کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














سلام به استاد عزیزم که همیشه در تلاشه تا آگاهی هایی که خداوند از فضلش بهش عطا میکنه رو به بقیه هم انتقال بده و مصداق بارز آیه های سوره والعصر بشه.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ
وَ الْعَصْرِ (١)
قسم به عصر
إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ (٢)
که انسان ها همه در زیانند
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ (٣)
مگر آنها که ایمان آورده و اعمال شایسته کردند و یکدیگر را به حق سفارش نمودند و به صبر توصیه کردند.
و سلام به دوستای عزیز و هم فرکانسیم.
چند وقتی بود که احساس میکردم باورهای فراوانیم کمی ضعیف شده و جای کار داره.
و دوباره شروع به بازسازیشون کردم.
یک آگاهی از طرف خداوند رسید و الهام کرد که خودت برو دنبالش.
شاید ظاهرا به موضوع فراوانی و این فایل استاد بی ربط باشه، ولی میتونه ایمان مارو به قدرت خالق این جهان افزایش بده و آرامش رو جایگزین نگرانیهامون کنه.
نمیدونم دوستانی که دارن این کامنت رو میخونن، تاحالا به این موضوع فکر کردن و دنبال درکش رفتن که چرا ماه با اون جرم عظیمش روی زمین سقوط نمیکنه، اما یه شهاب سنگ خیلی خیلی کوچکتر به سرعت بر روی سطح زمین سقوط میکنه؟
این سوال برای من هم ایجاد شد و خداوند قبل از اینکه برای پیدا کردن جوابش به سراغ اینترنت برم، جواب رو از لطفش بهم الهام کرد.
و بعد وقتی به اینترنت مراجعه کردم چه حقایق جالب دیگه ای برام فاش شد که ایمان و تواضع منو در مقابل اون عظمت و دقتی که در آفرینش این جهان داره بیشتر کرد و بعد نگرانیهامو بابت باور کمبود تبدیل به آرامش و اطمینان قلبی کرد.
ماه به علت چرخش زمین و نیروی جاذبه ای که زمین به ماه وارد میکنه، با سرعتی برابر 3659 کیلومتر بر ساعت به دور زمین میچرخه، به سرعت توجه کنید، و این چرخش نیروی گریز از مرکزی رو ابجاد می کنه که مثل یه سنگی که به ته یه طناب میبندی و تابش میدی، تمایل داره ماه رو از مدار زمین به فضا پرت کنه، و از طرفی نیرویی از طرف زمین به جرم ماه وارد میشه که ما با نیروی جاذبه بین سیاره ای میشناسیمش که دقیقا برابر با همون نیروی گریز از مرکز ایجاد شده است و دقیقا همون کار طناب رو برای اون سنگ انجام میده و رابطی بین نیروی دست ما و سنگ ته طنابه که هم نیروی ماهیچه های مارو به سنگ انتقال میده و هم مانع رها شدن سنگ میشه.
و این دو تا نیرو همدیگرو خنثی میکنن و حرکت ماه تو هر لحظه به تعادل میرسه که نه به فضا پرت میشه و نه به روی زمین سقوط میکنه.
و جالب اینه که خداوند بدون وجود هیچ ستون و تکیه گاه و طنابی ماه رو در مدار زمین ثابت نگه داشته که مصداق این آیه های شریفه قرآنه، اونجا که میفرماید:
آسمان ها را بى هیچ ستونى که آن را ببینید خلق کرد.
سوره لقمان
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَ أَلْقَىٰ فِی الْأَرْضِ رَوَاسِیَ أَنْ تَمِیدَ بِکُمْ وَ بَثَّ فِیهَا مِنْ کُلِّ دَابَّهٍ وَ أَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِیهَا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِیمٍ (١٠)
آسمان ها را بى هیچ ستونى که آن را ببینید خلق کرد، و در زمین کوه هاى استوار بیفکند تا شما را نجنباند و در آن از هر گونه جنبنده اى منتشر ساخت و از آسمان آبى فرستادیم و از هر نوع گیاه پر بهره ى نیکو در آن رویانیدیم.
هٰذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِی مَاذَا خَلَقَ الَّذِینَ مِنْ دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ (١١)
این آفرینش خداست، به من نشان دهید آنها که غیر اویند چه آفریده اند؟بلکه ستمگران در گمراهى آشکارند.
سوره رعد
اللَّهُ الَّذِی رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّى یُدَبِّرُ الْأَمْرَ یُفَصِّلُ الْآیَاتِ لَعَلَّکُمْ بِلِقَاءِ رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ (٢)
خداوند کسى است که آسمان ها را بدون ستون هایى که ببینید برافراشت آن گاه به عرش پرداخت و خورشید و ماه را مسخر کرد هر یک براى مدتى معین روانند، کارها را تدبیر مى کند و آیات خود را شرح مى دهد، امید که به لقاى پروردگارتان یقین کنید.
منظور از بی هیچ ستون دقیقا همین قوانین جاذبه و گرانشه که به اجرام بزرگ حاکمه و اون اجرام بدون هیچ واسطه و تکیه گاه قابل رویت بدون حتی یک میل خطا درست سرجای خودشون قرار گرفتن.
فقط به این فکر کنید که جرم به این عظمت به اندازه ماه که قطرش حدودا یک چهارم قطر زمینه، چطور با این دقت و تعادل و استواری در مدار زمین و اینقدر نزدیک به زمبن قرار گرفته بدون اینکه به خاطر جاذبه زمین به طرف زمین سقوط کنه؟
اصلا فکر کردن بهش هم مو رو به تن آدم سیخ میکنه، اما خداوند با این دقت و ظرافت این کار رو با قوانین کاملا ساده و قابل فهم برای ما انسانها انجام مبده، اون هم به این راحتی.
تازه جالب اینه که دمای روی کره ماه در شب منفی 173 و در روز مثبت 117 است که مسلما توی همچین دمایی کمتر موجود زنده ای توان زندگی داره، اما ما روی کره زمین در اکثر نقاطش یک تعادل دمایی و یا حداقل اختلاف دما رو داریم که به موجودات زنده اجازه ادامه حیات و ادامه نسل و گسترش میده
و
ما بازم نگران تموم شدنیم!!!
حالا خدایی که این یکی از نشانه های قدرت و تدبیرش برای جهانه و ابن همه مخلوقات رو از ریزتربن ها مثل الکترون و پروتون و نوترون تا بزرگترین اجرام آسمانی داره به این دقت و البته به این سادگی مدیریت میکنه، حواسش به روزی مخلوقاتش و اونم اشرف مخلوقاتش نبوده که این بنده هایی که تو نسلهای بعد میخوام بیافربنم، نیاز به کلی روزی و منابع و انرژی برای ادامه حیاتشون دارن؟
که ما این همه و هر روز نگران تموم شدن و نابودی خودمون و زمین و منابعش هستیم؟
یعنی خداوندی که اینجور کارها رو انجام داده، منابع مورد نیاز مارو یادش رفته؟
یا مثلا چند رو پیش به دنبال درک تکامل و خلق این همه موجودات زنده ای که الان تو زمین هستن از یک تک سلولی تو اینترنت بودم و متوجه شدم که این همه موجودات زنده و گونه های جانوری گیاهی متنوع فقط از یک تک سلولی بسیار ساده در چند صد میلیون سال پیش خلق شده و با طی کردن تکاملش به این همه تنوع و فراوانی رسیده.
پیشنهاد میکنم این موضوع رو هم توی اینترنت جستجو کنید.
میدونید، فکر کردن به این موضوعات و درکشون به من یه آرامش و اطمینان قلبی میده که بتونم با خیال راحت زندگیم رو ادامه بدم و کارها و اموراتم را به همون قدرتی بسپرم که با این دقت میتونه کارهای به این بزرگی رو انجام بده.
و نگران هیچ چی نباشم و بدونم که همه خواسته هام با طی کردن تکامل روحی و فکریم بهم داده میشه.