کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
بنام خدای مهربان
سلام استاد عزیزم سلام مریم نازنین سلام دوستان همسفر
فایل روز بیست و هشتم سفرنامه
استاد عزیزم میدونین آموزه های شما یکجوری آدم رو تغییر میده باورنکردنی. میای توحید رو یاد بگیری و شرک نورزی که آخرتت حفظ بشه، میبینی یه جوری داری پیش میری که دنیات رو داری میسازی. نشان پذیرفتن باورهای توحیدی تغییر روش زندگیت هست در همه امور و جهات.
عزت نفست اینجوری بالا میره با این فکر که هرکی پزشکه، متخصصه ، پروفسوره ، پولداره دلیل نمیشه هرچی میگه درسته و باید پذیرفتش.
استاد عزیزم این گزارش پروفسور هاوکینگ رو هزاران بار من شنیده بودم به شکلهای دیگه. بخصوص که رشته دانشگاهی خودم منابع طبیعی بود.
این رشته زیباییهای خودش رو داشت. گوناگونی و تنوع آفریده ها و نعمتها رو خیلی برات باز میکرد. اعم از گیاهی ، جانوری ، زمینی، دریایی و …… . اما در کنار اینها یک مرثیه خوانی همیشگی هم بود.😅
جنگلهای نابود شده، زیستگاههای از بین رفته، حیوانات منقرض شده، منابع تموم شده یا در حال اتمام ، آلودگیهای متنوع زیست محیطی منجر به مرگ انسان و ….
اصلا یه جایی میرفتی برای بازدید علمی با اینکه قشنگ بود تا میومدی در کنار آموزش ازش لذت ببری مرثیه رو اونجا هم میوردن میگفتن بزودی اینم نداریم. 😐
خلاصه هر جا بدون اونها هم میرفتی مرثیه ای که برای طبیعت و نابودیش تو کلت فرو کرده بودن باهات بود. 😐😅
از کمبود آب که نگم براتون. یه جوری صرفه جویی میکردم میگفتم خدایا بببن من بنده قدرشناسی هستم اسراف نمیکنم فقط جون خودت همیشه آب رو بزار داشته باشیم. بدون آب که دیگه فاجعست. 😐😅
استاد اینکه میگین جهان بهتر شده ، باورهای مخرب کمبود و اتمام هر چیز اینقدر زیاد بود و قوی که نمیزاشت پیشرفت جهان رو ببینم. بعدها که با آموزه هاتون آشنا شدم یه عالمه ادم دورو برم دیدم که از مناطق کوچیک و محروم اومدن شهرهای بزرگ و چه زندگیهایی برای خودشون رقم زدن از همه جهت. تحصیلات، شغل خوب، خونه و زندگی و رفاه که در زندگی پدرومادراشون نبود و چقدر به خونواده هاشون کمک کردن. یا پیشرفت همه شهرها و روستاها. بوجود اومدن امکانات جدید زندگی و یه عالمه چیز دیگه. اینها رو الان میفهمم.
استاد بخدا آموزشهاتون غم، ترس، استرس و نگرانی از بابت خیلی چیزها رو چنان از وجودم زدوده که باورتون نمیشه. وای آرامش، این آرامش و امید و لذت بردن از زندگی با باور اینکه همه چیز و همه چیز در جهان برات فراهمه یه جوریه دلت میخواد خدا عمر نوح بهت بده. 😅😅
استاد این جمله رو اینبار شنیدم با اینکه قبلا هم این فایل رو گوش دادم.
✔ آدمها منابع درونی خودشون رو نمیبینن، به بیرون از خودشون نگاه میکنن.
منابع درونی چیزهایی هست که هر کشور اگر نگاه و فرکانسش رو از کمبود به فراوانی تغییر بده متوجه اونها میشه و میتونه بی نهایت ثروت خلق کنه از همون چیزهایی که به عنوان معزل بهش نگاه میکنه . مثل تولید برق با کمک خورشید عالمتاب و همیشگی در مناطق کویری.
ما هنوز منابع کره زمین رو نتونستیم درست ازشون بهره ببریم جوری نگران تموم شدنشونیم که فکر رفتن به یه سیاره دیگه زده به سرمون.😐
منابع درونی همون قدرت خلق زندگیمون هم هست که خدا بهمون داده. اگر فروانی جهان و رزاقیت خداوند و نعمتهای بیشمارش رو که حتی اگر درختان قلم و دریاها مرکب بشن نمیتونن بشمارنشون رو باور کنیم و شکرش رو بجا بیاریم به ایده هایی هدایت میشیم که بتونیم بیشتر این نعمتها رو ببینیم و در زندگیمون ازشون بهره ببریم بدون نگرانی از اتمامشون.
خدایا شکرت بابت همه نعمتهات.
ممنون مثل همیشه❤