کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
سلام استاد و خانم شایسته ی عزیز و همه ی اعضای سایت
یادم میاد که قبل از آشنایی با قوانین جهان چقدر تمرکزم بر کمبود افراد باهوش، فرهیخته و با ادب بود. جهان هم دائم باورم رو بهم اثبات میکرد. مثلا کامنتهای یک پست در فیس بوک رو میخوندم و ده ها و صدها نفر رو در کامنتها میدیدم که اصلا معنی جملات ساده ای که در اون پست نوشته شده بود رو متوجه نمیشدن و سوالات عجیب میپرسیدن. اون وقتها هر جا میرفتم، چه دانشگاه، چه خیابون، چه وبسایتها و… جهان بیشتر افراد بی ادب رو به من نشون میداد. حالا که با قوانین آشنا شدم و تمرکزم رو بر فراوانی نعمت ها، فراوانی انسانهای با ایمان، خوش اخلاق، مودب و فرهیخته گذاشتم جهان داره این باور جدید رو بهم ثابت میکنه. توی همین سایت هر روز کلی کامنت میخونم و از دیدن اینهمه آدم با ایمان، مودب و فرهیخته شگفت زده میشم و لذت میبرم! واقعا قبلا هیچوقت یک جا اینهمه آدم امیدوار، موفق، مثبت اندیش و مهربون ندیده بودم! بعد از خدا خواستم که چنین افرادی رو خارج از این سایت هم به من نشون بده و این اتفاق افتاد. مثلا دیروز در اینستاگرم یک پستی رو دیدم که محتوای منفی داشت. به محض اینکه فهمیدم منفیه بقیه ی پست رو نخوندم و قصد خوندن کامنتها رو هم نداشتم. اینستاگرم همیشه یکی از کامنتها رو نشون میده و برای دیدن بقیه ی کامنتها باید اونها رو باز کرد. جالب اینجاست که از بین 50 تا کامنتی که برای اون پست نوشته شده بود، تنها کامنتی که اینستاگرم به من نشون داد از طرف یک انسان مثبت اندیش و به احتمال زیاد از اعضای این سایت بود. ایشون نوشته بودن: «توی مدارش قرار نگیرید و درباره اش حرف نزنید وگرنه پیش میاد براتون.»
من هیچوقت خارج از این وبسایت کسی رو ندیده بودم که از مدار با این مفهوم حرف بزنه اما دیروز خدا بهم نشون داد که انسان های مثبت اندیش و کسانی که از قوانین آگاهن فقط توی این وبسایت نیستن، اونها همه جا هستن و فراوان هم هستن و فقط کافیه من در مدارشون قرار بگیرم تا ببینم. شاید به نظر برسه که اینستاگرم به صورت تصادفی یک کامنت رو نشون میده اما واقعا تصادفی نیست. دیروز کلی خدا رو شکر کردم که با این نشونه دلم رو گرم کرد که هر روز افراد بهتری وارد زندگی من میشن و سر راهم قرار میگیرن. به طور کلی من در شبکه های اجتماعی دارم هر روز بیشتر افراد مثبت رو میبینم. بله، میشه از اینستاگرم و… به شکل مثبت استفاده کرد. در کل یکی از راههایی که من برای باور ساختن به خصوص باور فراوانی دارم استفاده از شبکه های اجتماعیه. هر روز کلی زیبایی میبینم، کلی زوج خوشحال میبینم، هر روز افرادی رو میبینم که از فرصتها و نعمتها حرف میزنن.
در مورد ثروت هم من دارم روی باور فراوانی کار میکنم و دقیقا در هفته ی پیش جهان بهم ثابت کرد که راه هایی برای پول ساختن(در کار خودم) هست که من قبلا ازشون اطلاع نداشتم. حالا دارم اون روش های جدید رو یاد میگیرم. خدا رو شکر
استاد و خانم شایسته ی عزیز از شما خیلی خیلی خیلی ممنونم.
شب و روزتون به خیر
سلام خانم بنی نجاریان
کامنتتون فوق العاده بود. خیلی ممنونم که آگاهیتون رو با ما به اشتراک گذاشتید. از این بعد به قضیه نگاه نکرده بودم.
انشاالله همیشه احساستون خوب باشه :)
خیلی از این مثالهاتون خوشم اومد. ممنون که به اشتراک گذاشتین
انشاالله همیشه شاد باشید
سلام
استاد از واژه ی تثبیت استفاده نکردن چون باور خودش به معنی تثبیت شدن افکار هست. یعنی افکار وقتی خیلی تکرار بشن، تبدیل به باور میشن(تثبیت میشن)
پاسخ شما منافاتی با حرف من نداره. باور یعنی تکرار و تثبیت شدن یک فکر(به اصطلاح ملکه ی ذهن شدن) و هر قدر که افکار رو تکرار کنیم، اون باور هم حفظ میشه. منظور من اینه که مفهوم «تثبیت شدن» در صحبتهای استاد وجود داره، حتی اگر دقیقا با این واژه بیان نشه.