کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام خدای هدایتگر
روز بیست وهشتم سفرنامه
کلیدیترین موضوع صحبتهای استاد بعد توحید فکر میکنم همین باور فراوانی باشه
اصلا به هرکدوم ازنگرانی هام ودغدغه های فکریم که نگاه میکنم یا برمیگرده به شرک یاهمین باور کمبود
چقدر این روزها فراوانی دیدم از وقتی که ذهنم وشرطی کردم به دیدن فراوانی خدای من
راه کرج به تبریز چقدر مزارع بیشمار چندین هکتار گندم دیدم حتی دشتها ودامنه کوهها هم کشت شده بود سبز کمرنگ یه دست مخملی خدایا من ۱۷ساله دارم این راه ومیرم ومیام چرا تاحالا اینا روندیده بودم چرا باور کرده بودم گندم کمه ما وارادات میکنیم یاازاین دست اخبار
چقدر ازوقتی وارد شهرمون شدم فراوانی میوه دیدم فراوانی پرنده های مختلف صداهای جور واجور حیوانات خدایا من قبلا هم اینارو نمیدیدم؟یا میدیدم و راحت ازکنارشون رد میشدم اصلا نمیتونم بفهمم قبلا چرا وبه چه علت نمیدیدم اینهمه نعمت رو نمیتونم این وضوح تصویری که الان جلو چشامه رو انکار کنم خدایا شکرت
اصلا ازاول سفرمون هرچی بیشتر دیدم وسپاسگزارتر شدم زیبایی های بیشتری میبینم مکان همون مکانه مقصد مسافرت همون مقصده جوری شده که عین ادمهای مجنون همش میپرسم ازاین اون که سال قبلم اینجوری بود اونها هم بی خبر میگن چی میگم مثلا اینهمه پرنده میگن اره بابا همیشه همینه چرا مثل ندید بدید ها رفتار میکنی
چقدر گلهای زیبا دیدم چقدر چشمه های جوشان دیدم بخدا من تواین شهر به دنیا اومدم ولی تابه حال این چشمه هارو رودخونه هارو ندیده بودم
هرچقدر سپاسگزارتر میشیم به زیبایی هایه بیشتری هدایت میشم
میدونم هنوز روباور فراوانی خیلی کار دارم ولی سنسورهام بشدت رو واژه (نیست) و (کمه) حساس شده هرجا میشنوم میگم نه سریع زود
چرا؟چون انقدر فراوانی چشمم میبینه که حد وحساب نداره
چقدر نگران کم ابی بودیم قبلا الان اصلا انگار این منطقه همون منطقه قبل نیست من همش پرابی و بارون ونعمت الهی دیدم
همین دیروز تو ایون خونم زیلو پهن کردم وازبارون الهی لذت بردم اخ چه قدر چسبید ازمریم عزیز یاد گرفتم فیلم گرفتم عکس گرفتم عشق بازی ابرهارو دیدم ثبت کردم چایی باسماور ذغالی خوردم سپاسگزاری کردم سپاسگزاری کردم واییییی چجوری بگم حسمو خدا
قبلا حتی زیبایی میدیدم عکس میگرفتم برای دوستام نمیفرستادم که نکنه دلشون بخواد
واییی خدای من چقدر پوشاننده بودم پوشاننده نعمتهای بی شمار تو
ولی دیروز فایل بارون وعشقبازی ابرهارو برای دوستام فرستادم
چقدر بهم پیام دادن که انرژی گرفتن اوناهم سپاسگزاری کردن
خدایا شکرت
هرروز بیشتر وبیشتر فراوانی جهانت رو به من نشون میدی به واسطه ذوق واشتیاقم
هر کجا سر میچرخونم فراوانیه خدای من
اصلا ازحس اینکه میتونم فراوانی رو بیشتر ازاینی که الان درک کردم درک کنم باعث میشه از شوق روی پای خودم بند نباشم بخدا بخدا
چقدر خوشحالم تواین مسیر دارم حرکت میکنم
استاد بزرگوارم مریم نازنینم چشم چشم اینو اویزه گوشم میکنم هرکسی گفت کمبوده نیست تموم میشه من باور نمیکنم حتی اگه اون شخص بزرگترین شخص دنیا باشه
من میدونم باید خیلی بیشتر ازاینها روخودم کار کنم ورو باورهام و ایمان دارم تا هرزمانی که خودم بخوام میتونم تواین مسیر قدم بردارم
من عامل دیدن یا ندیدن فراوانی هستم نه اینکه نباشه بعد دونستن من خلق بشه
هست بوده وخواهد بود این منم که انتخاب میکنم ببینم یا چشم ببندم ونبینم فراوانی رو وانکار کنم
خدایا من ازت میخوام چراغ راه من باشی
خدایاشکرت بخاطر همه اگاهی ها وارامشی که دارم