کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
عقل سالم در بدن سالم .
سلام.
وقت همگی بخیر.
خیلی خیلی سپاسگزارم که دارم کامنت روزِ بیست و هشتم سفر رُ هم می نویسم.
به قول استاد؛
✨کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد!؛ 📎فایلِ روزِ بیست و هشتمِ روزشمارِ تحولِ زندگیِ من.
من که دارم سعی میکنم باور کنم .وباورش هم خیلی خیلی راحته اگه قرآن را قبول داشتته باشیم که گفته اگه تمام اقیانوس ها مُرَکَب شوند و تمام درختان قلم شوند باز هم نمی توانند نعمت های خداوند را بشمارند.
همین یک جمله خودش کافی هستش برای باور فراوانی.
سلام.
«کمبود را باور نکن، حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تا یید کرد»
فایلِ ارزشمندِ روزِ بیست و هشتم روز شمار تحولِ زندگیِ من.
وقتی باورِ کمبود، حکمرانِ ذهن بشود، حتی اگر پرفسور هاوکینگ هم باشم، خیلی سخت است که بتوانم نشانهای خلاف آن باور و مبتنی بر فراوانی را بیابم.
آخه چیزی از شنیدن این فایل نمیگذره که بر خلافش خواستم عمل کنم.
وقتی خواستم شروع کنم به نوشتن کامنت گفتم به صرفه تره اگه نت گوشی رُ خاموش کنم (نگران مصرف باتری بودم، با اینکه کنارم پاور بانک دارم _اما اگه تو بیابون بودم کار عاقلانه ای بود چون میتونستم کامنتهای بیشتری بنویسم و بخونم) برم قسمت دفترچه یاد داشت تایپ کنم بعد کپی کنم بیام سایت و پِیست کنم.
آخه اگه باورهای کمبود داشته باشیم و حواسمون نباشه چه بلایی سرمون میاره این نا خود آگاهمون.
آخه من فکر نمی کردم ایلان ماسک دیگه همچین باور کمبودی داشته باشد. این نشان دهنده ی این است که من ایلان ماسک رُ یه فرد استثنایی میدیدم و خودم رُ یه فرد معمولی واگه بهش پی نمی بردم اید به نفعم تمام نمی شد.
آخه انسان یه وقتایی چه قدر اشتباه فکر، برداشت قضاوت میکنه.
آخه آدم چه قدر میتونه این همه منابع رُ ادیده بگیرد و به کمبود باور داشته باشد.
آخه چرا انسان باید از شناخت درون خودش دست برداره یا اصلا اقدام به شناخت درون خودش نکنه و به شناخت بیرون از خودش بپردازه؟! این غیر از اینه که به کمبود در خودش باور داره؟
همیشه همینه که آدما به منابع درون خودشون نگاه نمی کنند و به بیرون از خودشون نگاه می کنند.
« «سالها دل طلب جام و جم از ما می کرد، آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد
گوهری که از صدف کون و مکان بیرون است، طلب گم شدگان از لب دریا می کرد
بی دلی در همه حال خدا با او بود او نمی دیدش و از درون خدایا می کرد.
ما آدما همه ی منابع رُ در نمون داریم، اما بیرون از خودمون دنبال آنها می گردیم.
وایی خدای من! نمیدونستم که سیاره ی مشتری چه کاری انجام میده.
خدایا شکرت از این همه نعمت و فراوانی.
وایی خدای من این رشد جمعیت رُ کجای دلم بذارم دیگه!؟
خنده داره آخه.
این همه کویر و صحرا و بیابان و جنگل بماند، اگه هر 7میلیارد نفر کل زمین بخوان در همون ایالت فلوریدا زندگی کنند، امکانش هست.
وایی خدای من، دوست ندارم به این همه باور کمبود اشاره کنم. اما خودمون بیاییم کمی به این همه فراوانی فکر کنیم؛
بی نهایت ثروت هست. خدایا صد هزار مرتبه شکرت.
خورشید بیلیون ها سالِ دیگر گرمای بی نهایت دارد. خدایا صد هزار مرتبه شکرت.
و… و… و…
خدایا صد هزار مرتبه شکرت.
مگه نمی گفتند که چین با این روند از رشد جمعیت تا چند سال دیگر مردمش از گرسنگی میمیرند. اما الآن همون جمعیت باعث ثروتش شدند.
غیر از اینه؟
بزرگترین مشکل بشرهمین باورهای نگرانی از کمبود هست.
خدایا شکرت. خدایا صد هزار مرتبه شکرت.
شاد، سالم، ثروتمند و سعادتمند در دنیا و آخرت باشیم.
خدا نگهدار.
سلام ُ صد سلام هزارو سیصد سلام.
حالتون چطوره؟
من که عالییَم.
مگه میشه خدا رُ “باور” داشت و عالی نبود؟
روزِ ۲۸ُمِ سفر نامه.
من باور دارم؛
☆★هر چه باورهایم قدرتمند کننده ترشود ، ترسها و نگرانی هایم کمتر و هرچه ترسها و نگرانی هایم کمتر شود ،نعمتهای زندگی ام بیشتر می شود و هرچه نعمتهای بیشتری تجربه کنم،به باورهای قدرتمند کننده ام قدرت بیشتری می دهم و وارد مدار های بالاتری می شوم که با نعمتهای بیشتری احاطه می شوم تا آنجا که آنقدر از مدار کمبود فاصله می گیرم که هرگز راهی به سوی تجربه اش نخواهم داشت.
این یک قانون است.
☆★من هیچ گاه نگرانِ کم شدن،تمام شدن و از دست رفتن منابع نخواهم شد؛ چون باور دارم هر روز منابع جدیدی از نعمتها کشف می شود و هر روز راه ها و ایده های ساده تری برای بهره برداری از منابع موجود که در دسترسمان بوده پدیدار می شود.
☆★فراوانی وثروت، حقیقت این جهان است.
نمی توانم در مسیر ثروت باشم و نگران هم باشم.
★ این یک قانون است
★ وتا اَبَد پایدار
☆فقر و کمبود از وعده های شیطان است.
☆منزه است پروردگار ما که وعده هایش انجام شدنی است.
☆هر چیزی غیر از توحید فرع است.
☆فراوانی یک امر ذهنی است.
☆★سهم من از تجربه ی فراوانیِ جهان به اندازه ای است که ذهنم آن را باور می کند.
☆★محال است به فراوانی باور داشته باشم اما همزمان نگرانِ از دست رفتن فرصتها و نعمت ها هم باشم. محال است.
☆وقتی باور کمبود حکمران ذهن بشود ،سخت است که بتوانی نشانه ای خلاف آن باور و مبتنی بر فراوانی را بیابی.
☆★هیچ قدرتی بیرون از ما نیست که بتواند به ما کمک کند یا مانع ما شود.
☆★جهان آیینه ی باورهای ماست.