کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام خداوند صاحب فضل عظیمم
ردپای روز 28 ام سفرنامه
سلام میکنم خدمت استاد گل🌺، خانم شایسته مهربون🌹، همه دستاندرکاران سایت عباسمنش🌷 و همه دوستان خوبم در خانواده صمیمی عباس منش🌼، امیدوارم حال همگی عالی باشه.
این فایل درباره باور زیبا و قدرتمند فراوانی است. استاد گفتن بینهایت از هرچیزی وجود داره. کمبود را باور نکن. نه اینکه ما بخوایم فقط حرف قشنگی زده باشیم، واقعا منابع دنیا بینهایته. همه چیز در این جهان از جنس انرژیه و زمین ما در یک رابطه بده بستان با جهان قرار داره. اگر کل جهان از جنس انرژیه و بینهایت انرژی در جهان وجود داره، پس ما نگران چی هستیم. اگر برای علم بشر انتهایی وجود نداره و چیزی که امروز تهدید به حساب میاد، فردا به کمک علم تبدیل به فرصت میشه، پس ما نگران چی هستیم؟
نگرانی ما بخاطر اینه که فکر میکنیم منابع محدوده، من به شخصه فکر میکنم هرچقدر هم درخت در جهان باشه یه عددی داره، یه تعدادی داره، هرچقدر آب داشته باشیم، اگه بخوایم دریاها رو هم شیرین کنیم باز هم بینهایت نیست، هرچقدر هم خونه در جهان باشه باز یه عددی داره و بینهایت نیست. این باور محدودکننده منه. جهان به باورهای ما پاسخ میده. باید مثالهایی رو به ذهنمون نشون بدیم که باور کنه فراوانی جهان رو و باور نکنه کمبود رو.
ببین تمام انسانها روی زمین دارن از هوا و اکسیژن موجود در هواکره استفاده میکنن، آیا ما نگران کمبود اکسیژن هستیم؟ چند درصد کره زمین آبه، بعد ما میتونیم از آب دریاها و اقیانوسها استفاده کنیم و اونها رو شیرین کنیم، بیشترین مصرف آب در بخش کشاورزی هست، درحالیکه تکنولوژی آبیاری قطرهای هست، سفرههای آب زیر زمینی هست، خود هوا رطوبت داره و اگه توجه کرده باشین، که حتما توجه کردین، آب موجود در هوا در برخورد با اجسام سرد میعان میشه و این خودش میشه یه منبع آب شیرین که میشه ازش استفاده کرد. اونوقت ما نگران کمبود منابع هستیم. در مورد انرژی برق که دیگه نگم، ما از توربینهای بادی، از امواج دریا، از انرژی هستهای، از زمین گرمایی، از انرژی خورشید، از آب پشت سد به کمک توربینهای برق آبی و از تمام اینها و تمام منابعی که در آینده کشف میشن و ما باید کشف شون کنیم، میتونیم برق تولید کنیم. نمیدونم که بشر به دانشی رسیده که از رعد و برق، طوفان، گردباد، سیل و سونامی انرژی مفید تولید کنه یا نه.
استاد در یکی از فایلهاشون درباره طوفان مایکل صحبت کردن که یه شهری رو به طور کامل نابود کرد. یعنی اینقدر قدرت داشت، البته باید توجه داشت که آدمی تابع شرایط نیست و از دل همین مشکلات پیشرفتها حاصل شده. اگر بشر بتونه از همین یه طوفان برق تولید کنه یا اینکه بتونه تمام انرژی که خورشید در یک روز از خودش ساطع میکنه رو ذخیره کنه، چه منبع عظیمی از انرژی میشه. بعد ما نگران کمبود منابع هستیم که یه روزی این منابع تمام بشن. تمام نمیشن که به کنار، هر روز بیشتر هم میشن، چون علم بیشتر شده، راهکارها دقیقتر شده و البته باورهای افراد قویتر شده.
خدایا شکرت از این همه نعمت.
