کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
چقدر خجالت میکشم وقتی میبینم خدا هی مچمو با فایلای شما میگیره. قبلنا خیلی خوشحال میشدم، ولی الان حس میکنم خیلی توی عمل هنوزم کوتاهی میکنم و باورای مخرب گلومو سفت گرفته، نفس کشیدن واقعا سخته، هرچند بینی و دهانم بازه اما راهی برای ورود به ریه هام ندارن، باورای محدود کننده سفتتت گلومو گرفتن و فشار میدن.
همیشه باورای مخرب زیادی باعث احساس خفگیم میشن اما مطمئنم اون یک باور مشترک بین اینهمه “باور کمبود” هست.
اگه ناراحتم که چرا پول ندارم تهش بخاطر اینه که باور ندارم انقدری ایده هست که به منم برسه، انقدری مشتری و متقاضی هست که به منم برسه، انقدری کارم ارزشمند هست که بابتش پول دریافت کنم.
اگه حسادت میورزم بخاطر اینه که میترسم توجها تموم بشن، میترسم دیگه توجهی باقی نمونه تا به من بشه. میترسم دیگه موفقیتی نمونه که بهش برسم.
اگه همیشه میخوام بهترین باشم بخاطر اینه که باور دارم امکان نداره چند نفر بتونن توی یه کاری خیلی خوب باشن، همش فکر میکنم یکی از اونا از بقیه بهتره پس کسی نمیره دنبال اون دوتای دیگه، میگم اصلا دیگه نیازی به بقیه نیست، همون یک نفر کافیه و بقیه اصلا مهم نیست چقدر خوبن تا وقتی بهترین نیستن دیده نمیشن.
باور دارم وقت کمه پس همش از خیر خوشی هام میزنم که بتونم سریعتر به اینو اون برسم و خودمو مریض میکنم مثل امروز.
از خودم عصبانی میشم که چرا فلان چیزو ندارم، چون باور دارم پول کافی نیست تا بتونم بخرمش، مثله امروز.
احساس عقب افتادگی میکنم چون حس میکنم دیگه وقتی نیست برای موفق شدن و دیر کارمو شروع کردم، چون باور دارم وقت کمه، موفقیت کمه، تواناییام کمه! مثله امروز…
امروز خیلی بهم سخت گذشت، با چالشهای زیادی در زمینه ی مالی و کاری برخورد کردم و خیلی آزارم میداد.
فعلا تصمیم دارم کمتر حرف بزنم، کمتر دستو پا بزنم و بیشتر روی باورام کار کنم، بیشتر روی خودم و قانون متمرکز بشم، بیشتر سکوت کنمو انقد نخوام قانون تکاملو فشرده کنم!
بابت این فایل شگفت انگیز که باعث شد دوباره و دوباره فکر کنم، تک تک کلمات خانم شایسته که باعث میشد بیشترو بیشتر قانونو بفهمم، سپاسگزارم!!
امروز بیشتر از هر چیز بابت قرار گرفتن در مدار این آگاهیا سپاسگزارم، بابت تک تک این فایلهای ارزشمند و محصولاتی که تونستم تهیه کنم سپاسگزارم🌸