کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام یگانه خالق جهان الله یکتا
سلام به همه عزیزان هم خانواده دوستانی که ندیدنشون باعث میشه بیشتر درکشون کرد چون اینجا دیدن و ارتباط داشتن مهم نیست حرف مهمه درک مهمه باور مهمه و همه اینها داری انرزی بسیار زیادی هستند و نتیجه این کار کردن گرفتن انرزی و تغییرات در زندگی هستش
واقعا که حرف های شما استاد توی هیچ دانشگاهی گفته که هیچ نمیشه بلکه اشاره نمیشه بهش واقعا نعمت زیاد هست بی نهایت نعمت هست در جهان شرطش اینه که باور کرد چیزی که امروز داشتم توی ذهنم مرور میکردم در گفت و گو های ذهنی که با خودم دارم این بود که اگه من خواسته ها کوچکتر از باورهام باشن نتایج به اون شکلی که دلم میخواد و انتظار دارم پیش نمیره.
اگه من خواسته هام بزرگ باشن اما باور هام کوچیک باز هم یا شرایط اونجور که میخوام اتفاق نمی افته یا اصلا به وجود نمیاد
اما اگه من خواسته هام بزرگ باشه باور هام هم بزرگ خواسته هام نامحدود باشه و باور هام نامحدود نتایج بزرگی برام رقم میخوره نصبت به ایمان و امیدی که دارم نصبت به این که چشمام رو روی نشونه ها باز بزارم و به حرکتم در اون راستا ادامه بدم
اگه من باور کمبود رو باور کنم دیگه توی همین شرایط باقی میمونم و حتی انرزی و امید به حرکت روبه جلو رو ندارم خوب میگم چه فایده ای داره شرایط همینه و اینجوری باید زندگی کرد اینجا جا داره ی سوال بپرسم از خودم
چرا خداوند در قران گفته ما اگه میخواستیم تمام امت ها رو یک امت واحد قرار میدادیم؟
چرا این کار رونکرده خداوند ؟
اگه همه امت ها یکی بودن میزان تفکر و انرزی تمام اون امت ب یمیزان به هم نزدیک بود میزان ایین و دین و قوانین اون ملت یکی بود شرایط اب و هوایی نیز شاید تحت تاثیر افکار نیز بود و با شرایط یکسانی روبرو بودیم
اما حالا من میتونم با توجه به قوانین هر کشور طبیعت و افکار هر کشور انتخاب کنم با توجه به میزان هر چیزی که دوست دارم هر چیزی انتخاب کنم در کدام فرهنگ زندگی کنم و کدام فرهنگ رو دوست دارم و به نظرم دلیل این چیزی نبوده جز اینکه دیگه کسی بهانه ای نیاره وقتی من میدونم جهان خداوند اینقدر گسترده است و این همه نعمت خدا در اختیارم قرار داده حق انتخاب دست خودمه در وجود خودمه همه چیز کافیه برم سمت خواسته هام و بدونم بینهایت نعمت و فرصت در جهان وجود داره