کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
بنام خدای روزی رسان نهنگ هااا
سلام بر اقای احمدی عزیز
دوست نداشتم این کامنت تموم بشه
امروز عصر تو دوره ثروت 1 کامنت گذاشتم و باورهای ثروت سازی که بلد بودم رو نوشتم و یکم حالم بهتر شد ولی این کامنت چقدر قشنگ باور فراوانی رو توضیح داد برامون
واقعا خداوند روزی رسان بی حساب و کتاب خودشه
فقط خودِ خودِ خودش
خدایا بازم نشونم دادی که هوای مریمتو حسابی داریا
جالبه که اینبار درباره باور فراوانی حرف زدین و این در حالی بود که عصر من کامنت هم حتی گذاشتم و فکرم مشغول درگیر درست کردن همین باورها بود
حتیییی از اقای فردین پرسیدم چه باورهایی در مورد فراوانی داشتن که خداوند رزق و روزی رو بی حساب و کتاب در زندگیشون جاری کرده
از عشق خداوند به خودم نمیدونم چجوری سپاسگزاری کنم
اینقدررر عاشقانه دوستم داره که شرمندم کرده
من هم عاشقشم و
این روزها ورد زبانم شده که
خدایا تو کافی هستی،بخدا کافی هستی
تو همه چیز منی
تو این احساس خوب منی
احساسی که دوست دارم هررر لحظه و برای تمام عمرم تجربه اش کنم
مگه ما ثروت رو،رابطه خوب رو ،سلامتی رو ،مهاجرت و مسافرت رو و و و رو برای تجربه همین،همین احساسی که الان تمام وجودمو گرفته،نمیخوایم؟!
خدا داره که بدون هیچ کدوم اینها به ما القاء میکنش
خدای من
پروردگار من
زیبای من
خدای روزی رسان نهنگ ها
من رو تسلیم بمیران
تسلیم و عاشق خودِ خودِ خودت
اقای احمدی باز هم احساس من توسط شما به احساس باخدا بودن تبدیل شد
سپاسگزارم ازتون
بی نهایت سپاسگزار خداوندم هستم برای خلق این جملات در ذهن شما
برای خلق استاد عباسمنش و مریم جان
برای خلق این سایت
برای خلقت منِ دوست داشتنی و عزیزه دردونه خودش.
یا رب العالمین
بنام خدای روزی رسان نهنگها
سلام سپیده جان
از خوندن کامنتت بسیار لذت بردم
بخصوص این تیکه
« وقتی خدایی مهربان و بخشنده که هر لحظه با نگاه لطفش به ما توجه میکند را چنین خشن و ظالم در ذهنمون ساختند، آیا حالا باید میگفتن که این خدا برای ما فراااااوان نعمت آفریده و از دل یک دانه گندم خوشه ای برویاند که در هر خوشه یکصد دانه گندم باشد؟»
الله من،خدای فراوانی ها،فراوانی هاتو بر زندگی ما جاری بفرما تا لبریز شویم و پر شویم از تو
سپیده جان واقعا ما با همین بابا برقی و آب نیست و نیست و احساس گناه که به فکر آیندگان باشین و اگه تو مصرف کنی اونها نخواهند داشت و و و
یادمه اگه ی نفر استخر بزرگ داشت و هرروز پرش میکرد خوده من میگفتم آدم بدیه،به فکر نوه ها و نتیجه هامون نیست
اونا باید تو خشکسالی ی قطره آبم نداشته باشن بخورن
چقد برای مسواک زدن به ما آموزش دادن با یک لیوان آب ،بیشتر از اون اصرافه و خدا مسرفان رو دوست نداره
«آخرشم نمیدونم اسراف یا اصراف :) »
حتی یادمون دادن با یک لیوان وضو بگیرید
و همینطور چطور با کمترین مصرف آب،حمام عالی کنیم
خلاصه احساس عذاب وجدان هم داشتم من اگر یک قطره بیشتر آب مصرف میکردم
تازه میگفتن امام حسین لب تشنه بوده و تو اینجوری آبو حروم کردی و بازم احساس گناه و عذاب وجدان
یعنی نه تنها باور کمبود بود بلکه احساس گناه که بدترین فرکانس رو میفرسته همیشه قرین لحظه های ما بود
خدای من
دستانم رو به سمت تو دراز میکنم و از تو طلب فراوانی در زندگیم را دارم
پروردگارا من همانی هستم که زمین و آسمانهارا مسخر من کرده ای با تمااام امکانات و موجودات و مواد معدنی و درختها و بارون و رودخونه و دریا و. و و و
خدای من
خدای فراوانی
خدای غنی و حمید
خدای روزی دهنده بی حساب و کتاب
خدایی که همه چیز تو هستی،تیر حضرت محمد که پرتاب شد
اصلا همونی که پرتشم کرد تو بودی
خدای مهربان و وهاب من
خدای قدرتمند من
من فراوانی در ثروت و نعمت و سلامتی و و و را از تو فقط و فقط از تو میخواهم
و چشم انتظار لطف تو هستم
میدانم که تو براورنده حاجات منی
من را اجابت کن ای پروردگارم