کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














بسمِ الله رحمنِ الرَحیم
سلام به استادِ جان، خانم شایسته زیبا و دوستان هم فرکانسی من
مگر
منبع ثروت،( روزی دهنده )
منبع روابط ( آدم ها )
منبع سلامتی، احساس خوب، آرامش، آسایش، زیبایی، تفریح، حالِ خوب و..
خالقِ منابع، خورشید، آب ها، بادها، نور، آتش، و هرآنچه که انرژی هست
خدا نیست؟
چرا دقیقا خداست، خدایی که از انرژی او تمام منابع و جهان هستی شکل گرفته.
خدایی که بینهایته، خدایی که قول فزونی و فراوانی به ما داده، خدایی که بینهایت بخشایشگر و روزی دهنس و…
وقتی این خدا بینهایته، یعنی این جهان بینهایته، یعنی فرصت ها، منابع، انرژی ها، آدم ها، خوبی ها و… بینهایتن
کافیه یکم فکر کنیم، واقع بین باشیم
دیگ نگرانی نمیمونه، حال بد نمیمونه، استرسه از دست دادن نمیمونه، طمع نمیمونه، تگران از دست دادن رابطه در بهترین لحظه ها نمیمونه و….
○○○○○○○○○○○○○○○○○○○○○○
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
لقمان 27
اگر [برای نوشتن و ثبت کردن کلمات خدا که در حقیقت مخلوقات او هستند] آنچه درخت در زمین است قلم باشد و دریا [مرکب] و هفت دریای دیگر آن را پس از پایان یافتنش مدد رسانند، کلمات خدا پایان نپذیرد؛ یقیناً خدا توانای شکست ناپذیر و حکیم است.
شکر خدایی رو که بینهایت نعمت دهندس…
• همین 10 روز پیش، یکی از سپاسگذاریام بابت گوشی معمولی و میان رده ای بود که دستمه، که باهاش میتونم بیام تو سایت، فایل گوش بدم، و وسیله ای شده برای پیشرفت من هم مالی، هم روابط، هم نزدیکتر شدن به خدا، هم شخصیتی و…
همین موبایلی که همه دارن از بدیش میگن
خلاصه سپاس گذاریم که تموم شد از خدا با حالِ خوب خواستم که بهم به گوشی قوی تر و بهتر بده
چرا با حالِ خوب؟چون
1. باور داشتم که این نعمت رو میده
2. باور داشتم به فراوانی دنیا
3. سپاسگذار بودم بابت موبایل خودم و رها بودم
4. خودن رو لایق میدونستم
الان
این کامنتم رو دارم با بهترین گوشی جهان براتون میزارم
و بازم سپاسگذارم و خوشحال…
فقط کافیه فراوانی رو باور کنیم
وجود بینهایت روزی دهنده، این خانِ نعمت، یعنی خدارو باور کنیم
خدایی که وعده فزونی و فراوانی به ما داده و نه شیطانی که وعده فقر و فحشا به ما داده است…
یه کار بسیار مهم دیگه که باید بکنیم کنترل ورودی های ذهنمونه، اصلا مهم نیست اون شخص کیه و چیه، اگر حرفش احساس بد و نگرانی به ما داد یعنی اون حرف اشتباهه و من ن میپذیرم، نه تایید میکنم و نه باور
کامنتم رو مثل همیشه با غزلی از مولانای جااان که مروبطه به این فایل تمام میکنم
دور کن این وحوش را تا نکُشند هوش را
پنبه نهیم گوش را از هذیان آن و این
در پناه الله قادر باشید
سلام خانم محمدی
شمارو بابت این کامنت تحسین میکنم، چقدر لذت بردم و یاد گرفتم…
مخصوصا این جملت:
باور به فراوانی توحیدی ترین باور است چرا که به معنای اعتماد کامل به رب و سیستم این جهان است.
انشالله که بیشتر و بیشتر فراوانی را باور و همینطور تجربه کنیم…