کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد

سلام به همه اعضای خانواده عزیزم. سلام به استاد عشق و مریم عزیزممم

روز 28 سفرنامه و یک عدد خوشحال که تونسته بعد از چندین روز به این سفرنامه بیاد و از تجربه های قشنگ بودن تو این سفرنامه بگه.

چقد این فایل با نتایج من هماهنگی داره. چقد لذت بردم از کامنت مریم عزیزم در ابتدای این روز. این دنیا، دنیای بینهایت هاست. ته این دنیا هنوزم مشخص نیست!! اولش میخواستم تو کامنتم درسای این فایل رو بنویسم که البته حتما اخر این کامنت میذارم ولی با خودم گفتم تو، کلی اتفاقات قشنگ و معجزات عجیب برات رخ داده که باید بگی. شاید کوچیک به نظر برسن ولی نسبت به یکسال پیش من این اتفاقات واقعا اتفاقات بزرگی به شمار میان. من خیلی علاقه دارم که سبزی بکارم و به صورت ارگانیک پرورش بدم و موقع نهار اینا تازه ی تازه بچینم و از خوردنشون لذت ببرم. با وجود اینکه حیاط خونمون اصلا شرایط باغچه نداشت و پدر و مادرمم حمایت نمیکردن که هیچ بیشتر میگفتن موفق نمیشی. ولی من خیلی دوس داشتم تجربه کنم. با خودم گفتم مگه نه اینکه تهش هیچی درنمیاد، گفتم فعلا که همچین اتفاقی نیوفتاده و میخوام از انجامش لذت ببرم. با کلی شوق و ذوق دنبال خاک مرغوب گشتم و بعد الک کردم و با کلی عشق دونه هایی که کاشتم رو اب دادم. حدود 3 ماهی هستش که همش دارم از محصولات خودم مصرف میکنم محصولاتی که حالا نه چندان زیاد ولی در حد یکی دو وعده نیازم رو تامین میکنن. و جالب اینجاس که من اینا رو تو جعبه میوه کاشتم. و البته یه جایی رو هم پیدا کرده بودم و با سنگ، خودم یه باغچه کوچیک درس کردم. خلاصه سبزی های من رشد کردن و هر بار که میچینمشون بیشتر و قوی تر از قبل میشن. من با کاشت و آب دادن این بذرها و باغچه خیلی درس یاد گرفتم. اولش همیشه منتظر میموندم به اندازه کافی بزرگ بشن که بتونم بزرگترشون رو بچینم که زن عموم گفت اینا هر چه بیشتر بچینی بهتر و بزرگتر و بیشتر میشن. وقتی بهش فکر میکنم، به اینکه این خالق، این خدای بی انتها تونسته از یه دانه ظریف که اگه از دستمون بیوفته باید با دقت بگردی تا پیداش کنی، این عظمت و این گیاه رو رشد و پرورش میده و علاوه بر اون یه جوری برنامه ریزی کرده که هر چی برداشت کنی اتفاقا بیشتر میشه و نکنی اتفاقا رو به نابودی میره، بیشتر حیرت زده ام میکنه. این تازه یه گوشه ای از حد بی انتهای خلقت خداست.

