کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
سلام به استاد عزیز و خانم شایسته و دوستان
کمبود رو باور نکن.
ما چند ماهه توی روستا زندگی میکنیم و هرروز تخم مرغ محلی دوست داریم بخوریم و هرروز هم داریم توی خونه.
چند روز پیش تخم مرغ هامون تموم شد، برخلاف اینکه همیشه قبل از اینکه تموم بشه میخریدیم این بار تموم شدند.
چند جا سر زدیم نداشتند و یه جا چند تا خریدیم.
همیشه ۲۰، ۳۰ تا میخریدیم ولی هرجا سر میزدیم یا نداشت یا چندتا دونه.
محلی ها میگفتند تخم مرغ کم شده!
ولی ما باور تصمیم گرفتیم باور نکنیم.
یاد اون زمان افتادیم که تهران بودیم همیشه این حرف بود که فلان چیز کم شده و بدو اید بخرید و داره تموم میشه، حالا روغن، رب، لوازم بهداشتی یا هرچی.
همه میدوییدند میخریدند و دعوا میکردند و غر میزدند و…
خداروشکر الان دیگه توی اون شلوغی تهران هم نیستیم که حس مون خراب شه و اینجا فراوانی بیشتری رو میبینیم و حس میکنیم.
همون موقع اش هم هیچ کمبودی توی خونه ی ما نبود و هیچوقت لنگ نمیموندیم و مشکلی نداشتیم و کمبود رو باور نمیکردیم.
هرچقدر هم که همه میگفتند نیست میگفتیم لابد برای اون ها نیست. برای ما هست.
این بار هم همینکار رو کردیم گفتیم اصلا یه همچین چیزی نیست.
پدرم میگه:
صبح زود رفتم محل، هدایت شدم که برم توی یه مغازه ای بپرسم، نجوا اومد که نرو، تو خیلی وقته ازش خرید نکردی اگرم داشته باشه بهت نمیده به مشتری های ثابت اش میده.
مقاومت کردم، و رفتم تو با صدای بلند و محکم سلام کردم و حال احوال کردم با روی خوش و لبخند. گفتم تخم مرغ دارید؟ گفت اگر بگم نه دروغ گفتم!
میخواست از پشت دخل اش دربیاره تخم مرغ ها رو که بهم بده، یهو یه خانم محلی اومد داخل مغازه که بفروشه تخم مرغ هاش رو، همون ها رو گرفتم تازه تازه و حساب کردم اومدم بیرون و خداروشکر کردم.
مادرم هم رفته بود پیاده روی و سر راهش رفت مغازه ای که صبح پدرم رفت گفت ندارم ۱۵ تا دیگه تخم مرغ خرید!
بعد دوباره یکی از مغازه داروهای محل که ازش خرید میکنیم زنگ زد و گفت ۱۵ تا تخم مرغ برات کنار گذاشتم بیا ببر!!
این بین ۴ تا از تخم مرغ ها تخم اردک بود که با قیمت تخم مرغ بهمون دادند!
خیلی جالب بود که عدد تخم مرغ ها دقیقا ۱۵ تا بود.
۳ تا ۱۵ تا!
خدا رو شکر.
سپاسگزاری بابت ۱۵ تا تخم مرغ اول باعث شد ۲ تا ۱۵ تای دیگه راحت پیدا شن.
درخواست کردن و جلو رفتن با وجود نجواها جواب میده.
و البته کمبود رو باور نکردن.
و بهونه هایی مثل الان زمستونه و مرغ ها تخم نمیکنند و … رو هم باور نکنم.
چون اگر کمبود رو باور کنم برای من کم میشه و من میرم میگردم ولی پیدا نمیکنم.
پس میگم اگر قرار باشه کل مرغ های روستا روی هم ۵۰ تا تخم بذارن ۳۰ تاش مال ماست!!