کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
✨بیست و هشتمین برگ از سفرنامه من
سلام به تمام جستجوگران همیشگی رشد و حقیقت؛
اگر تمام درختان قلم شده و تمام آبها مرکب شوند، هرگز نخواهید توانست نعمتهای پروردگار را بشمارید.
بنظرم تنها دلیلی که انسان به راحتی نگران تمام شدن نعمتها میشه، فقط و فقط شرکه. این شرکه که باور کمبود رو فقط به دلیل جایگاهی که یک فرد به عنوان دانشمند و… داره به راحتی بپذیریم و خیلی راحت ترس و نگرانی به خودمون راه بدیم از نبود کافی منابع! درصورتی که کمبود شرایط، فرصت یا نعمت فقط یک باوره. باوری که هر انسانی میتونه داشته باشه و فرقی نداره جایگاه اجتماعیش چی باشه… درصورتی که وعده هایی که خداوند همیشه بشارتش رو به بشریت داده همیشه پایدار بوده. در هرچیزی که فکرش رو بکنیم فراوانی بینهایت وجود داره. روابط میخوایم؟ بینهایت وجود داره؛ سلامتی میخوایم؟ بی نهایت هست؛ ثروت میخوایم؟ بینهایت فراوانی هست. باور فراوانی در واقع یکی از اصلیترین پاشنه های آشیل بشریت هست، و افراد همیشه در معرض باور محدودکننده کمبودی که در رسانهها و بیلبورد درحال تبلیغ بوده، هستند که: دیگه تمام شد، هیچ فرصت استثنایی مثل این دیگه وجود نخواهد داشت، همچین چیزی را دیگر تجربه نخواهید کرد، اگر از این فرصت استفاده نکنید برای همیشه از دستش دادید و حسرتش را خواهید خورد و… و تنها راه مقابله با آن حذف تمامی رسانه ها، آگاهانه کنترل کردن ورودی هایی که به ذهن میدهیم و معطوف کردن کانون توجهمان به بینهایت فراوانی که در اطرافمان وجود دارد، است چراکه فراوانی فقط و فقط یک حالت ذهنی است.
همانقدر که توانایی تجربه فقر را داریم به همون اندازه توانایی تجربه فراوانی در تمام ابعاد زندگیمون را هم داریم، تنها عامل دخیل ب ا و ر ه. آقا جان باوره!
یکی از باورهایی که به شخصه دارم روش کار میکنم همین باور فراوانیست و خیلییی کنترل ذهنم در این زمینه بهتر و بیشتر از قبل شده، آرامتر شدم و نگرانی هام کمتر شده و البته که هنوز خیلی جا داره که بهتر بشم اما پیشنهادم برای کسانی که میگن نه کو فراوانی و نعمت و… این هست که سریال های فوقالعاده سفر به دور آمریکا و زندگی در بهشت که نماد فراوانی بینهایت در تمام جنبه های مختلف زندگی هستند رو با عشق و چشم جان ببینند.
باید به این نتیجه برسیم که این مغز منه که باید بپذیره، ببینه و براش منطقی بشه که اقااا ببین چقدرر فراوانی هست!! اگر من اونارو نمیبینم بخاطر اینه که تا قبل از این ذهنم رو برنامه ریزی کرده بودم برای دیدن کمبود، برای دیدن ورودیای که از طریق رسانه ها تو مغزم فرو کردم. و حالا که میتونم آگاهانه روی خودم کار کنم فقط کافیه کد هارو عوض کنم، کانون توجهام رو عوض کنم به سمت فراوانی و بعد ببینم چه تغییراتی توی زندگیم اتفاق میوفته. حداقلش این هست که آرامش دارم، خیالم راحته و نگران نیستم، حرص نمیزنم که چیزی تمام شده یا فرصتی از دست رفته چون باور دارم بینهایت فرصت و نعمت دیگه هنوز وجود دارند که منتظر من هستند. در پناه یگانه الله باشیم:”)