش میریم فرصت های جدید شغلی ، فرصت های سرمایهگذاری و… ایجاد میشه که سبک زندگی مردم رو تغییر داده پس” تا وقتی بشریت وجود داره نعمت ها هستن”همین دو سه روز پیش خبری خوندم که دانشمندان تونستن روشی رو پیدا کنن که تششعات رادیواکتیو رو در ظرف مدت فقط پنج سال ۴۷٪ کاهش میدن و منطقه آلوده خیلی سریعتر و امن تر قابل سکونت و کشاورزی میشه. این روش بعد از زلزله کشور ژاپن کشف شده. این یعنی فراوانی ایده و راه حل برای هر کاری.
خدایا شکرت
به نام خداوند خبیر خداوندی که از همه چیز آگاهه
سلام به استاد عزیز، خانم شایسته مهربان و همه س همسفرهای عزیزم
روز بیست و هشتم سفرنامه
کمبود رو باور کردم چون از بچگی هر کسی رو که دیدم هشتش گرو نه اش بود . من پدر خودمو دیدم که صبحشو به شب می دوخت و باز هم از پس هزینه های زندگی برنمی اومد . تو کل اقوام و فامیل ما یه آدم ثروتمند درست و حسابی و موفق پیدا نمیشه! اونی هم که یه ذره وضعش خوب بود هر وقت دیگران رو میدید اینقدر ناله می کرد که باورمون میشد این از ما هم بدبخت تره!!!
وقتی با استاد آشنا شدم و وقتی دیدم استاد یه راحتی در مورد ثروتمندان جهان نه فقط ایران حرف میزنه، کارهاشونو پیگیری میکنه، ازشون الگو میگیره و باور داره که ما هم میتونیم به این جایگاه برسیم مغزم ارور میداد !! آخه چطوری؟!
بعد که بیشتر یا استاد آشنا شدم فهمیدم خودِ استاد از کارگری به اینجا رسیده گفتم خوش بحالش استاد تونسته ولی من چی؟!
وقتی لیست ثروتمند ترین زنان امریکا رو میخوندم و میدیدم که از هر حوزه و زمینه ایی میشه پول ساخت و ارزش آفرید فکر کردم پس موضوع شغل نیست موضوع یه حرفه ی خاص نیست موضوع چیز دیگه اییه وقتی دیدم هر کسی با هر سنی در این لیسته پس سن هم عامل نبود و نیست و بعد از مدتی فهمیدم این آدما فقط دارن خوب از قانون استفاده میکنن و همشون بالا استثنا عزت نفس فوق العاده ایی دارن و با خودشون هماهنگن.
خدا که یکیه، قانونم که برای همه یکسان جواب میده، همه ی آدم ها هم که نجوا ها و ترس ها رو دارن پس جای چی این وسط خالیه؟ که افراد فقیر ندارنش و افراد ثروتمند ساختنش؟! باور های ثروتساز ، باور به فراوانی ، باور به اینکه کلی منبع و نیرو و مواد اولیه و ایده و فضا و پول و سرمایه و نیروی کار حرفه ایی و راه حل و فرصت و زمان وو….. هست برای ساختن اونچه که میخوایم . چی از این بهتر؟!
و تا میتونیم راجع به فراوانی و ثروت و موقیعت های مالی خوب و پول و … حرف بزنیم اونوقت خیلی سروکله ی ایده ها و نشانه ها پیدا میشه
وقتی که من خالقم وقتی من با فرکانسم میسازم پس چرا باید به شرایط بیرونی نگاه کنم ببینم پتانسیل فلان کار رو داریم یا نه؟ منابع کافی برای فلان پروژه رو داریم یا نه ؟!
وقتی در مدار درستی نباشی هر چیزی رو که میفهمی اشتباه برداشت میکنی مثل همون افرادی که بعد از ایمان آوردنشون کافر شدن و خداوند به قلبشون مهر شد و اینها قومی هستن که تعقل نمیکنن فکر کنیم پروفسور هم جزو همین افراد باشه!!!
“ما همه ی منابع رو توی وجودمون داریم اما همیشه دنبال یه چیزی بیرون از خودمون هستیم فکر میکنیم یه چیزی بیرون از خودمون میتونه به ما کمک کنه ” چقدر این جمله عالیه
جهان آینه ی باورهای ماست هر آنچه که در درونمون داریم توی دنیای بیرون هم همونو تجربه میکنیم
خدایا شکرت