کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام خدای فراوانیها.
سلام به استادخداشناس خودم .
خداروشکرمیکنم استادی مثل شما دارم که هیچ وقت درهیچ حالتی انسانهاراناامیدنمی کنیدواین به ایمان قوی شمابرمی گرده .ازنظرمنم کسانی که درموردکمبودهاحرف میزنن ،ایمان راسخ به پروردگارندارن .
اگرچه تاچندوقت پیش ،منم ،یه جاهایی ،این کمبودهاراباور،میکردم .اماانقداستاد،مغزماراشستشودادن که این باورهاراکنارگذاشتم.نه تنهامنابع طبیعی بلکه درموردهمه چیز.
ازاین شستشوی مغزی ،راضیم چون احساس بهتری به همه چیزدارم ونتایج بهتروبیشتری هم گرفتم .
حتی اگه یه درصداحتمال بدیم که حرفهای کسانی مثل پرفسور،هاوکینگ،درست هم باشه .لزومی نداره بش فکرکنیم وبه خاطرش نگرانی پیداکنیم .مگه مایادنگرفتیم سعی کنیم درلحظه زندگی کنیم وامروزخودمون را،خوب سپری کنیم وبه فردافکرنکنیم وباهدایت خداپیش بریم .وایمان داشته باشیم که خداهمه جاودرهمه حال ،باماس .
پس نگران بودن واسترس داشتن درموردآینده ی نامفهوم ،طبیعتامسخرس .
البته چیزی که من دورو،ورخودم می بینم فقط پیشرفت ورشدهمه بوده .بااین حال که همه ازگرونی وکمبودها،حرف میزنن ولی همه هم خوب میخورن هم خوب میپوشن هم خوب می چرخن .وغیره وغیره ..
حتی گداهم هم مدلشون باسالهای قبل فرق کرده .اوناهم به گدابودنشون ،زندگیشون بهترازقبله.
درثانی انقد،دقدقه توزندگیامون هس که نیازی نیس به این موضوعات فکرکنیم .سعی کنیم به اندازه وبه وقتش ازهرچیزی که نیازداریم استفاده کنیم وبه بقیش فکرنکنیم .
به قول استادخدارابزرگ ببینید،خودش توقرآن کتاب آسمانی ،وعده وعیدفراوانی راداده .پس نمیخادماکاسه ی داغ ترازآش بشیم .
خداروشکرازاستادبیان کلمات درست راهم یادگرفتیم چون متوجه شدیم خودمون باالفاظ غلط واستفاده ازکلماتی مثل نمیشه ،نمی تونی ،نیست ،نداریم ،کمه و……چیزهایی رامثل همانی که گفتیم راجذب می کنیم .پس توکلامم دقت میکنم وسعی میکنم چیزایی رابگم که حسم راخوب کنه .کلماتی مثل (هست ،میشه ،زیاده،میتونیم ،داریم) وغیره.
البته ایمان به قدرت خداوباوربه فراوانی خدا،مهمترین عاملی هس که نمیزاره ،مافکرکنیم چیزی کمه .
استاددرست میگن :همه جا،حتی توکشورماکه انقدازکمبودها،مینالن ،همه چی روبه پیشرفت ورشد.
باوربه کمبودبه نظرم ،یه جورایی ناشکریه .وهمین باعث میشه افرادگره توکاراشون بیفته چون خودشون ،غافل ازاینکه بدونن ،خلق میکنن .
یه بارامتحان کنن وبه خاطرهرآنچه هس ،سپاسگزاری کنن ،ببینن چقدبیشترهمه چی هس .
جدا،نگاه آدمابه هرچیزی چقدمتفاوته .اگه مثبت ببینی چ احساسای خوبی میتونی داشته باشی واتفاقات خوبی راخلق کنی وبرعکسش بانگاه بدبینانه ،احساس بدوبه طبع اتفاقات بدراتجربه میکنی .
خداروشکر.سپاسگزارم ازاینکه هرروزآگاهانه روی باورهای خودمون کارمیکنیم ومثل آدمای جاهل ،بامنطق وباورهای غلط گذشتمون ،پیش نمیریم .من خودمومیگم ،یه عمره با افکاربسته وتقلیدازگذشتگانمون ،نتونستم به جایی برسم که هیچ .همیشه هم آسیب به خودم ودیگران زدم .
پس دلیلی نمی بینم به اون راه غلط ادامه بدم .انصافااستادتوهمه ی زمینه ها،خیلی راحت بدون تلاش زیادوفقط باتغییردرباورهاتون بیشتر،میتونه زندگیتون رابه سوی آرامش وخوشبختی ببره .
اگه به خودمون احترام بزاریم وبرای خودمون ارزش قائل باشیم ،حتمن پیگیردوره هاوگوش کردن ودیدن فایلهای استادمیشیم تاباتجربه های جدید،روبروبشیم .
من که عاشقتم استادعزیزم .
حتی توانتخاب استادهم من کورکورانه ،نپذیرفتم شمارو.بلکه خودموباقوانینی که شماآموزش دادید،محک زدم وبعدازگرفتن نتایج خوب ومتفاوت باقبلم ،شمارابرای همیشه انتخاب کردم .
دنیای درون وبیرون مامیتونه عالی باشه واین حق مسلم، همه ی ماس که درآرامش وباباورفراوانی بابت همه چیزدردنیا،اززندگی لذت ببریم .
به امیدفهم بیشترازدرکیات جهان هستی .