کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














سلام استاد عزیزم
همین اول میرم سر اصل مطلب.
امشب یه اتفاقی افتاد که خیییلی برام جالب بود و همونجا به ذهنم رسید که بیام و تو سایت این موضوع رو مطرح کنم که هم برای خودم هم بقیه دوستان درسی بشه،من این فایل رو بارها دیدم و چون این چیزی ک میخوام تعریف کنم مربوط به داستان فراوانی هستش گفتم بیام اینجا بنویسم👌
امشب من رفته بودم خونه ی یکی از دوستانم که یه پسربچه ی 3، 4 ساله داره که خیلیم شیرینه ودوس داشتنی و من همیشه از دیدنش لذت میبرم و کلی شیرین زبونی میکنه برامون، اما امشب یه موضوعی پیش اومد که خیییلی به نظرم جالب بود. دوستم داشت با گوشی یه فایلی رو میدید و بچه دفتر و کتاب هاش رو یکی یکی میآورد به من نشون میداد و توش خط خطی میکرد و برگه های دفتر رو الکی الکی پاره میکرد و میریخت رو زمین، مادرش ازاین حرکت ناراحت شد با بچه کلی راجع به کمبود صحبت کرد (البته خیلی مودبانه و محترمانه، که من همیشه تحسینش میکنم بخاطر برخورد درستش با بچه👌) اما این باور کمبود رو داشت به بچه میداد که ببین عزیزم واسه هرکدوم از این دفترها و مدادها و کتابها کلی درخت قطع شده و الان ما راحت میتونیم استفاده کنیم اگه درخت ها نباشن ما دفتر کتاب نداریم درخت ها تموم میشن نمیتونیم از میوه شون از سایه شون استفاده کنیم، خونه ی پرنده ها خراب میشه دیگه نمیتونن لونه درست کنن و… همینکه مادر بچه اینو گفت بچه خیلی سریع گفت پس چرا پرنده ها توی پارکینگ مون لونه ساختن؟! (باید به این موضوع اشاره کنم که یه سری پرستو ها هستن که میان و توو پارکینگ ساختمون لونه درست میکنن و اونجا تخم میذارن و جوجه هاشون به دنیا میان) مامان بچه دیگه موند چی بگه!
همونجا یهو من هنگ کردم ازاین همه هوش بچه که ببین بچه کمبود رو نمیتونه باورکنه وقتی داره میبینه که پرنده ها لزومن حتما نباید تو درخت ها باشن ومیتونن جاهای دیگه هم زندگی کنن!! اوووه خدای من، یاد حرف شما افتادم که میگفتین سعی کنین مثه بچه ها فک کنین ورفتار کنین، دقیقااا همینه، همینه که یه بچه واقعااا بین ذهن و روحش فاصله ای نیس و پاکه از هرگونه باورهای اشتباه، این ما بزرگترا هستیم که باورهای اشتباه رو به خورد بچه ها میدیم و چقدددد واقعا میتونه تو آینده و زندگی این بچه تاثیر بذاره👌👌
داشتم به این فک میکردم، چندروزه که فکرم درگیر این موضوعه بود که اگه ماهم مثه بچه ها برخورد کنیم و ازدیدن هرچیز زیبایی به وجد بیایم و واسه چیزای کوچیک خوشحالی کنیم و شادمان باشیم، این خودش یه جور سپاسگذاریه درمقابل خداوند، که امشب با دیدنه این صحنه خیلیییی بیشتر به فکر فرو رفتم که ببین واقعا دیدنه بچه ها هم برای ما درس داره، من خیلی وقتا به این رفتارهای بچه ی دوستم که می بینمش توجه میکنم و خیلی درس میگیرم یا مثلا یه چیز دیگه هم که هست مثلا مامانه این بچه بهش یاد داده که اگه واسه به دست آوردنه چیزی گریه کنی اصلا بهت نمیدم و واست نمیخرم و همیشه هم پای حرفش هست و بچه هم یاد گرفته که نباید برای خواسته هاش گریه و زاری کنه چون دراین صورت بهش نمیرسه، چقد شبیه رفتار ما آدم بزرگا درمقابل جهانه، چقد ما تاقبل ازاین برای رسیدن به خواسته هامون زجه زدیم و گریه کردیم اما همیشه جواب برعکس گرفتیم ولی کسی نبود که بهمون بگه اگه اینطوری گریه و زاری کنی به هیچی تو زندگیت نمیرسی… و درآخر از خدای خودم ممنون و سپاسگذارم که با سرراه قراردادنه شما تو زندگیم دستمو گرفت و بلندم کرد و گفت بیا، اینجا همون جائیه که همیشه دنبالش بودی و تشنه ی این آگاهی ها بودی، اینجا همونجاست. و میخوام به خودم بگم که آرزو اگه این روزا یکم همه چی گره خورده اشکال نداره قرار نیس همینطوری بمونه و خداروشکر نکته ی مثبتش اینه که تو این مسیر قرار دارم و دور نشدم…
و بعدش از شما استاد عزیزم تشکر کنم که کلییی درس زندگی به ما میدید و من تازه تو 24 سالگیم فهمیدم که این جهانه چیه و چطوری عمل میکنه و خدارو بابتش هزاران بار شکر میکنم که منو در مسیر این آگاهی ها قرار داد 👌
این کامنت خییلی دلی بود و از وقتی اومدم خونه فقط یه حسی بهم میگفت سریع بیام تو سایت و دنبال یه فایل استاد باشم که راجع به فراوانی باشه که هدایت شدم به این فایل بی نظیر که قبلا گوشش کردم.
امیدوارم که این صحبت ها که خودم ننوشتم و فقط دستای من بود که نوشت مفید بوده باشه و کمکی باشه برای خودم و بقیه دوستان قشنگم❤️
دوستون دارم💖
خدا یار و نگهدار همه مون باشه 💫