چقدر عالی😍، پس میشه صحبت هرکسی حتی پروفسور هاوکینگ رو هم نقد کرد، با قانون مطابقت داد و بعد تصمیم بگیریم که اون باورها رو بپذیریم یا خیر. دلیل نمیشه که حالا یک نفر که ده سال، بیست سال یا اصلا کل عمرش رو توی یک زمینه گذاشته، حرفی بزنه و ما بدون اینکه بررسی کنیم، چشم بسته بپذیریم.🤔 با خودمون بگیم این استاد، این پروفسور دیگه هرچی بگه عین حقیقته و مگه میشه به حرفش نقد وارد کرد و حرفش رو نپذیرفت؟ پس چی؟ باید ببینیم باوری که این فرد میگه منطبقه بر قانون یا نه؟ باید ببینیم که این باور چه احساسی رو در ما بوجود میاره؟ بعد تصمیم بگیریم. چقدر لذت میبرم از عزت نفس استاد🌼، که بدون ترس و اضطراب میاد میگه پروفسور آدم بزرگیه، اما این مطلبش برطبق قانون نیست و برگرفته از کمبوده و من طوری ذهنم رو تربیت کردم که فراوانی جهان رو ببینه و باور کنه که همه چیز بینهایت هست.
به یاد آیه ۱۰۴ سوره مائده افتادم که میفرماید:
وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَیْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ کَانَ آبَاؤُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ شَیْئًا وَلَا یَهْتَدُونَ🌹
ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻮﻳﻨﺪ: ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﻳﻴﺪ، ﮔﻮﻳﻨﺪ: ﺭﻭﺵ ﻭ ﺁﻳﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﭘﺪﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ، ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ. ﺁﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﭘﺪﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﭼﻴﺰﻱ ﻧﻤﻰﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. (١٠۴) المائده
این آیه میگه تقلید کورکورانه حتی از پدرانمون تنها به این خاطر که به ما نزدیک هستن و تجربه بیشتری دارن نکنیم، دنباله رو کسانی باشیم که از هدایتشون تبعیت کردن، به دنبال چیزی باشیم که از طرف خدا آمده.
قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِیعًا فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکُم مِّنِّی هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَایَ فَلَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ❤️
ﮔﻔﺘﻴﻢ: ﻫﻤﮕﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻳﻴﺪ; ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﻦ ﻫﺪﺍﻳﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺪ، ﭘﺲ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﺪﺍﻳﺘﻢ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﻨﻨﺪ ﻧﻪ ﺗﺮﺳﻲ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺪﻭﻫﮕﻴﻦ ﺷﻮﻧﺪ. (٣٨) البقره
درخصوص افزایش جمعیت، ما باید به فکر بزرگ شدن، رشد کردن باشیم و از طرفی ارزش تضاد رو فراموش نکنیم، خیلی انسانهای موفق هستن که از اتفاقات به ظاهر سخت و از مشکلات فرصت ساختن، چون جور دیگهای به قضیه نگاه کردن. چون باورهای قوی داشتن و مشکلی اگه هست اینه که با این همه انسان که فقط مصرفکننده هستن، چیکار میشه کرد؟ جواب اینه که اگه همه این افراد بفهمن چه نیرویی در درونشون دارن و خالق زندگی خودشون هستن و خدا آسمانها و زمین رو مسخر اونها کرده، دیگه چه مشکلی هست؟ دیگه چه مشکلی هست اگه ما جمعیت زیادی داشته باشیم که همه مثل انیشتین، علی یا ابراهیم باشن. دنیا میشه بهشت. 🔶
خدایا صد هزار مرتبه شکرت🙏
امیدوارم همه دوستان گلم در خانواده صمیمی عباس منش در پناه خدای مهربان همیشه شاد🌹، سلامت🌷، سربلند🌺، ثروتمند✨ و سعادتمند در دنیا و آخرت باشید 🌟