از وقتی فایل چگونه درامد خود را سه برابر کنیم رو دیدم و تعهدم رو نوشتم و سعی کردم فرکانس و باور مناسب برای این تعهد رو بفرستم، اتفاقات خیلی جالبی برام رخ داد. من قبلش به زور 3 میلیون درمیاوردم. ولی هربار که خرج میکنم تقریبا دوبرابر اون مقداری که خرج میکنم سری میاد به حسابم! یعنی یه چیزی بیشتر از 3 میلیون که هیچ، حدود سه برابرش رو دارم تجربه میکنم. یه جوری خرج میکنم که میدونم خدا چند برابرش رو بهم میده. اینقد ارامش دارم موقع خرج کردن، چون میدونم خدا میده. نمیگم نگرانی نمیاد سراغم، ترس نمیاد سراغم، میان ولی زمانی شجاع میشی که خرج میکنی و دستان سخاوتمند خدا رو میبینی . بارها و بارها که عمل میکنی و دستنان رزاق خدا رو میبینی هر بار ایمانت قوی تر میشه. یهو مشتری میاد. مشتریایی که خودم دودوتا چهارتا میکردم همه جوره غیرممکن میشد. من چند روز پیش ساعت 10 رفتم 200 تومن خرید کردم. ساعت 12 برام پروژه 200 تومنی اومد که 8 صب فرداش همون 200 تومن برگشت و اینقد عین این موضوع برام پیش اومده که اصلا غیر قابل باوره. اینکه اینا چطوری میان و… فقط میدونم خدا بی انتها دست داره. بی انتها مسیر داره برای اینکه من در نهایت ثروت لذت، آرامش، قدرت و عشق و همه نعمت های خوب و شیرین، زندگی کنم. هر بار که ذهنم منو به قضاوت پدر و مادر و خواهرام میکشونه به خودم یاداوری میکنم که تو اول از همه بنده خدا بودی و هستی. تو با خدا طرفی. اینا بندگان خدان و با تو فرقی ندارن. اینجا تو مشرکی که بجای اینکه از خدا انتظار داشته باشی، از بنده هاش انتظار داری. وقتی دست نیازم رو به سمت پدر، مادر و هر کسی دیگه دراز میکنم، نشون میدم که چقد از ایمان و بندگی خدا دورم. من زمانی میتونم دستمو سمت غیر دراز کنم که خدای درونم، الهام کنه که این کار رو بکن. در غیر اینصورت باید پایبند اون تعهدی که به خودم دادم و مهمتر از همه پایبند ایمان به خدا و بندگیش باشم. من دنیا اومدم که بندگی بی چون چرای خدا رو بکنم. به امر خدا بگم چشم. عین حضرت ابراهیم که به امر خد تا سر حد ضبح فرزندشون رفتن. این واقعه خیلی خیلی خیلی خیلی حرف ها توش نهفتس. من هرچی بیشتر و ینهایت تر بخوام، بیشتر تو مسیر بندگی و ایمان به خدای نامحدود ها قرار میگیرم. هرچی بیشتر و نامحدود تر داشته باشم، بیشتر بنده خدا ترم . هرچی عمل میکنم و نتیجه میبینم، بیشتر مومن تر میشم و نتیجه ی ایمان، آرامش و یقینه. وقتی بابام با ناراحتی از اوضاع گرونی و … ناله میکنه و نگرانه . با خودم میگم خدا هست. خدا رزاقه. این منم که باید حرکت کنم و بیشتر رو ذهن و ایمانم به خدا کار کنم. هی به خودم بگم چقد لیاقت دارم چقد ارزشمندم چون خدا منو ارزشمند خلق کرده. یجوری ارزشمندم که خدا منو خلق کرده به خودش آفرین گفته. من عزیز دردونه خدام. همین خدایی که بی نهایتتتتت نعمت برام گسترده تو این دنیا. چطور میشه این بنده عزیز دردانه خدا یه ذره از این همه نعمت که همون یه ذره هم بسیار بی انتهاست رو نداشته باشه. خدا برای این من عزیزدردانه این همه سفره بی انتها گسترده که استفاده کنم. پس من لایق و ارزشمند خلق شده بودم. از اول هم لایق بودم و باید برگردم به اصل خودم. برگردم به خدا. تنها راه رستگاری من برگشتن به سمت هدا و باور حرف ها و وعده های خداست که صادق ترین در انجام وعده خداست.

از خدای عزیز میخوام همه بنده ها رو به سمت خودش هدایت کنه به سمت ارزشمندی درونی که باهاش خلق شده تا از این جهان بی انتهاس لذت ببریم.

خدایا شکرت که منو به سمتی هدایت کردی که هر روز که رو خودم کار میکنم، ایمان و آگاهیم رو زیاد میکنی و به همون اندازه و حتی بیشتر، آرامش منو زیاد میکنی. خدایا دوستت دارم، عاشقتم و بینهایت ازت سپاسگذارم که به من ارزشمندی و لیاقتی رو عطا کردی که حدش، بی انتهاست.

استاد عزیزم و مریم عشقم، از شما دو نفر بی نهایت سپاسگذارم که عین دو فرشته که بسیار دوست داشتنی هستید، به من و اعضای خانوادتون راه رو نشون دادین. میبوسمتون.

سلام دوست عزیزم ممنونم از تشویق پر مهر شما واقعا برام ارزشمند هستش.

اره دقیقا تو این دنیا چیزی بنام فنا و از دست رفته وجود نداره. هیچ چیزی به فنا نمیره بلکه وقتی یه چیزی نابود میشه یا رها میشه قطعا پشت سرش رشد عظیم و تحول بسیار شگفت انگیزتر از قبل از اون چیزی که فک میکنیم نابود شده، ظهور میکنه. مثل چیدن یه برگ کوچیک ریحان که بعدش میبینی یه دسته پر از برگ ریحان در اومده. با چیدن یه دسته از اون چندین دسته همزمان از ساقه میزنه بیرون حتی وقتی گیاه خشک میشه، اینقد انگیزه و تجربه داری که ناخوداگاه دلت میخواد باغچتو بزرگ تر و بزرگ تر کنی و این تکامل رو تا هرجایی که دلت بخواد میتونی ادامه بدی. تا بی نهایت و من عاشق این بی انتها هایی هستم که جهان بر اساسش خلق شده.