کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














سلام
حتی اگر از منظر علمی نخاید که موضوع تغییر اقلیم رو بررسی کنید خب به شواهد ثبت شده 150 سال اخیر نگاه بندازید موضوع مشخصه. یکی از سورس های این موضوع یخ های قطب شمال بوده که دانشمندان تونستن درصد ذخیره گازهای گلخانه ای مثل متان در نمونه های فراوانی از این یخ ها رو بررسی کنند که قدمت این یخ ها به هزاران سال میرسیده، نتیجه نشون داده که در 150 سال اخیر (از انقلاب صنعتی به این ور) مقدار بسیار زیادی متان (چیزی بیشتر از صد برابر روند هزاران ساله قبلی) انتشار گاز گلخانه ای داشتیم و نتایج گرمایش جهانی هم از همون موقع شروع شده. گمان میکنم استاد موضوع تغییر اقلیم که یه بحث کاملا مرتبط با عوامل انسانیه رو نادیده گرفتن و اشتباها با موضوع کمبود و باور فراوانی قاطی کردن این موضوع رو. لطفا توجه داشته باشید که صحبت های شما در ذهن مخاطبانتون تاثیر زیادی داره از این رو در جهت باورسازی منفی کار نکنید. تخصص بنده موضوع آنالیز داده های اقلیمی بررسی داده های هواشناسی و ارزیابی این تغییرات روی منابع آب و … است. انسانها با اتحادشون و تمرکزشون روی اصلاح این روند تخریبی میتونن به مقدار بسیار بالایی از خرابی های تغییر اقلیم جلوگیری کنند. مثل همین کنفرانس پاریس که با رای اکثر کشورها تصویب شد و هدف اصلیش کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و جلوگیری از افزایش روند رو به رشد دما بود.
بنده کاملا با باور فراوانی و نعمت های فراوان موافقم ولی با اسراف و هدر دادن و نابود کردن مخالفم. باور فراوانی در مورد تغییر اقلیم میتونه این باشه: بینهایت فرصت و بینهایت دانشمند و انسان و حاکمین باشعور هست که میتونن با همفکری جلوی انتشار بی رویه گازهای گلخانه ای (عامل اصلی تغییر اقلیم همینه که عاملی انسانیه و ریشه در باور کمبود و عدم هماهنگی با خود درونی داره) رو بگیرن و روش های جایگزین انرژی مثل خورشیدی باد برقابی زمین گرمایی و …. رو ارائه بدن.
امیدوارم اصلاح کنید.
برداشت هایی که مخاطبین شما توی بخش نظرات گذاشتن رو چنتاش رو خوندم و متوجه شدم خیلی از دوستان باور فراوانی رو با اسراف و هدر دادن منابع اشتباه گرفتن. توی قرآن هم اشاره میشه که بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید. الان یکی از دوستان موضوع دور ریختن نیمی از گندم های تولیدی آمریکا رو که سالانه توی اقیانوس میریزه رو گرفته و ربطش میده به باور فراوانی، در حالی که این اصل اسراف و نابودی منابعه و با اون گندم میشه هزاران گرسنه رو سیر کرد. یا یکی دیگه از دوستان درمورد اینکه دیگه از مصرف بی رویه آب شرب احساس گناه نمیکنه چون منابع فراوان هستن نوشته بود. خب این باور فراوانی رو مثل اینکه خیلیا درست متوجه نشدن و بابتش حاضرن کارهای تخریبی انجام بدن و از اون طرف بگن که منابع فراوونه چون استاد میگه!!!!! این دامن میزنه به بی فرهنگی که واقعا مخربه. درسته که تکنولوژی آب شیرین کن هست و ما میتونیم دریاها رو شیرین کنیم و حتی انرژی لازم برای این نیروگاه های آب شیرین کن رو از خورشید و انرژی های پاک بگیریم ولی شما فکر فردای خودتم باش و اسراف نکن و با درک غلط از باور فراوانی توجیه نکن کار زشتت رو چون همین الانش با همین اسراف و هدر دادن منابع آب زیرزمینی (عمده منابع آب شرب ایران همینه) متوسط بیست و پنج متر آب شیرین زیرزمینی رو توی این سی سال اخیر از دست دادیم و اونم بخاطر بی کفایتی مدیران و مسئولین بود که اولا تخصیص آب رو اشتباه انجام میدادن (بدلیل خودکفایی در گندم و تولیدات کشاورزی و اشتباهات آبیاری و …) و دوما فرهنگسازی غلط بین مردم بوده و از طرفی دوره بازگشت این 25 متر آبی که کاهش سطح داشته حدود 10هزار ساله. پس باور فراوانی رو با باور اسراف و هدر دادن منابع فعلی اشتباه نگیریم چون به ضرر ماست.
باز هم میگم بنده با باور فراوانی مشکلی ندارم ولی با توجیه یا برداشت اشتباه و مخربی که خیلی از دوستان از این باور دارن مخالفم و امیدوارم استاد خودش کامل تفاوت این دو موضوع رو شرح بده تا مخاطبین گرامی رعایت کنند
باتشکر