کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














سلام دوست عزیز
متاسفم که همچین مشکلی براتون بوجود اومده….
خواستم بگم خودسرزنشی فایده ای نداره که هیچ بلکه موجب میشه درهای باز رحمت خدا رو هم نبینید... اول از همه خودتون رو بابت این اشتباه ببخشید
و تلاش کنید حس تون در این شرایط خوب نگه دارین
و اجازه ندین ترس هاتون به شما غلبه کنه
در ضمن برام سواله چرا والدین باید تاوان اشتباهات فرزندان رو بدن؟
ببخشید انگار شما قبل از شکست تو اون کار اقتصادی تون روی خانه پدر ومادرتون حساب باز کرده بودین…..
من اگر جای والدین شما بودم
به هیچ عنوان تاوان اشتباه فرزندم رو با بی خانمانی نمیدادم..
ما باید یاد بگیریم روی پای خودمون بایستیم و مستقل باشیم .
سلام به استاد عزیز و دوست داشتنی و سلام به مریم جان شایسته که واقعا شایسته است و لایق.
احسنت بر شما دو نفر عاشق و یکتاپرست که خداوند نعمتش رو بر شما تمام کرده و شما دستی شدید از دستان خداوند…
ممنونم از شما.از صمیم قلبم از شما سپاسگزارم که ما رو آگاه می کنید از این همه نعمت و فراوانی… مایی که مدام در معرض بمباران باور کمبود بودیم و حالا خدا رو شکرررررر نیستیم
چون یاد گرفتیم ورودی های ذهن مون رو فیلتر کنیم.
برادر خوبم چه نکات مهم و کلیدی رو تو این فایل گفتی! نمیخوام در مورد پروفسور هاوکینگ قضاوت کنم ولی توی دلم گفتم کاش این خدابیامرز انرژیش رو جور دیگری مصرف می کرد و نظریات بهتری رو ارائه میداد!
بگذریم..
برادرم حسین جان
من به باور فراوانی همه چی ممکن بود که برسم الا جمعیت زیاد. راستش همیشه از اینکه چرا اینقدر جمعیت زیاد شده تو شهرمون و شلوغی کلافه بودم و از وجود مهاجر های افغان و عراقی شاکی بودم که اینا شهرمون رو شلوغ کردن و اینا دارن از امکانات ما استفاده میکنند و ما در مضیقه قرار می گیربم اما ته ته دلم احساس میکردم که خدا از این گفتگوی های ذهنی من خوشش نمیاد و احساس گناه می کردم از این فکرام…
حالا با شنیدن این حرفای شما دیگه همچین فکرای نمیکنم و خدا رو شکر از پیامدش که احساس گناهه هم در امانم….
حالا باور دارم جا برای همه هست
باور دارم هرکی هرچی بخواد فراوونه و به همه میرسه و کم نمیاد
باور دارم که ثروت خداوند بی انتهاست
باور دارم که روز به روز نعمت ها بیشتر میشه
آدما مرفه تر میشم هماتطور که من نسبت به اجدادم زندگی خیلی راحتی دارم
خدایاااااااا هزاران بار تو را شکر
خدایاااا به تعداد ذرات عاام تو را شکر که در این سفر هستم و همسفرانی مومن و یکتاپرست دارم.
من هم لایق و شایسته بودم که تونستم همراه بشم پس بازم هم خدایا شکرت
سلام دوست عزیز
متاسفم که همچین مشکلی براتون بوجود اومده….
خواستم بگم خودسرزنشی فایده ای نداره که هیچ بلکه موجب میشه درهای باز رحمت خدا رو هم نبینید... اول از همه خودتون رو بابت این اشتباه ببخشید
و تلاش کنید حس تون در این شرایط خوب نگه دارین
و اجازه ندین ترس هاتون به شما غلبه کنه
در ضمن برام سواله چرا والدین باید تاوان اشتباهات فرزندان رو بدن؟
ببخشید انگار شما قبل از شکست تو اون کار اقتصادی تون روی خانه پدر ومادرتون حساب باز کرده بودین…..
من اگر جای والدین شما بودم
به هیچ عنوان تاوان اشتباه فرزندم رو با بی خانمانی نمیدادم..
ما باید یاد بگیریم روی پای خودمون بایستیم و مستقل باشیم .