کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
با نام و یاد خدا
نشانه امروز من 28 شهریور 1403
سوره انعام – آیه 152
وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْیَتِیمِ إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ یَبْلُغَ أَشُدَّهُ ۖ وَأَوْفُوا الْکَیْلَ وَالْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ ۖ لَا نُکَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۖ وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ۚ ذَٰلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ ﴿١۵٢﴾ و به مال یتیم جز به روشى که نیکوتر است ، نزدیک نشوید تا به حدّ بلوغِ [بدنى و عقلىِ] خود برسد ، و پیمانه و ترازو را بر اساس عدالت و پر و کامل بدهید ؛ هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمیکنیم ؛ و هنگامى که سخن گویید ، عدالت ورزید هر چند درباره خویشان باشد ، و به پیمان خدا وفا کنید ؛ خدا این [گونه] به شما سفارش کرده تا پند گیرید.
سلام به استاد و خانم شایسته عزیز و دوستان هم فرکانسی
خیلی به موضوع فراوانی فکر میکنم. موضوعی هست که در همه ابعاد زندگیمون نفوذ کرده.
همین دیروز داشتم فکر میکردم من بابت ریزش موهام نگرانم. یعنی به کمبودشون فکر میکنم اما به مویی که به جای موی ریخته شده در میاد فکر نمیکنم. مثل اینه که یه درخت ناراحت باشه که چرا برگاش تو پاییز میریزه. خب تو بهار خیلی جوونتر و تازه تر و قشنگترش درمیاد.
من نسبت به خرج کردن مقاومت دارم چون فکر میکنم جایگزین نمیشه. نسبت به مصرف وسایلم خساست میکنم چون فکر میکنم نمیشه دیگه خرید. چقدر وسایلم رو فقط به همین دلیل که بعدا نمیتونم بخرم یا بعدا گیرم نمیاد استفاده نمیکردم و بعدش خراب میشدن و مینداختمشون دور. چقدر مواد غذایی رو استفاده نمیکردم که تموم نشن و خراب میشدن. چقدر نگران مشتری ها بودم که کم نشن. نگران خراب نشدن وسایلم بودم. وقتی یه مشتری نمیخواست دیگه با من کار کنه نگران میشدم، انگار فقط همین یک مشتری تو جهان وجود داره. اگه میتونستم یه چیز خوب بخرم و یه چیز معمولی، همیشه معمولی رو انتخاب میکردم چون فکر میکردم پولم کم میشه. خلاصه این باور ریشه داره در تمام تصمیمات و کارهای ما
اما وقتی یه کوچولو ذهنمون تغییر میکنه به قول استاد میبینیم نشونه های فراوانی رو. مثلا من عطرام رو استفاده نمیکردم. زمانی که گفتم خساست رو بذار کنار و شروع کردم به استفاده از اونها، قبل اینکه عطرم تموم بشه یه عطر هدیه گرفتم. یا مثلا یه ترشی خاصی بود که دوست داشتم، قبل اینکه تموم بشه یکی از همسایگانمون برام یه شیشه از همون ترشی آورد. هر زمان خرج کردم و خودم رو لایق چیزی دونستم، پولش برگشته به حسابم.
ما هیچ وقت نعمتهای درونی خودمون رو نمیبینیم و چشممون به بیرون از خودمونه. مثلا فکر کنین چقدر استعداد و ایده داریم اما همشون رو نادیده میگیریم. چقدر ابزار در درونمون داریم، چقدر هر کدوم از ما گنجهایی داریم مثل همون کویری که ظاهرش خشکه اما منبع بینهایت ثروت و نعمته و ما نمیبینیمشون. چقدر از این کویرها در درون خودمون داریم.
خدایا ممنونم که من رو هم مدار شنیدن این آگاهی ها قرا دادی.