کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
سلام
نکات فایل:
در ابتدا باید بگم که خیلی جالبه که همین دیروز من در فایل جدید استاد (عادتی که زندگی شما را متحول می کند 2) در مورد یکی از صحبت های استاد از پروفسور هاوکینگ گفتم و امروز دقیقا دیدم که توی سفرنامه ی روزانه به همین موضوع برخوردم.
توانایی تو در تجربه ی فقر یا ثروت، کمبود یا فراوانی به یک اندازه است و بسته به مداری است که وارد آن می شوی و مدار تو را باورهای تو تعیین می کند.
هرچقدر باورهای تو به صورت ریشه ای تغذیه شوند و قدرت بیشتری بگیرند ترس ها و نگرانی هایت کمتر می شوند و نعمت های بیشتری وارد زندگیت می شود. سپس همین نعمت ها باعث می شود باورهای تو قدرت بیشتری بگیرند و این چرخه ادامه پیدا می کند و تو فرسنگ ها از مدار کمبود فاصله می گیری.
جهان به شکلی است که هرروز در حال ایجاد منابع و نعمت های بیشتر است و حتی راههای دستیابی به آن نعمت ها هم هرروز آسانتر می شود. اگر چنین حقیقتی را نمیتوانی درک کنی به این علت است که به جای لذت بردن از مسیر نگران نتیجه هستی. تو هیچگاه نمیتوانی هم نگران باشی و هم در مسیر ثروت قرار بگیری. این دو با هم همنشین نمی شوند چون یکی وعده ی شیطان است و دیگری وعده ی رب العالمین.
می توان گفت که باور فراوانی توحیدی ترین باور است زیرا با اعتماد کامل به رب ایجاد می شود. توحید ریشه و شروع همه ی برکات در زندگی توست. نقطه ی مقابل آن باور کمبود مصداق عینی شرک است و همواره ترس و نگرانی برای تو به ارمغان می آورد.
قطعا فراوانی با آرامش همنشین است. اگر تو به فراوانی باور کامل داشته باشی هیچگاه نگران از دست دادن شغل، حضور هوش مصنوعی و کم رنگ شدن مشاغل، کم شدن مشتری ها، از دست دادن معشوقه ات و … نیستی.
وقتی باور کمبود سلطان ذهنت شود حتی در لحظه های خوش زندگی مثلا هنگامی که غرق تجربه ی عشق با معشوق خود هستی هم نگران می شوی که مبادا این رابطه تمام شود. (مهم و پاشنه ی آشیل خودم. الان که دقت می کنم من هم در لحظاتی از زندگی که برایم خیلی خوشایند است نگران هستم که همیشه اینطور باقی نماند). این امر باعث می شود به جای زندگی در لحظه و لذت بردن به آن اتفاق خوشایند وابسته شوی و خساست، طمع و حسادت بورزی.
فراوانی و برکت در این جهان را آنطور باور کن که بدانی در همه چیز جهان ثروت نهفته است. در کویرها، آتش فشان ها، قطب، گرمای سوزان، سرمای سنگ شکن، دره ها، باران های سیل آسا، خشکسالی های شدید، حمله ی حشرات و … همه و همه میتواند منبع ثروت و برکت باشد اگر با نگاه فراوانی آنها را ببینی.
آگاه باش که باور فراوانی مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. قدرت دادن به این باور دهها باور محدودکننده ی دیگر را با خود از بین می برد. این را بدان که تا بشریت هست نعمت ها و فرصت ها هم هستند و روز به روز بیشتر می شوند.
خداوند نامحدود و بی انتهاست. هیچ کمبودی وجود ندارد. بی نهایت فرصت هست. بی نهایت ثروت هست. بی نهایت نعمت هست. برخی را هنوز ندیده ایم چون باور نکرده ایم.
مهم نیست یک دانشمند چقدر بزرگ است اگر منبع اطلاعاتش از جای نادرست باشد نتیجه ی آن باور کمبود است و کمبود توهمی بیش نیست.
همه نوع منبعی در کره ی زمین وجود دارد که انسانها حتی برخی را نادیده می گیرند. این موضوع دقیقا مشابه زمانی است که تو به جای تمرکز و توجه به توانایی های درونی خودت که قادر است کوه را جابجا کند به عوامل بیرونی تمرکز و توجه می کنی و به آنها قدرت می دهی که مطمئنا نتیجه ای جز خارج شدن افسار زندگی از دستت را ندارد.